Over azijnzeikers en internettrollen

Wie regelmatig blogt én de mogelijkheid biedt om reacties te plaatsen, krijgt vroeg of laat te maken met kwetsende reacties. De afgelopen jaren kreeg ik duizenden leuke, grappige, ondersteunende, meedenkende discussie opwekkende of  kritische reacties. Mensen reageren, stellen vragen, geven tips, vertellen hun eigen verhaal, reageren op elkaar en zorgen zo voor een fijne interactie op het blog. Hier en daar is er in een paar gevallen zelfs een vriendschap opgebloeid tussen mij en een bloglezer. Veel van de mensen die dagelijks reageren zijn voor mij vertrouwd geworden. Soms zelf zó vertrouwd dat ik me wel eens zorgen maak als een dagelijkse reageerder ineens een tijd niets van zich laat horen. Hee, er zal toch niets zijn met M, E of I denk ik dan? Dat weet ik dan niet tot de persoon in kwestie zich weer meldt want ik weet vaak niet wie er achter de internetnamen zit.

Tussen die enorme hoeveelheid reacties, zitten ook rotte appels. Mensen die reageren met het doel te kwetsen. Om die reden heb ik sinds jaar en dag modereren aanstaan. Ik bekijk voor plaatsing alle reacties en besluit of ze wel of niet te plaatsen. Ik besteed er niet te veel aandacht aan, als ik zie dat een reactie kwetsend is, lees ik hem zelfs niet eens helemaal, hup weg ermee!

Ik begrijp niet wat dit soort mensen bezielt. Maar ik heb geleerd dat het daar niet om gaat. Een internettrol is niet ontvankelijk voor discussie, fatsoen, of logica en wil alleen maar aandacht. Dat is prima maar niet hier. En net als dat ik een slot op mijn deur heb om ongewenst bezoek buiten te houden, pas ik nu ook de mogelijkheid tot reageren verder aan. Het is altijd ‘anoniem’ die zich laat gaan op de meest lullige manier. Je kunt daarom nu alleen nog een reactie plaatsen als je ingelogd bent bij een profiel als Google of wordpress of een openid. Voor mij wordt het dan ook makkelijker iemand te blokkeren, wat niet kan als er anoniem gereageerd wordt.

Ik besef me goed dat ik nu een aantal trouwe lezers en anonieme reageerders benadeel en dat spijt me oprecht. Maar ik hoop dat jullie begrijpen dat er een verhaal achter zit waarom ik dit nu doe. Wie schrijft krijgt kritiek. En dat vind ik prima. En juist door de kritiek die ik wel eens krijg ben ik anders over zaken gaan denken, met name losser geworden. Dat lukt alleen als kritiek opbouwend is. Maar als het nergens op slaat en geen ander doel heeft dan kwetsen, wordt het een ander verhaal. Ik ben geen schietschijf en laat me niet zo behandelen.

Wil je toch iets kwijt zonder in te loggen bij een profiel omdat je bijvoorbeeld geen google account hebt, voel je vrij om mij dan een reactie te mailen via het contactformulier op het blog. Dat waardeer ik enorm.