Gaan we de spaardoelen halen dit jaar?

In augustus schreef ik:
De komende vier maanden moeten we een aantal spaarpotten even flink aanvullen. De pot voor de vervanging van de hete luchtverwarming &de geiser én het plaatsen van een dakkapel, zou eind van dit jaar op €7000 moeten staan. Hier moeten we nog een kleine €3000 bij sparen.

Het doel voor de autospaarpot is dit jaar €7200. Daar zijn we nog €2183 van verwijderd. Als ik kijk naar de gewone buffer (afschrijvingen, pech) dan moet daar ook nog wel iets van €750 gespaard worden.

Hoe staat het ervoor? Ik schreef toen dat we nog in vier maanden tijd € 6000 moesten sparen om bovenstaande doelen te halen. We zijn inmiddels in de laatste boekhoudkundige maand aangekomen van dit jaar. Onze maand loopt van de 23e tot en met de 22e. Wij zijn dus nu in december aanbeland. De laatste spaarboekingen zijn gedaan en voor wat sparen betreft zijn we klaar dit jaar.

Doel:  hete luchtverwarming en dakkapel – €7000
Behaald resultaat – €6300

Doel: autospaarpot – € 7200
Behaald resultaat – €7200

Doel: gewone buffer/afschrijvingen/pech – €750
Behaald resultaat – 426

Conclusie: 1024 minder dan het doel dat we hadden gesteld. Oftewel in plaats van 6000 kunnen sparen hebben we €4976 gespaard (wat ik evengoed veel vind aangezien dat €1244 per maand is.)

Iets minder gespaard dus. Waar gaven we het dan aan uit? Nou voornamelijk aan pech en afschrijvingen, auto- en fietsonderhoud. Omdat ik graag precies wil weten hoe en wat ben ik even in de administratie gedoken. Dan zie ik dat we sinds september behoorlijk wat extra uitgaven waardoor er minder gespaard werd, dan wel het bedrag uit een pot werd gehaald:

Niet vergoede zorgkosten (buiten de beugel, die wordt ook niet vergoed maar die maandelijkse uitgave is ingepland)
voor mij (voornamelijk supplementen) 265,94
voor kind (2 x orthopedische steunzolen) 340
onderhoud fiets en auto
fiets 88,75
auto 190
Vervanging kapotte apparaten 
fohn 29
keukenapparatuur 229
totaal 1142,69

Best een heel bedrag dus! In dat opzicht is het prima dat de potten wat minder gevuld zijn dan gepland. Het leven komt er gewoon soms tussendoor. Met name de afgelopen week vloog het geld eruit aan supplementen die ik insloeg voor de parasietenkuur die ik volg.  Ik verwacht op dat gebied ook nog wel wat extra uitgaven. Man en kind worden ook getest, en de man zal dat zelf moeten betalen aangezien hij het maximale eigen risico heeft. Daarnaast verwacht ik voor mezelf ook nog uitgaven aangezien ik na de kuur mijn darmflora zal moeten gaan herstellen en dat ga doen onder meer naar aanleiding van een darmflora analyse die ook weer een paar honderd euro gaat kosten.

Maakt niet uit. Het fijne is dat ik vroeger altijd dacht, waar blijft toch dat geld! Nu denk ik dat ook nog regelmatig en dan duik ik even in de administratie en zie meteen de verklaringen. Dat is fijn.

En jullie, veel onverwachte uitgaven gehad?

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Zorgverzekering: hoppen of blijven?

Het jaarlijkse zorgverzekeringen vergelijken is weer begonnen. Als je dat doet moet je even goed op een rijtje zetten wat je belangrijk vindt:

Restitutie- of naturapolis?
Kies je zelf liever je eigen ziekenhuis/arts/therapeut? Dan is het beter een restitutiepolis te kiezen, je betaalt dan iets meer maar je bent  vrij in de keuze voor een zorgverlener. Je moet dan soms wel een factuur voorschieten als je zorgverzekeraar geen contract heeft met de zorgverlener waar je was.
Kies je voor een naturapolis dan ben je aangewezen op de zorgverleners waar je zorgverzekeraar afspraken mee heeft voor volledige vergoeding die past bij jou verzekering. Kies je dan toch voor een andere zorgverlener dan krijg je vaak maar 50 tot 80 % vergoed.

In de praktijk komt het erop neer dat de meeste zorgverzekeraars wel afspraken maken met het voor jou dichtst bij zijnde ziekenhuis maar het is wel verstandig om dat vooraf te controleren. En soms verschilt het per specialisatie. Als je dan pech hebt, moet je of naar een ziekenhuis verder weg óf je krijgt een forse rekening achteraf.
Alle verzekeraars hebben lijsten op hun site van zorgverleners waarmee ze afspraken hebben. Je kunt dan dus vooraf controleren of bijvoorbeeld jouw favoriete fysio er tussen staat.
Zelf kies ik altijd voor een restitutiepolis. Ik maak vaak gebruik van de zorg en wil me er niet druk om hoeven te maken bij wie ik dan terecht kan.

Aanvullend verzekeren of niet?
Vaak is aanvullend verzekeren helemaal niet nodig. Ben je jong, mankeer je nooit wat, heb je een goed gebit en beschik je over een buffer? Dan is het vaak onzin om je aanvullend te verzekeren. Wat je kunt doen is elke maand het geld dat je uitspaart door je niet aanvullend te verzekeren opzij te zetten en zo een spaarpot te maken voor die keren dat je toch eens naar de fysio of een podotherapeut moet.
Kijk altijd even vooruit:  heb je een nieuwe bril nodig? Steunzolen? Weet wat zaken kosten en reken uit of een aanvullende verzekering echt handig is. Als je vaker meerdere zorgverleners moet bezoeken in een jaar dan is aanvullend verzekeren echt een goed plan. Maar ga je hooguit een keer naar een fysio omdat je door je enkel bent gegaan? Dan kun je beter die € 29 per keer zelf even ophoesten.

Eigen risico verhogen of niet?
Hierbij geldt eigenlijk alles wat ik hierboven schreef: heb je een buffer en mankeer je eigenlijk nooit iets, dan loont het om je eigen risico te verhogen. Ik doe dat vanzelfsprekend niet maar M. wel. Voor hem kiezen we altijd het hoogste eigen risico en daarmee spaart hij €20 per maand uit op zijn premie, dat scheelt enorm! Hij heeft al jaren op rij geen zorg nodig, buiten af en toe een crème of een enkel bezoekje aan een fysio (nu ook al weer jaren geleden). 

Vergelijk verschillende zorgverzekeraars
Er zijn natuurlijk stapels zorgvergelijkingssites. Beperk je niet tot eentje maar probeer er verschillende uit en bezoek ook sites van zorgverzekeraars zelf. Hoewel ze vaak pretenderen onafhankelijk te zijn, klopt daar geen reet van. Zo komt mijn verzekeraar (Interpolis) dit jaar niet naar boven drijven op de drie vergelijkingssites die ik bezocht terwijl dat voor ons ook dit jaar de goedkoopste en beste optie is.

Houd goed in de gaten of er een medische acceptatie is en/of een wachttijd
Voor sommige zorg geldt een wachttijd, zoals bijvoorbeeld voor orthodontie. Daar moet je vaak dan een jaar voor wachten. Je weet vaak al wel een jaar vooraf of je kind moet gaan beugelen of niet. Maar reken het wel uit, Als er een wachttijd van een jaar geldt en je voor een aanvullende beugelverzekering €35 per maand betaalt (ik betaalde bij Menzis €42), dan heb je al €420 betaalt voordat er ook maar één slotje in de mond van je engeltje zit. Beugelen duurt gemiddeld zo’n twee jaar. Dus je betaalt dan 3 x 420 =€1260 zelf aan die zogenaamd vergoede beugel.

Medische acceptatie is een ander verhaal. Gelukkig komt dit minder voor dan een aantal jaar geleden. Een verzekeraar moet iedereen accepteren die een basisverzekering wil afsluiten. Voor een aanvullende verzekering geldt dat niet. Sommige verzekeraars willen vooraf een inschatting maken van de zorgkosten. Houd er rekening mee dat als je toch kiest voor een zorgverzekeraar die werkt met medische acceptatie, het langer duurt voor je weet of je geaccepteerd wordt en je dan op zoek moet gaan naar een ander alternatief. Wacht dus niet tot de laatste week van december met het uitzoeken.

Geen zin in gedoe?
Dat kan natuurlijk. Check dan wel even de vergoedingen van je huidige verzekeraar want er verandert elk jaar wel iets in de aanvullende verzekeringen.

Gaan wij overstappen? Nee, dit jaar niet. Wij zijn vorig jaar overgestapt naar Interpolis. Hoewel ik uitgebreid aanvullend verzekerd ben, zitten we qua prijs vrij laag vind ik.  Het maandbedrag stijgt in totaal € 7 voor ons en dat is goed te doen. Ik ben bovendien erg tevreden over deze verzekeraar. Dus laten we het komend jaar zoals het is.

Wat ga jij doen?

In een half uur €107,28 euro verdienen

Beter uitkomen met ons geld doen wij hier vooral door besparingen te zoeken. Meer geld verdienen zou ook leuk zijn maar ik ben daar niet voor in de positie en de man werkt al genoeg. Hij heeft een goed salaris waar elk jaar iets bijkomt. Dat we toch zo op de centen letten komt doordat we graag meer doen met wat er binnenkomt. Nu en in de toekomst. Dus lossen we af, verbouwen hier en daar wat in huis, er is ruimte voor af en toe een avondje uit of een vakantie en we kiezen zo veel mogelijk voor kwalitatief goed biologisch eten.

De grootste besparingen bereik ik door alert te zijn op geld weg lekken. Bijvoorbeeld door een prijsstijging van de autoverzekering. De verzekeraar stuurde in juli een mail dat de tarieven omhoog gingen want:

‘De kosten per schade nemen gemiddeld toe. Dit komt o.a. door hogere reparatiekosten, meer ongelukken op de weg, hagelschade en toenemende letselschade. Jouw nieuwe premie is gebaseerd op deze schadecijfers en op jouw persoonlijke situatie. We kijken o.a. naar opgebouwde schadevrije jaren, je leeftijd, woonplaats en type auto.’

Een beetje gelul is het wel want wij hebben nog nooit schade veroorzaakt. Er is in al die jaren een keer door ons iets gedeclareerd wegens ruitschade. En toch is onze ‘persoonlijke situatie’ blijkbaar zo dat de premie steeg van €28 naar €39,25 per maand. Dat vind ik een ongehoord hoge stijging! Ik stuurde een boze mail en kreeg daar geen antwoord op. Toen werd ik nóg bozer. En vergat het toen. Dát is dus geld dat weglekt.

Door een nieuwsbrief van een andere verzekeraar over korting op autopremies kreeg ik ineens een brainwave en na wat gepush en getut gingen de man en ik er zondag eindelijk even voor zitten. Dat is trouwens echt heel vreemd, ik regel hier alle administratie en overstappen maar als het iets met de auto is vind ik ineens dat hij dat moet regelen. Ik zit dan wel naast hem  en roep dwingend: daar, die, dat! Beetje gênant eigenlijk mijn eigen gedrag.

Afijn, na een half uurtje independeren (als dat een werkwoord is, vast wel en anders bij deze) hebben we een overstap geregeld en €107,28 bespaard ten opzichte van de huidige verzekeraar. Dat is toch best een fors bedrag. Voor wat het geld weg lekken betreft zijn er ook zeker nog meer aandachtspunten, daarover een volgende keer meer.

 

Boodschappen – besparen

Gisteren schreef ik naar aanleiding van de The Ultimate Guide to Penny Pinching dat ik maar weinig begrip kon opbrengen voor de mensen die in deze documentaire gevolgd werden. Dat heeft met keuzes te maken. Als het gaat om voeding kies ik zo veel mogelijk voor gezond en voor kwaliteit.  Weinig geld tot je beschikking hebben hoeft ook niet automatisch te betekenen dat je ongezond eet. Ook dan kun je keuzes maken en ervoor kiezen zoveel mogelijk vers te kopen en geen bewerkte producten. Al heb ik het idee dat de mensen uit deze documentaire niet speciaal krap bij kas zaten, Het was vooral een manier van leven.

Wij hebben het best ruim momenteel maar evengoed let ook ik wel op de uitgaven. Al staat het Penny Pinching zoals het in de documentaire werd getoond heel ver van mij af, ik doe op mijn manier mijn best.  Dat betekent dat ik toch wel met enig beleid inkopen probeer te doen. Natuurlijk zijn jullie allemaal gepokt en gemazeld als het op goedkoop boodschappen doen aankomt. Ik niet echt denk ik.  Ik zal eerlijk zeggen dat gemak en het sparen van mijn energie hier tegenwoordig vóór gaat op de prijs. Dus laat ik echt alles aan huis bezorgen. Ook kopen we veel biologisch en ben ik vanwege mijn glutensensitiviteit soms aangewezen op dure alternatieven. Evengoed lukt het toch ook wel om te besparen op veel zaken. Al zullen veel mensen onze boodschappen bepaald niet goedkoop noemen, ik weet dat als ik dezelfde biologische boodschappen die ik nu doe alle weken zou halen bij de Ekoplaza,  in plaats van het online te betellen, ik zeker twee keer zoveel kwijt zou zijn.  Slim inkopen kan veel schelen. 
Hoe doe ik dat:

Sommige producten koop ik echt alleen maar in als ze in de aanbieding zijn. Denk aan koffie, olijfolie, mijn favoriete merk thee, speciaal biertjes voor de man, glutenvrij meel als sorghummeel, eko waspoeder en -schoonmaakmiddelen, drogisterij-artikelen.

Andere producten koop ik niet bij mijn vaste supermarkt (AH online) maar in het groot in bij andere winkels omdat de prijs dan per kilo echt aanzienlijk scheelt. Dus koop ik glutenvrije pasta bij Pit & Pit telkens voor een maand of drie tegelijk. En koop ik noten ook online, per 2,5 kilo. Voor gebrande gezouten noten betaal je bij de AH per kilo €22,60, online betaal ik €12,92 per kilo. Dat scheelt aanzienlijk.

Die kiloprijs is sowieso interessant. Ik kijk daar altijd naar. Ik dacht vroeger altijd dat ‘meer van iets’ altijd goedkoper was. Maar de prijzen in de winkels hebben een geheel eigen logica. Zo kost de glutenvrije ketjap bij de appie bijvoorbeeld in een flesje van 250 ml €0,59, een 500 ml literfles kost € 0,97. Een literfles kost €2,09. Ik kocht altijd de literfles en nam het onhandige formaat voor lief omdat ik ervan uitging dat dit het goedkoopst was. Tot ik eens naar de literprijzen ging kijken. De 500 ml literfles kost omgerekend €1,94 per liter en is dus goedkoper.

Ook zie je door altijd naar de kiloprijs te kijken of een aanbieding wel echt een aanbieding is. De helft van de tijd is namelijk een ander (huis)merk alsnog veel goedkoper. Zo is dat met veel dingen. Op zoek naar andijvie? De voorgesneden andijvie in een zak van 500 gram van de appie (online kun je alleen maar voorgesneden andijvie kopen, wonderlijk genoeg) wordt aangeprezen met de omschrijving voordeelzak en kost €1,99. Dat is €3,98 per kilo. De 400 gram zakken die niet als voordeelzak worden aangeprezen kost  €1,09 en kost dus maar €2,73 per kilo. Dat is nogal een verschil. Natuurlijk ben je nóg veel goedkoper uit als je gewoon een stronk andijvie koopt maar dat is nu eenmaal online niet verkrijgbaar bij de AH en ik ga er niet speciaal voor om fietsen.

Ik ben heel slecht in rekenen, laat staan hoofdrekenen of snel de prijs omrekenen naar liters of kilo’s. Daarom vind ik online boodschappen doen zo fijn, daar staat het altijd netjes genoteerd en kun je meer de tijd nemen om na te denken of iets nu echt voordeliger is of niet. In de supermarkt zelf staat het soms wel, soms niet op de prijskaartjes.

Omdat ik alles online inkoop op vaste tijdstippen, moet ik zeker weten dat ik de week goed doorkom. Ik beheer de voorraden hierdoor ook beter. Natuurlijk grijpen ook wij wel eens mis maar omdat ik elke week altijd iets extra’s inkoop zoals gezeefde tomaten of linzen of ander houdbaar spul, kunnen we altijd wel iets in elkaar draaien.

De laatste reden dat ik tegeneoordig meer bespaar op boodschappen, is dat ik altijd werk met een maximaal te besteden bedrag en ik tijdens het online bestellen meteen zie of ik daarover heen ga. Gebeurt dat, dan pas ik de boodschappen aan. In een winkel lukt me dat natuurlijk nooit (of je moet een scanapparaat hebben op je telefoon) en krijg ik vaak halverwege de winkel een aanval van ‘ach wat maakt het ook uit’. Ik word dan impulsief.

Soms ben ik ook online impulsief. Als ik gewoon een echt goede aanbieding zie. Zo zag ik gisteren op huisdierplein dat de biofood droge brokken 1 + 1 gratis was, in de zakken van 1,5 kilo. Normaal koop ik dit in zakken van 10 kilo voor €59,95. Ik kocht 18 kilo in en bespaarde € 11. Hoewel ik op zich nog ruim voldoende voorraad droge brokken had voor deze maand, laat ik zo’n voordeel dan toch niet aan me voorbij gaan.

Heb jij nog aanvullende tips?

Ultieme vrekkigheid

Gisteren keek ik eindelijk eens naar de documentaire ‘The Ultimate Guide to Penny Pinching’ en vond het ronduit bizar. Ik kan me heel goed voorstellen dat mensen heel zuinig leven omdat dit noodzaak is. Maar de mensen in deze documentaire zijn meer verslaafd aan het fenomeen ‘ik krijg het gratis of voor heel weinig’.

De keuzes die daarbij gemaakt worden snap ik niet altijd of vind ik niet logisch. Spullen pakken omdat het gratis of heel goedkoop is met bonnen, ook al vind je het niet echt lekker.  Ik zie daar het nut niet van in (behalve als je honger hebt). Ik zag dat er vooral veel troep in de supermarktkar werd geladen en zwaar bewerkt voedsel. Wat ook wel werd beaamd door de kinderen van één van de koopjesjagers. Die vertelden dat ze weken smerige  magnetronhamburgers aten (hun eigen woorden) en Dr Pepper dronken tot het hun neus uit kwam. Moeder zei dat het wel meeviel maar de kinderen benadrukten hoe vies ze het vonden. Ik vond dat best triest om te zien.

Ook de man die leeft op een dieet van doodgereden dieren begrijp ik niet helemaal. Dat dood gereden dieren eetbaar zijn kan ik wel begrijpen. Maar dat je het uit vrekkigheid doet en vervolgens wel een ronde van 50 kilometer met je auto maakt op zoek naar die dode dieren, snap ik niet. Ik denk dat je dan toch echt goedkoper uit bent als je op de fiets naar de supermarkt gaat. Wel snap ik het idee zoals hij het uitlegde dat hij tegen voedselverspilling is en ook graag zijn gevonden en klaargemaakte vlees deelde met vrienden.  Maar die bomvolle niet al te schone vriezer met dode dieren, die dode kadavers zo op het aanrecht zonder plank en tussen de andere levensmiddelen, ieeuw!

Volgens mij gaat het deze mensen om de jacht. Om het geluksgevoel dat ze krijgen als ze gescoord hebben. En heeft het wellicht niet eens te maken met zuinig leven. De aanstaande bruid in de documentaire zegt dat ook letterlijk. ‘Ik hou van koopjes jagen en krijg een kick als ik iets heel goedkoop vind.’

Hoewel ik op zich wel goed het aanstaande bruidspaar begrijp dat ze hun droombruiloft zo goedkoop mogelijk willen organiseren vond ik het ronduit schokkend te zien dat de gasten in het hotel voor hun drankjes moeten gaan betalen en ‘hopelijk ook voor mij en Stephen’. Dat komt op mij ongastvrij over en ronduit egocentrisch. Heb je het geld niet, dan zijn er toch allerlei alternatieven te verzinnen maar nu gaat het er blijkbaar om dat deze mensen hun droombruiloft hebben en daardoor andere mensen op kosten jagen. Ook vind ik de keus maken voor je gasten dat ze tijdens de maaltijd geen alcohol krijgen maar alleen sap best ver gaan voor een bruiloftsfeest. Een paar goedkope flessen wijn kan er toch wel van af?

Ik kon me nog het meest inleven in het Indiase stel dat voortdurend op zoek was naar de beste ‘deal’, zoals ze het zelf noemden.  Dat komt vooral omdat het hele vrolijke mensen waren en ze geen troep kochten maar alleen spullen die ze toch al nodig hadden en dat zochten ze dan voor het goedkoopste alternatief. Ook zag ik hier meer evenwicht tussen de wensen van de een en van de ander, dit was iets gezamenlijks en niet iets wat de ene partner aan de andere partner opdringt.

Het stemt wel tot nadenken. Hoe ver ga je om je eigen leefstijl op te dringen? Ik probeer ook zuinig te leven maar zet gasten toch eten voor waarbij de insteek in eerste instantie is dat het lekker moet zijn en hopelijk naar de smaak van de gasten. Nogmaals, het is anders als het pure noodzaak is. Maar dat de kinderen van de ‘couponqueen’ in de documentaire alleen mogen douchen als de zon voldoende heeft geschenen, nou ik geloof niet dat die kinderen daar echt blij mee waren en de echtgenoot ook niet. Het kwam op mij over alsof de levensstijl van ma werd opgedrongen aan de rest van het gezin.

Meestal ben ik wel ruimdenkend en probeer ik geen oordeel over mensen te vellen. Maar dat lukte me nu niet zo goed. Ik begrijp het goed als er enorme noodzaak is om zuinig te leven. Of dat je creatief probeert kosten te drukken van geldverslindende gelegenheden. Maar het verzamelen om het verzamelen omdat het gratis is, lijkt mij vergelijkbaar met ‘hoarding’ en volgens mij heeft een aantal personen uit deze documentaire gewoon eigenlijk een psychisch probleem.  Of oordeel ik nu te hard? Ken jij de documentaire?

Meevaller

Vorige week was ik bezig met de begroting van volgend jaar. Ook zocht ik uit of er een eind aan de looptijd van contracten komt. Inderdaad, ik kan weer op zoek naar een andere energieleverancier. Ons abonnement op NRC Next liep ook af. Ik zag dat wij bij verlenging het dubbele gaan betalen. Van €16,50 naar €32 per maand was me te gortig. Rekening houdend met de stijgende kosten van de zorgverzekering en wat we verder allemaal willen/nodig hebben, had ik weinig zin in een verdubbeling van de kosten, omdat het blijkbaar voor minder kan.

Ik stuurde een mail met opzegging waarin ik eerlijk heb uitgelegd dat het me te duur werd en ging me elders oriënteren. Op zich had ik wel verwacht een aanbod van NRC te ontvangen om mij over te halen toch abonnee te blijven, maar dat het zó makkelijk zou gaan had ik niet verwacht. Op mijn mail kwam het aanbod om het actietarief van €16,50 per maand te verlengen voor naar wens 1, 2, of drie jaar. Wat ik dus ook meteen deed.

Niets doen en abonnementen zo laten doorlopen is dus echt een kostbare zaak, blijkt maar weer.

Begroting volgend jaar

Deze week ben ik met de begroting van volgend jaar bezig geweest. Op zich is dat niet heel veel werk. Omdat ik al jaren overzichten maak van alle uitgaven en inkomsten is het een kwestie van 2017 kopiëren en een 2018 versie maken. Maar ik moet natuurlijk wel alle posten langslopen. Is er iets veranderd of gaat dat nog gebeuren. Wat verwacht ik aan zorgkosten? Kunnen er abonnementen worden opgezegd of omgezet?

Wat zorg betreft houd ik er rekening mee dat de kosten van de verzekering gaan stijgen. Het eigen risico gaat ook omhoog. Daarnaast verwacht ik voorlopig nog wel te moeten beugelen. Dat kost gemiddeld € 38 per maand. Buiten de kosten voor de beugel geef ik ook wel maandelijks wat geld uit aan andere niet vergoede zorgkosten, zoals supplementen als vitamine D en B. Ik heb wel eens zonder geprobeerd maar merk het verschil enorm, dus dat doe ik niet meer.

In januari loopt een aantal contracten af, bijvoorbeeld van het krantenabonnement en het energiebedrijf. Voor beiden ga ik op zoek naar een alternatief. Ik stap vrijwel elk jaar over naar een andere energieleverancier en krijg zo toch nog wat voordeel. Het krantenabonnement was een aanbieding voor een jaar. We betalen nu €16,50 per maand voor NRC Next. Straks als het jaar voorbij is, zouden we € 31 gaan betalen. Hoewel ik dat op zich geen vreemde prijs vind voor een krant, is het wel een verdubbeling van de kosten. Zo goedkoop als het afgelopen jaar gaat niet meer lukken, het goedkoopste alternatief is €28,- per maand voor De Volkskrant, als ik een contract voor 3 jaar afsluit.  Ik ga me nog even bezinnen. Wellicht krijg ik nog een aanbod van NRC naar aanleiding van mijn opzegging.

Eigenlijk is het natuurlijk vreemd, diensten opzeggen terwijl je niet ontevreden bent. Maar we leven nu eenmaal in een wereld waarbij het enorm loont om wel op te zeggen en een alternatief te zoeken. Dus doe ik dat. Hoewel we het financieel goed hebben, zwemmen we niet in het geld en kunnen we de uitgespaarde kosten goed gebruiken om andere dingen mogelijk te maken.

Buiten dat heb ik het FNV opgezegd. Ooit werd ik lid omdat ik daarmee een voordeel kreeg bij de Menzis zorgverzekering, maar daar ben ik niet meer. Toch nu weer een besparing van bijna € 100 per jaar. Natuurlijk kun je ook ander voordeeltjes krijgen als FNV lid maar ik maak daar nooit gebruik van, buiten een eenmalige korting bij Greenchoice. Maar die korting krijg je ook als nieuwe klant. Dus levert het me uiteindelijk toch meer op als ik dat lidmaatschap opzeg

Tot voor een paar jaar geleden werkte ik met een reserveringensysteem. Ik spaarde zo voor niet maandelijkse kosten. Ik ben daarmee gestopt en ben gaan betalen wat zich voordeed. Ik keer vanaf volgend jaar toch weer terug naar mijn oude systeem. Gewoon omdat ik toen toch iets beter uitkwam. Het vervelende van veel niet maandelijkse lasten is dat ze vaak allemaal tegelijk vallen. Ervoor sparen is toch wat handiger.

Wat spaardoelen betreft, volgend jaar moeten we nog een paar maanden sparen voor de dakkapel. Ik hoop dat we die in het voorjaar kunnen laten plaatsen. Als dat klaar is gaan we verder sparen voor een andere auto. We zetten hiervoor €3600 per jaar opzij. Best veel geld maar de auto wordt intensief gebruikt, omdat openbaar vervoer geen alternatief is. We investeren in een goede auto en rijden die helemaal op, net als we met de huidige auto doen. Is de autopot voor 2018 klaar dan is de rest voor onze Grote Reis in 2020. Buiten die grote spaardoelen, zetten we ook maandelijks geld opzij voor de buffer en studie van kind en gaan we gemiddeld €475 per maand extra aflossen aan de hypotheek.

Niet heel spannend allemaal. Er zijn geen mega grote veranderingen en ik doe dit al jaren op rij, dus er verschuift eigenlijk hooguit af en toe iets in de doelen of in de opmaak van mijn excel bestandje. Toch is het wel goed om er elk jaar goed naar te kijken. Ook om te zien of wat we willen überhaupt wel kan. Sommige wensen zijn wel erg groot  (die grote reis) en kunnen eigenlijk niet uit,  maar het geld moet toch ergens vandaan komen. De ervaring heeft me geleerd dat iets onhaalbare doelen stellen enorm motiveert ;-).

En jullie, al bezig met volgend jaar?

 

geld, sparen, rekeningen en doelen

Wat ik al had verwacht, bleek te kloppen. Ik kreeg een rekening van de zorgverzekeraar van €333. Het betreft de onderzoeken in het audiologisch instituut en een bijdrage voor de multimic, het hulpstuk dat gekoppeld is aan mijn gehoorapparaatjes en wat maakt dat ik veel makkelijker tv kan kijken of in een gezelschap het gesprek kan volgen. Wat mij betreft het geld meer dan waard! Ik gaf nog niet heel veel uit aan vergoede zorgkosten dit jaar (eigenlijk tot nu toe alleen voor de b12 injecties), dus bovenstaande bedragen zijn de eigen bijdrage. Op zich maakte ik natuurlijk wel kosten, zoals een eerdere bijdrage van ruim € 700 voor de gehoorapparaatjes, maar dat viel niet onder de eigen bijdrage maar is gewoon het deel wat niet vergoed wordt.

Afijn, €333 dus. De auto moet ook in september naar de garage voor de APK en we verwachten dat er in ieder geval nieuwe banden onder moeten worden gezet. Ik weet niet wat we kunnen verwachten, de banden alleen zijn al minstens €350 als ik kijk naar de vorige keer dat we die aanschaften. Ik heb voor de zekerheid €500 opzij gezet. Ook deed ik een aanbetaling voor een vakantie volgend jaar in de Dordogne. Voor wie zich herinnert wat ik vorige week schreef: ik wil graag een vakantiehuis huren in een streek met iets meer kans op zon en mooi weer en een zwembad. Ik vond een geweldig huisje in een prikkelarme omgeving (lees: volgens mij staat het midden in het niets) mét privézwembad. Waar ik dus heerlijk in ga liggen dobberen als de mannen op stap gaan. Het huis is vlakbij Sarlat, een vrij drukke toeristische plaats dus er is wel wat reuring. En er is in deze regio van alles te zien en te ontdekken. Ik hoop dat ik dus een plek heb gevonden die én voor de man en puber fijn is qua activiteiten kunnen ondernemen én voor mij fijn.

Dat ziet er toch blij makend uit?

Natuurlijk ben ik belachelijk vroeg met mijn reservering. De mensen van het huisje hadden nog niet eens nagedacht over de prijzen van volgend jaar. Het punt is dat dit soort pareltjes niet makkelijk te vinden is: prikkelarm, comfortabel, privézwembad, maar wel in een omgeving waar alles te doen en te beleven valt. We betalen er wel wat meer voor dan we normaal gewend zijn. Maar aan de andere kant is het niet eens zo duur als ik kijk wat je betaalt voor twee weken glamping op een vakantieparkje met zwembad in de Dordogne. Dan zijn wij toch goedkoper uit en hebben meer privacy.

Dat dus. Wie vroeg boekt, betaalt ook een aanbetaling vroeger dus dat was even een best groot bedrag waar we niet op hadden gerekend om dit nu al op te hoesten aangezien het nogal ene impulsieve actie was. Omdat we ook een aflossing van €2500 deden afgelopen maand, kun je wel stellen dat het geld er uit vloog en met de komende rekeningen nog steeds uit vliegt.

De komende vier maanden moeten we een aantal spaarpotten even flink aanvullen. De pot voor de vervanging van de hete luchtverwarming &de geiser én het plaatsen van een dakkapel, zou eind van dit jaar op €7000 moeten staan. Hier moeten we nog een kleine €3000 bij sparen.

Het doel voor de autospaarpot is dit jaar €7200. Daar zijn we nog €2183 van verwijderd. Als ik kijk naar de gewone buffer (afschrijvingen, pech) dan moet daar ook nog wel iets van €750 gespaard worden.

In totaal zou er de komende vier maanden een kleine €6000 opzij gezet moeten worden. Best een ambitieus plan. Maar er hoeft dus dit jaar verder niet te worden afgelost en het geld voor de rekeningen van de APK en de zorgverzekeraar staat al klaar. Bovendien hebben we de komende maanden een financiële meevaller (gift van Oma) en ik was vergeten dat we de borg van afgelopen vakantie nog gestort zou worden. Dat was de verhuurder ook vergeten dus daar heb ik gisteren achteraan gemaild.

Na wat gepuzzel in mijn ecxelletje is de conclusie dat het wel moet gaan lukken als we ons verder een beetje inhouden. Hoewel ik nog wel met budgetten werk, is dat meer een richtlijn dan dat ik nu alles tot op de komma na leef, daar heb ik geen zin meer in. Dat dit niet betekent dat je dan meer uitgeeft merk ik aan ons boodschappenbudget. We geven nu bijna €100 minder uit per maand dan de voorgaande jaren.

Liggen jullie een beetje op koers met sparen en aflossen?

Financiën en klussen

We hebben het er maar druk mee, met geld uitgeven. Door de keukenrenovatie vliegt het er uit. Al blijven we tot nu toe wel binnen budget. Vorig najaar besloten we tot een tijdelijke hypotheek-aflos-stop om eerst het geld bij elkaar te sparen voor een zeer noodzakelijke keukenrenovatie en het plaatsen van een dakkapel op zolder. Dat laatste is vooral luxe.  Met de keukenrenovatie zijn we nu een flink eind onderweg en de pot voor een dakkapel is ook al redelijk gevuld. We zijn er nog niet maar wel al een heel eind.

Omdat de keukenrenovatie enorm inhakt op mijn energie, hebben we besloten om het plaatsen van de dakkapel op te schuiven naar 2018. Het is wel even goed zo, ik trek het niet meer om nu meteen door te stomen naar een volgende klus. We hebben beide klussen wat onderschat qua hoeveelheid tijd die erin gaat zitten. Het oorspronkelijke plan was in maart de keuken en in mei de dakkapel, dat hebben we dus bij lange na niet gehaald. Dat komt ook zeker doordat we bij het plannen maken ervan uitgingen dat we een bedrijf zouden inschakelen voor de keukenrenovatie en dat het een paar dagen knallen zou worden. Maar uiteindelijk doet M het helemaal zelf met een vriend, in de vrije tijd. Dat gaat natuurlijk veel langzamer. Voordeel is wel dat het veel meer wordt zoals we het zelf willen, er is meer mogelijk omdat zelf doen nu eenmaal veel goedkoper is. Nadeel is dat het dus langzamer gaat en we veel langer in de troep en herrie zitten.

Ik heb nu grote behoefte aan rust. De optie om de dakkapel in het najaar te doen zie ik niet zitten. Het najaar en de winter zijn bij mij slechte periodes waarin de energie vaak nog minder is. Wil ik de winter goed doorkomen, dan is het beter om in het najaar niets te doen wat er te veel inhakt. Het vorige najaar met een en al ontstekingen en een immuunsysteem dat niets meer deed, ligt nog vers in het geheugen.

Dus we sparen in een wat langzamer tempo door voor de dakkapel. Ook omdat er wat bijkomende kosten zijn geweest of eraan komen. We kregen een belastingaanslag van €500. Niet heel onverwacht maar dat geld moest toch ergens vandaan komen en haalde ik van de buffer. Ik verwacht flink bij te moeten betalen voor de gehoorapparaatjes die ik krijg. Daar zet ik de komende tijd dus geld voor apart. We starten ook weer met aflossen van de hypotheek. En tegelijkertijd blijven we dus sparen voor de dakkapel. Als we uitgaan van begin 2018 gaat dat ruimschoots lukken.

Dit geeft meer rust. Want het gaat natuurlijk niet alleen om een dakkapel laten plaatsen. Die zit er in principe binnen een dag op. De zolderkamer zelf moet ook worden opgeknapt en geschilderd. Al met al toch wel weer flink wat werk. Meer dan mijn oververhitte brein nu aankan. Ook al wordt er enorm rekening met mij gehouden en hoef ik zelf niets te doen – buiten meedenken om beslissingen te nemen- , ik ben compleet lam geslagen en uit lood. Dat merk ik op alle gebieden. De concentratie is slecht, ik vergeet continu dingen, kreeg zelfs een paar keer aanmaningen omdat ik rekeningen kwijt was geraakt, ik vergeet eten uit de oven te halen of gaspitten uit te zetten. Nu eerst weer herstellen!

Je kunt natuurlijk vinden dat ik niet zo ver vooruit moet kijken, dat ik me teveel zorgen maak over wat er mogelijk kan gebeuren qua gezondheidseffecten. ‘Als ik zus doe dan gebeurt er zo’. Ik begrijp dat sommigen dat niet snappen ;-). De ervaring heeft mij geleerd om dat wel te doen. Ik heb nu eenmaal een chronische aandoening en heb geleerd dit te managen. Ik weet waar de knelpunten liggen en als ik daar rekening mee houd, dan is er gewoon uiteindelijk meer mogelijk omdat ik minder ver wegzak. Het verplaatsen van het volgende grote project is voor nu de beste keus.  Door het klussen in de keuken is er nu nul ruimte bij mij voor andere dingen. Dat is bijna klaar en nu weer herstellen. Liever ga ik ook nu het mooier weer is wat vaker naar buiten, eens een terrasje pakken of misschien zelfs een keer naar het strand of bos. Gewoon genieten van de zomer!

Binnenkort plaats ik een update over de keuken, want mensen, wat wordt het mooi!

Gelukkig zijn we al wat verder dan dit stadium!

Kleding kopen – geld aan mezelf uitgeven

Zo lang als ik me kan herinneren heb ik wat moeite om kleding te kopen voor mezelf. Laarzen en schoenen zou ik alle dagen kunnen kopen, maar kleding niet. Ik zie zelden iets wat ik leuk of mooi vind en ik ben ook niet echt modebewust. Ik heb weinig gevoel voor wat me staat of wat goed combineert. Mijn kleedstijl is te omschrijven als t-shirt en spijkerbroek en dat alle dagen. Ik voel me snel overdressed. En ik vind veel dingen echt te duur.

Dus kocht ik de afgelopen jaren de meeste kleding bij de kringloop. Dat heeft voordelen en nadelen. Het nadeel was dat ik dan meestal kocht waar ik toevallig op stuitte. Wellicht als je goed voor ogen hebt wat je nodig hebt en dan regelmatig tweedehands zaken aandoet, dat je dan vindt wat je nodig hebt. Maar de energie daarvoor ontbreekt. Dus als we al eens in een kringloop waren, dan moest ik dan mijn slag slaan.

Veel van wat ik kocht was net te groot, het net niet, heel leuk maar iets te kort. Zo dus. Toen mijn spijkerbroek waar ik de afgelopen jaren in woonde, een half jaar geleden ging hemelen en vervangen moest worden, ontdekte ik dat ze bij de kringloop de broeken niet meer op maat hangen. Alles hangt door elkaar, rekken vol. Dat gaan we dus niet doen!

Ik kocht online gewoon hop 3 spijkerbroeken in de uitverkoop. Ik had er meerdere besteld omdat ik verwachtte dat ik niet alles zou passen en dus wat zou terugsturen. Maar alles paste en ik dacht ach, houden maar.

En ik kocht meer. Ik heb een paar weken geleden gewoon eens heel georganiseerd mijn kast leeg gehaald en gekeken wat op was (gaten), te klein of te groot (veel), nooit gedragen wegens weet ik veel waarom (heel veel) en stopte veel in de zak voor de kringloop.

Toen ben ik gaan kijken wat ik nodig heb. En wat ik niet draag omdat ik er niets passend bij heb. En zo kwam ik tot een lijstje van shirts in bepaalde kleuren. Ik kocht vier shirts die met bijna alle zomerbroeken combineren. Die shirts zijn allemaal van merken die ik in het verleden al eens kocht en waarvan ik weet dat ze redelijk lang mee gaan.

Omdat ik de smaak te pakken had, kocht ik ook een nieuwe bikini en bh’s. Misschien kunnen jullie je het nog herinneren: vorig jaar kreeg ik pijn aan de zijkant van mijn borsten. Daar zaten verdikkingen waar ik wat van schrok en die een behoorlijke uitstralingspijn veroorzaakten, tot in de borsten zelf. Omdat de plek wat verontrustend was, werd ik juni vorig jaar door verwezen naar het ziekenhuis voor een mammogram en een echo. Gelukkig werd er niets gevonden. De conclusie was dat het waarschijnlijk mastopathie is. Dat kan duiden op cystes (die zijn niet gevonden) of bindweefselknobbels. Er is in dat geval niet zoveel aan te doen werd me verteld.

Wat me wel duidelijk werd is dat het veel uitmaakt wat voor BH je draagt. Het lullige is dat ik juist klachten kreeg nadat ik het jaar daarvoor eens had geïnvesteerd in twee loeidure BH’s die me door een zeer kordate dame in een ondergoedwinkel waren aangemeten. Mét beugels. Nooit meer beugels mensen!

Wat ik deed is zoveel mogelijk bh-loos door het leven gaan. Op dagen dat ik thuis ben en niet de deur uit hoef (dat is bij mij 90% van de tijd) loop ik rond met niet ondersteunde wiebelborsten. Ik heb geen cup D dus dat gaat prima. Die momenten dat ik wel de deur uit moet draag ik sport-topjes van de Hema. Die kocht ik vorig jaar.

Dit jaar besloot ik tot een extra investering en kocht ik duurdere bh-topjes met een dun schouderbandje, dat staat net iets beter onder een t-shirt en hemdje in de zomer. Omdat ook mijn bikini nog een beugel had, verving ik die ook meteen voor ‘non padded bandeau’-achtige bikinitops (ja ja voordat ik wist hoe het heet wat ik zocht was ik een paar uur verder).

Buiten dat heb ik het afgelopen jaar telkens als ik onder de douche stond massagebewegingen gemaakt van de zijkant van de borst naar de oksel toe. Dit werd aangeraden op een site die ik vond.

Het gevolg van de aangepaste bh’s en de massages is dat ik geen last meer heb. Toen dacht ik wel weer eens mijn super dure beugel-bh aan te kunnen en binnen een uur was de pijn niet te harden. Dus weg ermee!

Veel uitgaven voor mijn doen aan kleding dus. Maakt niet uit, ik ben er blij mee. Alleen jammer dat die broeken waar ik al die t-shirts die er zo goed bij passen voor kocht, ineens allemaal veel te wijd zitten omdat ik na jaren stilstand, ineens aan het afvallen ben door mijn grotendeels plantaardige dieet. Ik hoop het uit te zingen tot na de zomer en dan ga ik wel weer nieuwe kopen, als dit zo doorzet.