Vegan before 6: Inspiratie

Wie hier vaak leest weet dat ik een gepassioneerd kokkie ben. Zo lang als ik me kan herinneren probeer ik lekker eten te bereiden. Beperkingen staan mij daar over het algemeen absoluut niet bij in de weg, dat is juist een uitdaging. Dus eet ik – al zeg ik het zelf – echt lekker ook al verdraag ik geen gluten en eet ik erg aangepast. Nu zo met de overgang naar voor een groot deel veganistisch/vegetarisch eten ben ik weer helemaal enthousiast geworden.

Voor een deel kan ik voortborduren op mijn eigen ervaring. Jaren van koken en uitproberen maakten dat ik vrij makkelijk recepten verzin. Ik volgde ooit ook een koksopleiding en werkte een paar jaar als kok. Dus ik kom een heel eind. Evengoed gaat er ook wel eens iets mis. De veganistische wraps die ik maakte op basis van zoete aardappel en tapiocameel zagen er geweldig uit maar waren echt gruwelijk smerig. Gelukkig zijn de wraps die ik een week later maakte op basis van kikkererwtenmeel en sorghummeel zalig (zie foto bovenaan).

taco met een ‘gehaktsaus’ op basis van sojabrokken

Nu ik meer veganistisch eet, probeer ik bestaande succesrecepten die we hier graag eten, om te bouwen naar een veganistische versie. Zo kan een bolognaisesaus met gehakt ook prima met walnoten als basis. En smaakte het sojagehakt in de taco’s heerlijk. Toch lees ik ook veel kookboeken en sites om tips en trics op te doen. Zo leerde ik van Mark Bittman tofu steviger te maken door het 1,5 uur in een oven op hele lage temperatuur in plakjes op een bakplaat te leggen. Het resultaat is tofu met een hele stevige bite en verrassend lekker. Je kunt het daarna gewoon kruiden en bakken.

Zo zijn er meer inspiratiebronnen. Welke boeken las ik en wat vond ik ervan? Dat lees je vandaag.

De Vegarevolutie van Lisa Steltenpool

 Om maar te beginnen met het meest inspirerende boek dat ik tot nu toe hierover las, De Vegerevolutie. Een geweldig en goed geschreven gids als je net als ik een omschakeling maakt naar (meer) veganistisch eten. Op een heel plezierige manier legt ze uit waarom veganistisch eten voor een revolutie zorgt op meerdere gebieden:
– het houdt je gezond en fit
– je redt met deze manier van eten een heleboel dieren van de dood
– het is goed voor de planeet en de toekomst van de mensheid

Dat klinkt best hoogdravend en zwaar maar ze overtuigt wel. Allereerst gaat Steltenpool in op de gezondheidsvoordelen van veganistisch eten, het biedt namelijk bescherming tegen de meeste welvaartsziekten. Ze legt uit wat je zou moeten eten, hoe je aan je eiwitten en de goede omega’s komt en hoe het zit met de verschillende vitaminen en mineralen. Haar voedselpiramide is heel eenvoudig en simpel en maakt dat je vrij makkelijk dagmenu’s voor jezelf kunt samenstellen.
De stukken over de redenen om geen dierlijke producten te eten vanuit het oogpunt van dierenwelzijn zijn zeker niet altijd even makkelijk te lezen, de gruweldetails vliegen je om de oren. Maar het is wel helder.  Net als het deel over de vervuilende aspecten van de dolgedraaide vee-industrie. Vlees eten is niet efficiënt, alleen al daarom zou het beter zijn over te stappen op een zoveel mogelijk plantaardig dieet. We eten de koe en het fokken, voeden en slachten van die koe kost meer voedsel, energie en water dan wanneer je direct het plantaardige voedsel zou eten dat de koe naar binnen werkt (p. 72). En dan is er nog het mestprobleem, de boskap, de temperatuurstijgingen waar we mee te maken hebben.

Wie veganistisch gaat eten komt onderweg obstakels eten. Omstandigheden die niet ideaal zijn, vervelende opmerkingen van mensen uit je omgeving, wat je moet doen als je uit eten gaat, hoe het zit met de rest buiten het eten, zoals kleding en schoenen. Ze geeft tips voor alle situaties. In alle gevallen is ze mild en zacht. Ondanks de overtuigende feiten van de voordelen van veganistisch eten geeft ze aan dat je geen zieltjes gaat winnen door die feiten tijdens de familiereünie over tafel te strooien als de rest net zijn biefstuk naar binnen werkt. Ze gelooft meer in de tactiek van verleiden (met lekker eten) en uitleggen als iemand iets vraagt. En mensen niet veroordelen als ze wel vlees eten maar aanmoedigen als ze proberen te minderen.

Ook als beginnend veganist die soms toch nog iets dierlijks naar binnen werkt (soms wellicht onder sociale druk) ben je volgens haar goed bezig. Zoals ze zegt: beter soms inconsequent terwijl je zo ethisch mogelijk probeert te leven dan consequent onethisch omdat de moed je bij voorbaat al in de schoenen zakt.

chocolade-bananenpops met kokos, naar recept van Lisa Steltenpool

Het theoriedeel van het boek wordt gevolgd door 50 recepten. Haar kookstijl spreekt me enorm aan. De recepten zijn super eenvoudig te maken, de meeste met maar een paar ingrediënten, daar houd ik van. Ik probeerde al diverse gerechten uit, waaronder salades en soepjes en een overheerlijke versnapering die ik binnen een half uur klaar had toen ik besefte dat het Pasen was en ik niets maar dan ook echt helemaal niets lekkers in huis had.

Kortom: aanrader!

Het VBK (Vegan Before 6) kookboek – Mark Bittman
Mark Bittman ken ik van De Dikke Vegetariër, een enorm standaardwerk over vegetarisch eten. Hij is tevens de bedenker van Vegan Before 6 en schreef het VB6 kookboek. Een behoorlijk groot boek dat voor de mij onbegrijpelijke lage prijs van €9,95 bij bol te koop is. In het kleine theoretische deel legt Bittman uit wat de principes van Vegan Before 6 zijn. Voor de avondmaaltijd eet je niets dierlijks, daarna eet je wat je wilt. Er zijn wel wat richtlijnen, voedsel wordt onderverdeeld in drie categorieën: onbeperkte ingrediënten (denk aan groenten en fruit), flexibele ingrediënten (noten, granen, peulvruchten, aardappelen, knollen, sapjes, pasta, vetten en olie) en ‘de lekkere voorraadkast’ (zuivel, eieren, vis, vlees, kip, junkfood, witte pasta’s,alcohol chocola).

De insteek van culinair journalist Bittman om voor een deel veganistisch te eten was vooral zijn gezondheid. Hij moest afvallen, zijn cholesterol was te hoog en hij zat in een pre diabetische fase. Zijn eetpatroon moest echt worden omgegooid.  Dat merk je ook aan de keuzes die hij maakt in het boek, de tips die hij geeft en door de voorbeeldmenu’s die hij laat zien. Het milieu en dierenwelzijn worden wel genoemd maar komt in dit boek niet uitgebreid aan de orde. Dat geeft niet, de recepten maken dat meer dan goed. Ook de kookstijl van Bittman spreekt mij aan. Wel worden er vaak ingrediënten genoemd die ik niet zo makkelijk kan krijgen of niet ken, terwijl ik toch best veel kookervaring heb.

Hij geeft veel tips om dingen aan te passen of te vervangen, dus hoe je bijvoorbeeld een zuivelvrije mayonaise maakt en ook hoe je één en ander kunt organiseren. Want de basis van veganistisch eten is toch wel heel veel groenten en peulvruchten naar binnen werken. Hij geeft tips hoe je dat zo efficiënt mogelijk kunt aanpakken zonder dagelijks uren in de keuken te staan, namelijk door bijvoorbeeld een keer in de paar dagen quinoa af te koken of rijst of peulvruchten. Als je zorgt dat je ook altijd gesneden groenten hebt klaarliggen in de koelkast dan is een gezonde lunchsalade echt weinig werk.

Mooi boek!

Veganistisch koken. Vervangers van vlees, vis, zuivelproducten, gluten, honing en dierlijke vetten – Celine Steen en Joni Marie Newman
Klein en compact kookboek dat uitlegt hoe je elk denkbaar recept kunt veganiseren. Het bevat meer dan 200 recepten. Ik vond het wel een inspirerend boek maar ook erg rommelig. De insteek van de afzonderlijke hoofdstukken is hoe je iets kunt vervangen, bijvoorbeeld zuivel of eieren of gluten. Heel leerzaam. Maar door de rommelige opzet is het soms erg moeilijk om later nog eens een recept terug te zoeken en het register werkt daarbij helaas niet echt mee door de indeling. Ook vond ik de recepten soms wat ingewikkeld in de zin van veel ingrediënten of moet je iets gebruiken wat je eerder moest klaarmaken.

Bijvoorbeeld dit recept:

Voordat je eerst zuivelvrije cheddar, mozzarella, boter, roomkaas en zure room hebt gekocht dan wel zelf in elkaar hebt gedraaid ben je wel even verder. Bovendien als je dat zelf maakt, blijf je met een enorme hoeveelheid veganistische zuivel over. Het vergt best wat planning om te zorgen dat je niet eten gaat weg gooien als je veel uit dit boek kookt. Maar, als tijdverdrijf en manier om wat ideetjes op te doen is het heel geschikt.

Nou dit waren de eerste drie boeken. Ik heb nog een hele grote stapel liggen maar dat is dan voor een volgende keer!

Vegan Before 6: Wat eet ik?

Drie weken onderweg sinds ik begon met Vegan Befor 6! Wat ik dan eet, vroeg iemand mij laatst, nu ik vaker plantaardig eet. Nou lekker en gevarieerd, dat in ieder geval! Kijk je mee wat ik at de afgelopen dagen? Bij sommige gerechten staat een link naar mijn kookblog, ik heb heel wat recepten uitgewerkt de laatste tijd. Misschien weet ik je te inspireren!

Maandag
Ontbijt – teffmeelpap met hennepzaad
Lunch: wortel-kerriesoep met linzen, 1 broodje hummus met geraspte wortel, 1 broodje rucolaspread.
Avondeten: mie met geroerbakte groenten en tempehblokjes
Tussendoor: 1 beker sojamelk, grote bak fruit, 2 quinoacrackers met tahin en appelstroop

Dinsdag
Ontbijt – Havermoutpap met hennepzaad
Lunch – salade met een broodje hummus
Avondeten – Asperges met gerookte zalm, gebakken aardappelen en salade
Tussendoor: 1 beker sojamelk, fruit, 1 broodje appelstroop en 1 handje walnoten

 

Woensdag
Ontbijt – broodjes pindakaas en appelstroop
Lunch – 2 broodjes tahin met avocado
Avondeten – risotto met eekhoorntjesbrood en courgette, linzenballetjes en salade
tussendoor:  handje pecannoten, 1 beker sojamelk, smoothie

 

Donderdag
Ontbijt – 1 broodje appelstroop, 1 beker sojamelk
Lunch – zilvervliesrijst met courgette, paprika, champignons, pistachenootjes en tempeh
Avondeten – Glutenvrije pasta (op basis van rijstmeel) met spinazie, sojaroom, paprika’s en gebakken tofu (voor de mannen vis)
Tussendoor – 1 beker sojamelk, fruit, handje noten

Vandaag in de planning
Ontbijt – quinoa-ontbijtje met appel
Lunch –  courgette-mosterdsoep met munh dalh linzen (recept volgt binnenkort op mijn kookblog), broodje hummus
Avondeten – paleonaanbrood met tempeh-saté en een salade met gegrilde paprika (de mannen eten in plaats van de tempeh een restje kipsaté)

Zoals jullie zien at ik een keer vis deze week. De rest van de tijd waren de avondmaaltijden voor mij vegetarisch of plantaardig.  Soms eet ik nog wel wat yoghurt en ik heb de afgelopen weken een paar keer een eitje gegeten, waaronder een kaasomelet. Ik eet meer plantaardig dan ik vooraf had gedacht. Dat gaat prima. Ik mis eigenlijk weinig, buiten de kaas, daar heb ik echt wel moeite mee.

Zoals ik hier eerder vertelde, vul ik momenteel dagelijks de Eetmeter van het Voedingscentrum in om te kijken of ik voldoende naar binnen krijg.  Volgens de Eetmeter is 50 gram eiwitten per dag ruim voldoende voor een vrouw van mijn lengte en gewicht. Een stuk kipfilet van 100 gram bevat bijvoorbeeld 30 gram eiwit. Maar, je haalt de eiwitten natuurlijk niet alleen uit kip/vlees/vis.

Als je volledig plantaardig eet, heb je iets meer eiwitten nodig. Dat komt omdat dierlijk voedsel alle essentiële eiwitten bevat die we nodig hebben, de zogenaamde hoogwaardige eiwitten. Plantaardig voedsel heeft dat niet, dat heeft een lagere biologische waarde, zoals ze dat noemen. Je moet in geval van een plantaardig dieet meer combineren – denk aan zilvervliesrijst met linzen – om aan de benodigde eiwitten te komen die volwaardig zijn. Een vrouw van mijn lengte en gewicht heeft ca. 70 tot 80 gram eiwitten nodig. Dat is nog flink dooreten! Omdat ik (nog) niet geheel plantaardig eet, zal mijn daadwerkelijke behoefte iets lager liggen, denk ik.

Voedingsdeskundige Lisa Steltenpool is gespecialiseerd in plantaardige voeding. Ik heb ontzettend veel geleerd van haar boek De Vegarevolutie. Dat is absoluut een aanrader als je overweegt (meer) veganistisch te gaan eten. Prettig van toon en heel informatief zonder prekerig te zijn, bomvol tips en recepten. Zij beveelt op dagbasis het volgende aan:

-2 liter vocht
-400 gram fruit & 400 gram groente
-200 gram bereide granen of 6 sneetjes brood
-50 gram noten, zaden en avocado

Met dat in het achterhoofd is het redelijk makkelijk dagmenu’s samen te stellen. Ik heb afgekookte linzen en kikkererwten in de koelkast liggen, meestal wel een bak afgekookte rijst of quinoa en ook gesneden rauwkost en groenten. Wel is het zo dat ik flink moet dooreten als ik alles van bovenstaand lijstje moet eten. Ik heb een inactieve leefstijl door de ME en ik krijg dat gewoon echt niet op. Ik eet dus iets minder  – ik kom gemiddeld op zo’n 1700 calorieën per dag uit – maar let wel erg op de eiwitten en voeg gewoon hier en daar bijvoorbeeld wat hennepzaad of edelgistvlokken toe. In de eetmeter zie ik dat ik vrijwel alles naar binnen krijg wat ik nodig heb. Aandachtspunten voor mij zijn IJzer en vitamine A.

Eet ik nu heel anders? Ik at al veel vegetarisch, maar ja, dit is toch wel anders. Ik eet meer peulvruchten, tofu en tempeh. Normaal at ik hooguit eens per week wat tempeh. Als we vegetarisch aten was dat de rest van de tijd een eitje of iets met kaas. Ik eet nu dagelijks hennepzaad en edelgistvlokken. Met beiden was ik al bekend maar ik gebruikte het zelden. Ik eet meer noten. Dat gaat wat moeizaam door de slotjesbeugel maar het lukt. En ik gebruik sojamelk, iets wat ik eerder niet deed.

Voor komende week staat in de planning: sojabrokken! Echt een naam waar je van gruwelt, niet uitnodigend en met een  ‘getverderrie wat moet je er mee!’-associatie van heb ik jou daar. Maar hé, wedden dat ik er iets lekkers mee kan maken!

Volgende week plaats ik een review van de veganistische kookboeken die ik tot nu toe las en die me wat op weg hebben geholpen.

Vegan before 6: update

Vorige week deelde ik hier mijn voornemen om mij te verdiepen in veganistisch eten. Geïnspireerd door culinair journalist Mark Bittman volg ik zijn methode van Vegan Before 6: overdag veganistisch eten, daarna eten als een flexitariër. Dat betekent in mijn geval twee tot drie keer per week vis, vlees of kip en de rest van de tijd vegetarisch of veganistisch. Mijn overwegingen om dit te doen kun je lezen in de menubalk, bovenaan het blog. Daar vind je alle stukjes die ik hierover publiceer.

Als jullie dit lezen heb ik de eerste twee weken er al bijna op zitten, aangezien ik zaterdag 25 maart van start ging. Allereerst bedankt voor de enorme stapel reacties en mails met tips en opmerkingen. Alles is genoteerd! Ik heb in de bibliotheek ook wat boeken over veganistisch eten gehaald en dook in mijn eigen kast om te kijken wat ik al had. Ik kocht het Vegan Before 6 kookboek van Mark Bittman én zijn (niet vertaalde Engelstalige) boek VB6 waarin hij ingaat op zijn motieven. Dat laatste moet ik nog lezen.

Het Vegan Before 6 kookboek is absoluut een aanrader. Als ik door kookboeken blader, dan markeer ik met post-its meestal die recepten die ik wil uitproberen. Dit boek is één en al post-it geworden! Het is heel erg inspirerend. Ik zal volgende week een review plaatsen. Voor nu wil ik het gewoon even over mijn ervaringen hebben.

Overdag geen vlees/vis/kip/eieren/zuivel/kaas of wat voor dierlijke producten dan ook. Dat lijkt een forse overgang maar eigenlijk valt het tot nu toe reuze mee. Het ontbijt hoefde ik niet te veranderen. Dat bestaat nog steeds uit meestal havermoutpap met plantaardige melk. Als het straks weer warmer wordt, ga ik dat afwisselen met smoothies maar ook die zijn natuurlijk ook plantaardig. Wel wil ik daar dan wat extra eiwitten aan toevoegen zoals tahinpasta of henneppoeder.

De lunch bestond bij mij vaak al uit soep en/of een salade of soms wat broodjes. Hier heb ik kleine aanpassingen moeten doorvoeren. Soep op basis van groentebouillon, geen kaas door de salade of op brood. Ik gooide hier en daar wat extra linzen of kikkererwten over de salades of door de soep en ik at heerlijk. Ik maakte een linzenspread voor op brood en een rucola-paprikaspread en ik paste het recept voor mijn glutenvrije teffbrood aan.

Brood zonder gluten is vrij poreus en snel brokkelig. Om die reden voeg ik altijd xanthaangom en twee eieren toe. Nu verving ik de eieren voor 3 el lijnzaad met warm water. Even staafmixer erop en dan wordt het vanzelf een papje, dat ik door het deeg mengde. Het resultaat was prima en ik merkte geen verschil met hoe ik het normaal deed.

De avondmaaltijden waren niet heel anders dan normaal, met dat verschil dat ik een paar keer vegetarisch at terwijl de mannen wel vlees aten. Ik at dus uiteindelijk vaker vegetarisch dan ik van plan was en minder vlees of kip. Gewoon omdat ik de behoefte voelde.

Ik maakte een heerlijke tempehburger (zie recept op mijn kookblog)en at dit terwijl de mannen merquezworstjes naar binnen werkten. Ook was deze burger een voor mij volwaardig alternatief voor het broodje bal dat hier meestal op vrijdag wordt gegeten (dan eten we altijd makkelijk in verband met een voetbaltraining tot 19 uur). Dit keer maakte ik de burger met aubergine erdoor maar ik wil wedden dat als ik de groente weglaat, het flink op smaak breng en er een pittige knoflooksaus bij serveer, de puber dit ook naar binnen werkt.

De grootste overgang voor mij was aanpassen wat ik tussendoor eet. Ik at overdag vaak een gekookt eitje als tussendoortje of een stukje kaas. Dat miste ik ook echt en ik voelde me wat onthand. Ik heb het vervangen voor een handje walnoten of paranoten. Maar ik merk ook dat als ik voldoende eet bij de lunch de behoefte aan een tussendoortje minder is.

Mijn broeken zitten trouwens allemaal een stuk wijder. Ik pas bovendien ineens in een spijkerbroek die ik al jaren niet meer aankon. Dát is wel fijn! Het is niet de insteek en ik wil niet enorm focussen op afvallen (voorbij die tijd) maar iets minder van mij is wel welkom.

Voor nu is de conclusie dat dit bevalt. Het plan was om dit een maand te proberen maar het zou me verbazen als ik hier na een maand mee stop. De insteek is dat ik hiermee door wil gaan en stap voor stap meer vegetarisch/veganistisch wil eten en minder dierlijke producten. Ik lees er nu veel over en vind het belangrijk om voldoende voedingsstoffen binnen te krijgen. Mijn lijf reageert nu eenmaal vaak extreem en afwijkend en ik denk dat het goed is het met kleine stapjes aan te pakken Ook geeft mij dat de tijd alles op mijn gemak uit te zoeken. Voor komende week staat er op stapel voor mij:

  • van sojamelk yoghurt maken
  • verder lezen, recepten uitwerken (zie mijn kookblog Echt eten, puur koken)
  • review schrijven van het VB6-kookboek

Tot zover! Iemand die zin heeft om met mij mee te doen?

Vegan before 6

Vorige week schreef ik een stuk over vlees eten. Over wat de berichtgeving over de wantoestanden in het Belgische varkensslachthuis met mij deed als bewuste vleeseter. Ik koop vlees bij kleinschalige bedrijven die mij verzekeren dat de dieren zo goed mogelijk begeleid worden als het zo ver is. Maar toch. Het wringt wel. Ik ben dol op dieren maar eet ze wel. Mijn emotionele besluit om geen varkensvlees meer te eten slaat natuurlijk nergens op. Een varken staat niet hoger in de rangorde dan een koe of een kip, dat besef ik heel goed. De eetbaarheid van een dier hangt bovendien niet samen met zijn lieve uitstraling of intelligentie.

Waarom dan niet vegetarisch of veganistisch eten als ik het zo erg vind? Eigenlijk wil ik dat ook wel merk ik. Er zijn veel voordelen te benoemen als ik dat doe, vooral natuurlijk dat er dan voor mij geen dier hoeft te sterven en dat het ook veel beter is voor de planeet, gezien de enorme belasting van de vleesindustrie voor het milieu. Bovendien at ik al eens eerder 10 jaar vegetarisch. Alleen toen was ik jong & gezond en had ik geen gezin. Ik at nooit vlees en hoefde het ook niet voor anderen te bereiden. Dat is nu wel anders.

Ik denk niet dat het eten van vlees onnatuurlijk is. Dieren eten elkaar ook op. Dat is de natuur. Ik denk niet dat er iets mis was met de jagers of vissers van vroeger. Je at wat voorhanden was. Wel denk ik dat het onnatuurlijk is zoals het momenteel gebeurt. De schaal waarop er nu dierlijk eten wordt genuttigd is niet zoals het voorheen gebeurde. Bij de huidige vleesconsumptie kun je vraagtekens zetten, er zijn immers zoveel alternatieven.

Kom ik bij het volgende punt. Ik eet geen gluten en lactose. Peulvruchten eet ik soms maar alleen in hele kleine hoeveelheden omdat ik er meestal buikpijn van krijg. Noten kan ik nu niet goed eten in verband met mijn slotjesbeugel. Ik leef dus met aardig wat voedselbeperkingen. Nog iets schrappen maakt het denk ik niet eenvoudiger. Bovendien ben ik bang dat als ik ‘zomaar’ overstap naar een veganistische eetwijze ik wellicht tekorten oploop, aangezien het onderdeel bonen / noten / peulvruchten / volkoren brood bij mij is geschrapt vanwege intoleranties en ik daar dus geen calcium, ijzer en B12 uit kan halen. Die B12 is sowieso al een ding, ik krijg injecties en dat is niet voor niets. Toen ik al eens eerder jaren vegetarisch at had ik wel tekorten. Ik denk doordat ik te weinig peulvruchten at en gewoon ook minder wist over  de voedingswaarden van eten.

Ik moet dus wel flink uitkijken met wat ik naar binnen werk en niet zomaar voedsel gaan schrappen omdat er al veel is geschrapt. Mijn gezondheid is me veel waard vooral omdat ik daar niet veel van bezit. Vleesvervangers waar vitaminen aan toe zijn gevoegd zijn vaak geen opties omdat daar gluten in zitten. En me storten op allerlei sojaproducten wil ik ook niet. Veel van de sojaproducten die als plantaardig en dus gezond worden aangeprezen beschouw ik als enge producten vol met toevoegingen en suikers die volgens mij helemaal niet zo gezond zijn (met uitzondering van tofu of tempeh). Ik denk oprecht dat als je daar veel van naar binnen werkt, je net zo ongezond bezig bent als wanneer je grote hoeveelheden rood vlees naar binnen werkt. Bovendien is de productie van soja of bijvoorbeeld notenmelk óók heel belastend voor het milieu.

Koken levert dus best wat gedoe op vanwege mijn intoleranties. De mannen kunnen wel alles naar binnen schuiven en ik kan ze niet zomaar van alles gaan ontzeggen (ik ben hier de kok) omdat ik het niet verdraag.  Helaas zijn ze niet bereid hun vlees op te geven. Het compromis dat we tot nu toe hebben is dat we hooguit 2 tot 3 keer in de week vlees eten. Ik zie dus op tegen nog meer apart koken dan ik tot nu toe al deed.

Nu kun je natuurlijk helemaal gaan denken in beperkingen of gewoon kijken hoe iets zich ontwikkelt. Want ik voel wél de behoefte om dit toch meer te onderzoeken. In het verleden sprong ik meteen in het diepe maar dat doe ik niet meer. Ook vanwege mijn gezondheid. Ik heb op dit moment eindelijk weer een redelijke balans gevonden en schuif langzaam de goede kant uit met wat meer energie en wil niet zomaar winst wegsmijten door als een idioot alles om te gooien.

Kleine stapjes dus. Culinair journalist Mark Bittman introduceerde een aantal jaar geleden het begrip VB6: Vegan before 6. Overdag veganistisch eten en vanaf 6 uur in de avond geldt die beperking niet. Dan eet je vlees of vis of kip of vegetarisch of gewoon weer veganistisch, als je dat die dag wilt. Het leidde bij hem tot een enorme verbetering van zijn gezondheid en gewicht. Buiten de andere redenen die hij had om dit te gaan doen en waar het bij mij nu ook om te doen is.

Voor mij is dit een milde overgang die redelijk makkelijk vol te houden is, verwacht ik. Ik hoef dan even nog geen grote aanpassingen te doen bij de avondmaaltijd, we houden het gewoon op 2 tot 3 keer per week vlees of vis. Maar overdag schrap ik dus al het dierlijke eten. Voor mij betekent dat in de praktijk dat ik vooral veel  eieren schrap en wat kaas, boter, wat vleesbeleg. Yoghurt eet ik al meestal in de avond met fruit dus daar hoef ik dan nog even geen alternatief voor te bedenken.

Ik ben zaterdag 25 maart hiermee van start gegaan en wil dit een maand proberen. Gewoon kijken hoe dit bevalt en wat dit met me doet, vooral emotioneel maar ook qua gezondheid en energie. Ik heb ter inspiratie Mark Bittmans boek hierover aangeschaft. Ook wil ik de komende tijd gaan gebruiken om wat meer recepten uit te proberen of zelf te bedenken die in ieder geval vegetarisch zijn en wellicht veganistisch en me meer inlezen over dit onderwerp. En wie wat de volgende stap dan wordt.

Wat kunnen jullie verwachten?

  • binnenkort een review van het boek van Bittman
  • ik houd jullie op de hoogte van hoe het gaat
  • ik deel de culinaire ontdekkingen die ik doe met jullie. Ik heb mijn kooksite na een jaar stilte weer nieuw leven ingeblazen want de inspiratie begint al weer te stromen

Toen ik nog vegetarisch at was ik in mijn twintiger jaren. De vegetarische kookboeken die ik hierover heb zijn zwaar gedateerd. De meeste gerechten zijn enorm machtig met veel kaas en room en eieren en hier en daar wat tofu. Er is enorm veel veranderd op dit gebied maar ik merk dat ik zelf nog heel zwaar leun op wat ik toen kookte, áls ik vegetarisch kook. Ik ben dus op zoek naar inspiratie. Veel recepten die ik vind op internet moeten bewerkt worden omdat er vaak gluten in gebruikt worden

Ogma’s Tineke schreef laatst over het ‘O she glows kookboek’. Dat staat al genoteerd maar is helaas nog niet aanwezig in onze bieb en ik vind het wat prijzig om zomaar aan te schaffen. Het boek ‘Puur plantaardig’ heb ik al.Ik ken wel wat sites zoals bijvoorbeeld die van Vegadutchie maar wie heeft er nog meer tips voor mij van leuke sites of boeken met aandacht voor veganistisch en vegetarisch eten? Of dé ultieme tip van een glutenvrij veganistisch kookboek 😉

 

Vlees eten

We hebben deze week allemaal kunnen lezen en soms zelfs gezien wat voor gruwelen er kunnen gebeuren in slachthuizen. Ik heb zelf de beelden die afgelopen dagen naar buiten kwamen over wat er gebeurt in het inmiddels gesloten varkensslachthuis Debra niet durven bekijken. De omschrijvingen waren al zodanig dat ik er wakker van lag de nacht erop volgend. Ik snap niet hoe dit kan gebeuren. Of nou ja, ik snap het wel, dit is het gevolg van het feit dat het merendeel van de mensen elke dag een stuk vlees wil eten tegen een bodemprijs. Dus worden in Nederland elk dag 1 miljoen dieren geslacht, 1000 per minuut, dat is pittig doorwerken voor de slachtindustrie en wij vinden het normaal. Nou ja, ik niet..

Dat betekent dat er regelmatig vrachtwagens vol dieren opgepropt in een te kleine ruimte of gestapeld in kratten uren staan te wachten voordat ze naar binnen worden gebracht voor de slacht. Er kleven grote bezwaren aan die massaproductie: het transport van de dieren, het ruimtegebrek én het lange wachten is zeer stressvol en ondanks gemaakte afspraken worden veel dieren niet of niet goed verdoofd voordat ze geslacht worden en niet met voldoende respect en mededogen behandeld. Het lijkt mij noodzaak dat er in elk slachthuis camera’s komen te hangen die medewerkers controleren bij het doen van hun werk. Doen we dat niet dan heeft dit blijkbaar nadelige gevolgen voor het dierenwelzijn. Natuurlijk is slachten nooit prettig, voor geen enkel dier, maar de manier moet echt anders.

Het eerder gebruikte argument dat camera’s de privacy aantasten van de medewerkers is gewoon bullshit. We geven massaal en vrijwillig onze privacy op met Facebook, Google en Whatsapp. Op straat en in winkels hangen overal camera’s. In verpleeghuizen worden demente bejaarden die bij elkaar in bed willen kruipen, toegesproken alsof het kleuters zijn (echt waar, dit overkwam onlangs een oude kennis van mijn moeder die ook nu nog terwijl hij dement is, nog steeds een enorme vrouwenverslinder is en binnen de kortste keren bij een andere demente dame in bed kroop – die zich niet meer kon herinneren dat ze getrouwd is – waarop de dochter van de man werd gebeld en het een enorme rel werd). Als demente bejaarden al geen privacy wordt gegund waarom dan wel medewerkers van een slachthuis?  De tijden zijn veranderd. Als we vanwege terroristendreiging onze privacy kunnen opgeven, dan kan dat ook vanwege dierenwelzijn.

Keer op keer komen er schandalen naar buiten over voedselveiligheid en dierenmishandeling gerelateerd aan de bio-industrie. Niet heel vreemd, de bio-industrie is te groot en oncontroleerbaar geworden. Natuurlijk kun je zeggen: zo is het nu eenmaal. Laat de politiek de regels maar aanpassen. Dat is onder meer een reden dat ik Partij voor de Dieren stem. Als het aan mij lag werd er alleen nog maar biologisch vlees verkocht. Of werd vlees uit de bio-industrie véél duurder, om zo duidelijk te maken aan de consument dát er een prijskaartje aan hangt, niet alleen op het gebied van dierenwelzijn en voedselveiligheid maar ook vanuit klimaatoogpunt.

Als consument kun je niet alleen een verschil maken door op partijen te stemmen die het belang van dieren of de planeet in zijn geheel voorop stellen. Ook je gedrag in de supermarkt maakt verschil. Elke keer dat je vlees uit de bio-industrie laat liggen of vlees eten überhaupt een dag overslaat, maakt verschil. Zo lang er namelijk vraag naar is, wordt er vlees uit de bio-industrie aangeboden. U vraagt, wij draaien en desnoods voeren we het tempo zo op dat de varkens aan hun oren uit wagens worden gesleept, worden geschopt en geslagen, want daar maken we wel tijd voor, dat dan weer wel.

Veel mensen eten uit het oogpunt van dierenwelzijn biologisch vlees. Met dierenwelzijn bedoel ik dieren een goed leven bieden in een voor hen natuurlijke omgeving en vol compassie en respect begeleiden als ze worden geslacht. Maar een groot deel van het biologische vlees of vlees met 1 of 2 sterren dat in de winkels ligt, is afkomstig uit dezelfde slachthuizen van de bio-industrie. Een alternatief om te voorkomen dat jouw stukje vlees zo’n gruwelijk einde heeft gehad, is zoeken naar lokale en kleinschalige initiatieven.

Los van de discussie of je wel of niet vlees moet eten, vind ik het belangrijk dat áls je besluit vlees te eten je dit bewust doet. Dus niet te vaak, liefst biologisch vlees van dieren die een goed leven hebben gehad. Slachten is nooit leuk maar het kan ook op een andere manier dan met gruwel en martelen. Ik stelde naar aanleiding van het nieuws deze week een gerichte vraag aan één van de slagers waar ik vlees koop:

Natuurlijk hebben jullie ook de horrorverhalen gelezen en wellicht gezien over het slachthuis Debra. Nu heb ik toevallig net weer een bestelling bij jullie geplaatst, in de overtuiging/hoop dat het bij jullie wel goed zit. Maar toch even een concrete vraag: waar worden de dieren die jullie tot vlees verwerken geslacht en hoe waarborgen jullie dat dit op een respectvolle manier gebeurt? Dit omdat ik nu op diverse plekken in de media lees dat het dus blijkbaar niet uitmaakt om biologisch of scharrelvlees te eten, aangezien de beesten allemaal in hetzelfde slachthuis op ellendige wijze eindigen.

Hij reageerde heel snel met het volgende antwoord:

Ja, ik ben op de hoogte van dit verschrikkelijke verhaal. Juist hierom (onder andere) heb ik gekozen voor mijn eigen formule Waterlant’s Weelde. Mag ik je verwijzen naar een blog dat ik vorig jaar heb geschreven? Ik denk dat veel van je vragen beantwoord worden. En anders hoor ik het nog graag, want wat wij doen heeft niets te maken met hetgeen je gezien hebt“.

Het stukje waarnaar hij verwijst is dit: Vlees eten en een dier slachten.

Deze slager (Natuurvlees.nl) werkt lokaal, met kleine bedrijven die vooral in het Waterland liggen. Het vlees wordt niet overal geleverd (alleen in Noord-Holland), maar lokale initiatieven van biologisch liefst antibioticavrij vlees met respect voor het dier, vind je inmiddels op meerdere plekken in Nederlands (zie onderaan voor wat tips).  Natuurlijk is de prijs iets hoger dan vlees uit de bio-industrie, al vind ik dat op zich reuze meevallen. Om die iets hogere prijs te compenseren eten wij hooguit 2 tot drie keer in de week vlees, kip of vis. Meer hebben wij ook helemaal niet nodig. Echt niet. Wij eten in vergelijking met 50 jaar geleden bijna twee keer zoveel vlees. Dit is niet goed langer vol te houden. Niet qua dierenwelzijn, maar ook zeker niet qua belasting voor het milieu. De bevolking blijft groeien en de uitstoot van de vleesindustrie is enorm.  Met onze huidige vleesconsumptie hebben we 10 miljoen hectare grond nodig (onder meer om de beesten te voeden). Dat is drie keer Nederland mensen! (bron: de correspondent). Alleen al daarom lijkt het me zinnig om te zorgen dat we kleinschaliger gaan produceren en minder consumeren.

Nog even over de prijs. Het probleem is natuurlijk niet zozeer dat vlees van kleinschalige diervriendelijke initiatieven te duur is. Het probleem is dat het merendeel van de mensen beroerd of verdrietig wordt van het zien van de beelden van afgelopen week en toch vlees uit de bio-industrie blijft kopen omdat dit zo goedkoop is en ze er niet meer voor over hebben of zeggen dat ze zich geen diervriendelijk alternatief kunnen veroorloven. Maar wel op vakantie gaan, roken of een dure dagcrème kopen. Wat ik maar wil zeggen: dat zijn keuzes, net zoals ik een keuze maak om niet mee te doen aan de bio-industrie.

Natuurlijk heb ik makkelijk praten met ons bovenmodaal inkomen kun je zeggen. Alleen, ik at ook biologisch toen we niet over dat inkomen beschikten en dat kon door zorgvuldige keuzes te maken. Zodra ik financieel klem kom te zitten en het me niet meer kan veroorloven, word ik vegetariër. Iets wat ik eerder al eens 10 jaar was. Ik vind vlees lekker en vanwege intoleranties eet ik geen gluten en lactose en verdraag ik peulvruchten niet goed.  Dat is mijn motivatie om toch vlees te blijven eten, maar dan wel op een manier dat ik mezelf in de spiegel kan aankijken zonder misselijk te worden.

Ik heb wel besloten om geen varkensvlees meer te eten. Het enige van een varken dát ik wel eens at was spek maar ik kan goed zonder. De mannen willen dit wel blijven eten dus zorg ik voor mezelf dan wel voor een alternatief als het op het menu staat. Ik voel bij een varken een emotie die maakt dat ik het dier niet meer wil eten.  Waarmee maar weer is bewezen dat het eten van vlees meer is dan alleen letten op de productie ervan, emoties spelen ook een grote rol.

Onderstaand vind je de adressen waar ik sinds een aantal jaren mijn vlees koop. Vaak is het zo dat je best forse verzendkosten betaalt onder een bepaald bestelbedrag. Om die reden koop ik het vlees meestal samen met mijn moeder in, zodat we op een hoger totaal bedrag uitkomen en scheelt dat weer zo aan gemiddeld € 8 tot € 9 aan verzendkosten:
Natuurvlees.nl
Okvlees.nl
Schotse hooglanders.nl

Heb jij nog tips voor goede adressen waar we vlees kunnen kopen dat wel voldoet aan de normen van dierenwelzijn en voedselveiligheid? Geef een link door dan plaats ik het hieronder:
Samen een koe kopen
Samen een kip kopen
Samen een varken kopen
Friesveenweidevlees
Koop een koe
Koop een kip
Koop een varken
De stoerderij
Buitengewone varkens
Veldvarkens
Freenature

 

 

Gebruikte bronnen:
de correspondent
Esther Ouwehand, PvdD

(bron afbeeldingen: Pixabay)