Hoe deden we het in februari?

Vanmorgen werden salaris en uitkering gestort en daarmee begon onze boekhoudkundige maand maart. Zoals ik vorige maand al schreef, was februari best een uitdaging. Nog voor de maand begon zag ik dat we niet zouden uitkomen maar ik wilde per se geen geld van de spaarrekeningen halen. Zoals jullie weten hebben we grootse plannen dit jaar (keuken, dakkapel) die veel geld kosten en dat geld moet nog deels bij elkaar worden gespaard. Geld dat er nu staat op de buffer heeft andere bestemmingen (auto, studie, geld voor vervanging hete luchtverwarming) en daar wil ik niet aankomen. Suggesties van een aantal lezers om bijvoorbeeld nu al de dakkapel te laten plaatsen door dat geld te lenen uit andere potten doe ik niet. Omdat ik een strikt onderscheid maak tussen noodzaak en luxe. Hoewel een keuken natuurlijk niet echt luxe is is de dakkapel dat wel. Maar ik ga geen gokjes wagen met studiegeld van kind of met de 5000 euro die voor de vervanging van de hete luchtverwarming bedoeld is. Het zal je maar gebeuren dat je dat geld voor de dakkapel gebruikt en prompt gaat de ketel hemelen…

Sparen dus. Alleen deze maand niet.Nou ja alleen het hoogstnodige, dus voor studie, afschrijvingen en reserveringen voor kleding. Omdat we een andere eettafel kochten, een nieuw bed en matras voor kind was het me al snel duidelijk dat we extra inkomsten moesten genereren én moesten besparen op een aantal posten omdat we anders niet zouden uitkomen.


Dat lukte heel aardig. Zie hieronder het overzicht met wat we van plan waren en wat het werd:

begroot
begroot
result.
result.
% result
FEBRUARI
IN
UIT
IN
UIT
%
INKOMSTEN (salaris, uitkering, HRA, gift, verkoop spulletjes)
4.206,90
 4.616,50
opgenomen reserveringsgeld (voor kleding)
      39,95
TOTAAL TE BESTEDEN
4.206,90
 4.656,45
VASTE LASTEN:
Wonen
1.161,41
 1.213,30
      26,06
Verzekeren (zorg, uitvaart, boedel, risicoverz.)
306,85
    338,69
        7,27
Vervoer (verz. Pechhulp, onderhoud, benzine)
308,12
    312,30
        6,71
Abonnementen/Contributies/TV/sport/mobiel
218,25
    218,25
        4,69
VARIABELE LASTEN:
Boodschappen
552,50
    416,77
        8,95
Dierenarts
0,00
              
Kapper
0,00
              
Kleding (wol voor een trui)
0
      39,65
        0,85
Huishoudelijke uitgaven (hema, inktcartiridges, glazenwasser…)
50
      29,95
        0,64
Onderhoud huis, tuin, fiets
995
 1.048,53
      22,52
Onvoorzien/diversen (belastingdienst/pech)
0
              
Uitgaan/pret
50
      30,50
        0,66
Verjaardagen/ cadeaus (fiets voor kind ivm verjaardag)
0
    270,00
        0,10
Vakantie
0
              
Zakgeld
127,5
    127,50
        2,74
Zorgkosten  (deze maand: ortho, voedingssupplementen, onvergoede zorgkosten )
75
    183,02
        3,93
Sparen/Reserveren (deze maand studiegeld, kleedgeld)
458,75
    458,75
        9,85
Aflossen
0
              
totaal
4.206,90
 4.303,38
 4.656,45
 4.687,21
over
     -96,48
     -30,76
       -0,66

Dat we irritant genoeg toch net gisteren in de min doken kwam doordat er gisteren ineens de uitvaartverzekering werd afgeschreven, waar ik die afschrijving een paar dagen later had verwacht. De verzekeraar heeft geen vaste afschrijfdatum, die varieert ergens tussen de 20e en de 26e. Zo gebeurde het dus dat er nu twee afscrhijvingen waren in een boekhoudkundige maand.

Maar verder ben ik heel tevreden. We gaven flink veel meer geld uit dan verwacht en toch is het gelukt van de spaarrekening af te blijven. Dat komt deels doordat Oma een gulle bijdrage deed aan het bed van kind én aan zijn nieuwe fiets die hij alvast voor zijn verjaardag heeft gekregen. Daarnaast verkocht ik voor € 88,67 spullen, zegde ik een abonnement op bij Elly’s Choice en ontving €20,93 reeds betaald abonnementsgeld retour. Tot slot heb ik flink beknibbeld op de boodschappen en gaf daar bijna €135 minder aan uit. Dat was ook om praktische redenen. Omdat de keuken opgeknapt wordt, wil ik niet al te veel voorraad in de kasten hebben staan want die moeten straks natuurlijk allemaal leeg worden gehaald.

Tegenvallers en niet gebudgetteerde uitgaven waren er ook. Ik moest wat terug betalen aan de oude energieleverancier, na onze overstap naar Oxxio met ingang van 2 januari. Kregen we in december na de jaarafrekening nog geld terug, nu moest ik €55 bij betalen omdat we overstapten in wat natuurlijk een koude maand was met veel verbruik. De fiets van de man moest worden gerepareerd. We kochten alvast de nieuwe tweedehands fiets voor S. die volgende week jarig is (had ik niet gebudgetteerd deze maand omdat ik dacht dat we die in maart zouden gaan kopen).  En ik had wat meer zorgkosten dan gepland die niet onder het eigen risico vielen maar gewoon helemaal niet vergoed worden.

Nu dan een nieuwe ronde met nieuwe kansen. Ik hoop dan wel weer te kunnen sparen voor de dakkapel en zet in op een bedrag van €900. Of dat lukt?

Hoe deden jullie het in februari?

(bron afbeelding: Pixabay)

Advertenties

De Latte Factor

Veel boeken en blogs benadrukken het positieve van besparen en consuminderen. Het levert ook veel op zoals gemoedsrust, geen geldzorgen en het besef dat je tegenslag kunt opvangen. Een slimme consuminderaar bespaart op zaken die niet zo belangrijk zijn en zorgt ervoor dat daarmee wel de vaste lasten betaald kunnen worden én er geld overblijft voor de dingen die belangrijk zijn.

Wat belangrijk is, verschilt voor iedereen. De één moet geld overhouden om schulden af te lossen, de ander doet dat om pret of hobby’s mogelijk te maken. Met een heel sterke focus lukt het makkelijker om geld alleen aan het allernoodzakelijkste uit te geven om zo geld te sparen voor hartenwensen.

Ooit maakten wij een lijstje van variabele uitgaven op volgorde van belangrijkheid. Wat op nummer 1 staat heeft voorrang op nummer 10 zeg maar.  Dat is ongeveer dezelfde tactiek als je bij elke uitgave afvragen: brengt dit me dichter bij mijn doel of juist niet?

Op deze manier lukte het om flink geld uit te sparen en veel geld te stoppen in de aflossing van onze hypotheek. Toch blijven we altijd wel zoeken naar meer bespaarmogelijkheden omdat het leven niet statisch is en wensen en prioriteiten veranderen.

De keuze-uitgaven die in onze top 10 staan zijn zaken als uitjes, de krant, lekker eten, voor de man (en inmiddels ook de puber) elk jaar North Sea Jazz, één keer per jaar op vakantie gaan. Dat zijn dingen die we belangrijk en fijn vinden en we geven liever daar geld aan uit dan aan vaak patat halen omdat we te lui zijn om te koken. Om maar een voorbeeld te noemen.

Soms loont het de moeite om bepaalde terugkerende uitgaven die je onbewust doet eens op jaarbasis door te rekenen. Zo ontdek je hoeveel geld er weglekt. Want al die kleinere uitgaven worden niet echt opgemerkt door je mentale boekhouder. Dat word de Latte Factor genoemd: elke dag onderweg naar je werk een take away koffie kopen van bijvoorbeeld Starbucks omdat je thuis te laat opstaat om zelf te zetten, betekent dat je op jaarbasis een enorm bedrag uitgeeft. Zeg dat een Café Latte €3,65 kost en je fulltime werkt, dan geef je op jaarbasis €949 hier aan uit. Natuurlijk ben je af en toe vrij, dus laten we het afronden op €900. Veel geld!

Besparen op kleinere uitgaven kan heel veel verschil maken. Ik weet dit uit eigen ervaring. Toen ik nog in Amsterdam woonde en in Bussum werkt, was ik dus die luilak die elke ochtend op Amsterdam CS een loeidure koffie kocht en vaak ook nog een broodje voor in de trein en zelfs soms ook nog een extra broodje voor de lunch. Toen ik een carrièreswitch wilde maken en van plan was een koksopleiding te gaan doen, had ik veel geld nodig. Door dit soort uitgaven te schrappen had ik vrij snel het benodigde geld bij elkaar gescharreld.

Soms geven we geld wel bewust uit maar kan het toch goedkoper. Denk aan het jaarlijkse zoeken naar een goedkopere verzekeraar of het wisselen van energieleverancier. Dat kan ook met zaken die in onze top 10 staan. Bijvoorbeeld de krant. Ik wil een krant absoluut niet missen maar dat betekent niet dat het niet goedkoper kan.

Wij lazen altijd De Volkskrant, maar het ding wordt duurder en duurder. Dus hebben we de krant een aantal jaar geleden opgezegd. Na een tijd werden we weer terug gelokt met een aanbieding van toen €21 per maand, meen ik me te herinneren. De abonnementsprijs ging natuurlijk daarna elk jaar wat omhoog. Inmiddels betalen we €33,95 voor de krant, iets wat ik echt veel geld vind. Ik weet heus dat daar hard gewerkt voor wordt en ik steun graag de papieren krant maar ik ben ook fan van mijn eigen portemonnee.

Dus ging ik maar weer eens op zoek naar een andere krant. Voor €16,50 per maand ligt de NRC Next op je mat. Dat scheelt de helft! Dus haalde ik de man over om te bellen en De Volkskrant op te zeggen. Ik heb namelijk slechte ervaringen met schriftelijk opzeggen, voordat dit verwerkt is ben je twee maanden verder. Telefonisch opzeggen dus. Maar ik doe dat niet want ik ben geen partij voor een medewerker die getraind is in mensen omver lullen. Ik vind dat zo moeilijk dat ik dan heel agressief overal nee op zeg. De man weet dat veel vriendelijker te brengen, al moet ik zeggen dat de medewerker die hij trof aan de telefoon zó volhardend was dat het volume van M.’s stem ook ineens flink omhoog ging en ik hem een paar keer hoorde zeggen ‘dat heeft u nu al een paar keer gevraagd, daar geef ik nu geen antwoord meer op….’ Dat was dus veel gezeur en gedram van de kant van de medewerker die natuurlijk als target heeft om een opzeggende klant toch weer binnen te halen. Ik heb intens medelijden met mensen die dit soort werk moeten doen.

Afijn, opgezegd nadat de medewerker zich bij het onvermijdelijke neerlegde en onze opzegging noteerde en bevestigde. Gisteren lag de nieuwe krant voor het eerst op de mat. Ik had het er best moeilijk mee. Ik ben zo gewend aan de vaste columnisten. Aaf, Sylvia, Arnon! Hoe moet dat nu? Dan ben ik boos op mezelf dat ik toch weer een bezuiniging doorvoer terwijl ik wel heel tevreden was over De Volkskrant. Maar ach die boosheid duurt zo lang het duurt om de krant uit te lezen. Ook de NRC Next is oké. Alles went en verandering van routines is eigenlijk wel fijn. Kunnen we altijd weer over een jaartje zien of er weer een Volkskrant aanbieding voorbij komt.

Zo is de Latte Factor niet alleen bruikbaar voor uitgaven die ondoordacht en onbewust worden gedaan maar ook voor zaken die je wel belangrijk vindt. Ook dan lekt er geld weg. Je leest een krant of je bent bij een energieleverancier, omdat je daar nou eenmaal al jaren zit. Maar als de tarieven elk jaar omhoog gaan is het handig te zien dat ook dan je geld weg lekt. Elke aanbieder heeft tegenwoordig aanbiedingen en ook op vaste lasten en keuze-uitgaven kun je dus veel besparen. Je moet alleen bereid zijn soms eens iets nieuws te proberen.

En die nieuwe krant went vast snel. Hoop ik.

Routines veranderen en wat dat oplevert

Veel mensen hebben een vaste routine. Op het gebied van dagindeling, of werk indelen/uitvoeren, met geld omgaan of boodschappen doen. Zo ook ik. Als we kijken naar het doen van boodschappen dan kochten wij vroeger voornamelijk in een supermarkt onze boodschappen. Gaandeweg veranderde dit.

  • want in de Turkse supermarkt hadden ze producten als tempeh, tapiocameel, amandelmeel en bakbanaan, iets wat niet in onze gewone supermarkt verkrijgbaar was. Dus gingen we daar ook naar toe.
  • voor de biologische producten gingen we naar een biowinkel. Ook vanwege de toen nog beperktere keuze in onze Deen.
  • Gingen we ook naar de Lidl, want dat scheelde best veel geld.
  • Ontdekten we ook het online bestellen. Want biologische producten zijn duur en als je het in bulkverpakking koopt is het nog een beetje betaalbaar.
De boodschappenroutine is in een paar jaar tijd veranderd in een onoverzichtelijke brij van veel winkels die dus in het echt dan wel online bezocht moesten worden. Bulkinkopen moesten bovendien zorgvuldig worden gepland maar daar ging wegens een wattenhoofd toch vaak wat mis en zo gebeurde het regelmatig dat ‘ineens’ van alles tegelijk op was en ik vanwege de stukspijs dan toch maar weer in het groot in kocht en dan het boodschappenbudget enorm overschreed.
Je zou van minder moe worden.

Toen ik vanaf september besloot voortaan één keer per maand een grote bestelling te gaan doen bij Albert Heijn, deed ik dat vooral om energie te sparen. Ik kan niet met zware dingen sjouwen en het is iets te vaak gebeurd dat ik dat dan toch deed omdat bijvoorbeeld het kattengrit op was. Natuurlijk gaat de man net zo makkelijk even snel iets halen maar heel vaak komt dat ook niet lekker uit wegens druk/werk/migraine/voetbaltraining.

Online een maandvoorraad bestellen dus. Om het iets makkelijker te maken. De opzet was gemak en als dit iets meer zou kosten dan normaal, dan moest dat maar zo zijn. Want ik verwachtte dat we meer kwijt zouden zijn. Ik koos voor de appie omdat onze eigen winkel de Deen een zeer beperkte keus heeft in de webwinkel. Vooral op biologisch gebied hebben ze veel minder dan in de fysieke winkel.
Dus bestelde ik eens per maand bij de appie een grote voorraad en de verse spullen zoals groenten, brood en zuivel werden eens per week gehaald. Meestal door de man en mij met de auto, op zondag. Na een tijdje merkte ik dat ik vaak meeging op zondag omdat ik het sneu vond dat M. anders alleen boodschappen moest doen en ik het ook wel gezellig vond om even met zijn tweetjes te doen. Dus ging ik toch vaak mee ook al zei het lijf ho/stop/tot hier.  Dan kan je twee dingen doen. Je over het gevoel heen zetten dat het sneu is voor M. (ik weet het, het zijn ook zijn boodschappen maar ik vind dat hij het eerlijk gezegd echt wel druk genoeg heeft omdat het merendeel van wat er gedaan moet worden al op zijn schouders terecht komt) of toch weer wat veranderen.
Omdat dit mens snel went aan gemak én ik merkte dat ik toch liever iets anders doe met mijn energie en die van M. ook erg kostbaar is inmiddels, ga ik nu toch weer wat aanpassen. Niet meer één keer per maand bestellen maar gewoon elke week. Dus alles inclusief verse spullen. Zodat we helemaal de deur niet meer uit hoeven, althans niet voor boodschappen.
Dat is dus als ik uitga van het goedkoopste levermoment van de appie (ze hanteren verschillende prijzen voor verschillende zelf te kiezen levermomenten) 52 x €4,95. Ik ga voor extra gemak €257 per jaar betalen.
En dat voelt goed, ik heb het er graag voor over. En de extra kosten voor de boodschappen omdat ik nu alles online bij een dure supermarkt koop? Die zijn er niet. Als ik alles nakijk in mijn sheet zie ik dat ik sinds ik zo boodschappen doe per maand gemiddeld € 42 minder uitgeef aan boodschappen. Dat is best interessant en daar heb ik natuurlijk over nagedacht:
  • ook met online inkopen heb ik een budget, Alleen daar houd ik me nu beter aan omdat ik het totaalbedrag zie tijdens het invoeren. Dat werkt voor mij remmend.
  • elke doorgewinterde consuminderaar gaat nu natuurlijk griezelen maar ik ben absoluut een impulsaankoper. Buiten dat, loop ik in een winkel dan denk ik ook snel dat ik niet weet wanneer het me weer lukt om te komen en sla ik vaak veel groter in dan ik van plan was.
  • ik heb sinds ik zo boodschappen doe ook gewerkt met een maandmenu en combineer nu veel beter. Restjesdagen worden ingepland en ik kook meer met voorraad die er is. Meer momenten in een winkel betekent voor mij blijkbaar dat ik sneller bij eetplannen aanpas aan lekkere trek in plaats van aan beschikbaarheid.
Het is best grappig dat ik al jaren erg op de centen let en dat ik heel lang dacht dat er op het boodschappenbudget niet heel veel meer viel te bezuinigen. Wegens biologisch eten, voedselintoleranties/overgevoeligheden, vier katten, lekker en goed eten belangrijk vinden, blabla. En dat je dan je routine verandert op zoek naar meer gemak en je ineens best veel geld uitspaart. Curieus toch?
Herkenbaar?

Overstappen

Hoewel ik er echt een schijthekel aan heb, doe ik wel elk jaar een rondje verzekeraars-energieleveranciers. Dat betekent dat we dus regelmatig overstappen en ontrouwe klanten zijn. Mijn ervaring met wisselen van energieleverancier is dat de tarieven niet zoveel uitmaken of verschillen en dat de winst van het overstappen vooral gelegen is in overstapbonussen of een cashback premie. Maakt niet uit, in alle gevallen loont het wel de moeite.

Dit jaar ben ik wel erg vlijtig aan het rondhoppen. We stapten over van Greenchoice naar Oxxio, namen een andere inboedelverzekering, pasten de autoverzekering aan (oudere auto dus hoeft niet meer optimaal verzekerd te worden) en na veel uitzoekwerk wisselde ik ook van zorgverzekeraar.

Onze huidige verzekeraar maakt het wel heel erg bont met de stijgingen. We zouden bij FNV-Menzis €25 meer premie gaan betalen. Vorig jaar was dat ook zo. Alleen de vergoedingen werd uitgehold. De €264 die we nu per maand zouden moeten gaan betalen werd me echt te gortig.

Ik verzeker mezelf meestal vrij uitgebreid aanvullend, omdat ik ziek ben en vaak gebruik maak van zorg. Maar veel zorg waar ik van gebruik moet maken, wordt helaas niet vergoed, ook niet vanuit een aanvullende verzekering. Daarnaast hebben S. en ik een beugel. Daar betalen we nu een aparte aanvullende verzekering voor die €46 per maand kost. S. krijgt dan tot €2000 vergoed, ik tot €500.

Door een geintje van de verzekeraar heb ik zelf een jaar extra moeten betalen voordat ik vergoed kreeg. Er gold een jaar wachtgeld (dat is bij de meeste verzekeraars het geval) maar wat ze me niet hadden verteld ook al had ik erover gebeld, was dat als je na dat jaar het pakket aanpaste (ik nam een uitgebreider aanvullend pakket omdat de verzekeringen werden uitgehold) er wéér een wachttijd van een jaar gold voordat beugels vergoed werden. Afijn, dat werd een relletje en dat is gesust doordat ze voor kind een uitzondering maakten en na één jaar wachttijd toch de beugeldeclaraties gingen vergoeden. Mijn beugel werd pas vanaf 2016 (dus na twee jaar wachtgeld) vergoed.

Wat me ook dwars zat was toen ik drie jaar geleden de beugelverzekering afsloot, er voor volwassenen tot €1000 werd vergoed. Dát was na een jaar betalen ineens aangepast naar € 500. Daar heb ik behoorlijk gepikeerd over gebeld maar ook daar kwam ik niet doorheen. Uiteindelijk heb ik nu drie jaar een beugelverzekering betaald om voor mezelf €500 vergoed te krijgen. Even rekenen: dat is drie jaar lang €46 euro per maand betalen – totaal €1656 – om € 500 vergoed te krijgen. Voor een volwassene loont een beugelverzekering over het algemeen dus niet. Gelukkig had ik er zelf ook voor gespaard en ben ik heel blij met de resultaten tot nu toe. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het niet erg om zelf voor mijn beugel te betalen. Ik vind het wel erg dat ze tussentijds de vergoeding hebben aangepast en me een jaar genaaid hebben.

De reden dat ik drie jaar geleden toch deze verzekering nam is dat kind ook ging beugelen. En toentertijd was FNV-Menzis één van de weinige verzekeraars die nog geen limiet stelden aan het aantal fysiotherapiebehandelingen in het meest uitgebreide aanvullende pakket. Dat is ook volledig uitgehold de afgelopen jaren. Omdat het totaalbedrag van de verzekering nu weer hoger was geworden ging ik kijken of het elders niet goedkoper kan. Daarbij uitgaande van het feit:

  • dat ik de komende tijd geen behandelingen meer wil volgen omdat ik behandelmoe ben. Een heel uitgebreid aanvullend pakket is dus nu niet nodig. Alleen fysiotherapie is voor mij van belang. De b12-injecties die ik nu krijg worden vergoed uit de basisverzekering, maar daarbij geldt natuurlijk wel mijn eigen risico. Als ik mijn pakket bij Menzis aanpas naar minder aanvullend, betalen we evengoed nog €240 per maand.
  • dat ik zeker wil weten dat de eventuele nieuwe zorgverzekeraar contracten heeft met de zorgverleners waar we komen dan wel op aangewezen zijn, dus de orthodontist waar we komen, de fysiotherapiepraktijk, het ziekenhuis in onze gemeente en onze huidige apotheek.
  • dat we een zorgverzekeraar moeten zoeken die geen wachttijd hanteert voor een beugelvergoeding. Ik ga er niet van uit dat ik opnieuw een verzekeraar vind die ook een beugel voor mij vergoed en had al in de begroting van volgend jaar rekening gehouden met deze kostenpost, aangezien ik bij Menzis vrijwel door mijn vergoeding heen ben.

Nou veel verzekeraars vielen af. Uiteindelijk pasten Achmea en Interpolis in dit plaatje. Met beiden heb ik uitgebreid per app contact gehad en was ik vol lof over hoe snel en vriendelijk ik werd geholpen.

Wat uiteindelijk de doorslag gaf was dat ik bij Interpolis voor minder geld uitgebreider werd verzekerd. Voor €204 per maand kunnen kind en ik samen 24 keer naar de fysio, zijn er ook andere aanvullende vergoedingen, en is de beugel van S. nu ook gedekt tot een bedrag van €1500. Ik heb naar aanleiding van de offerte voor de beugel gekeken wat we nog kunnen verwachten en daarmee redden we het ruim.

Voor €60 minder per maand zijn we nu uiteindelijk uitgebreider verzekerd, daar komt het op neer. Waarbij ik wel wil opmerken dat M. minimaal verzekerd is en het hoogste eigen risico hanteert maar zo doen we dat al jaren. Hij mankeert vrijwel nooit iets, dus het loont de moeite om als er een keer per ongeluk wel iets is, dat zelf te betalen. We krijgen via Interpolis een fikse korting als Rabobank rekeninghouders. Dus wellicht een tip voor die lezers van Min of Meer die ook bij deze bank zitten.

Ik vind vooral het zorgverzekeringen vergelijken elk jaar een drama. Verschrikkelijk klote werk maar het kan echt veel geld schelen.  Ben ik nu weer even klaar. Alhoewel, de krant had zijn tarieven wéér aangepast. Ik zie net dat ik als we een andere krant nemen, 50 % uitspaar. Zo blijven we bezig ;-0

Maar weer eens een overstap van energieleverancier

Omdat onze energiekosten al jaren ongeveer hetzelfde zijn en het verbruik ook, lukt het niet meer goed om op die post nog verder te besparen dan wat we tot nu toe deden. De verwarming staat al vrij laag (18 graden), nóg lager betekent dat ik het niet meer comfortabel vind. We wassen op lage temperaturen, als we de oven aanzetten probeer ik meestal meerdere dingen tegelijk te bakken en te maken, we hebben geen droger, laten geen lichten onnodig branden. Aan de andere kant zijn er wel wat zaken het huis ingeslopen die energie vreten, we maken bijvoorbeeld regelmatig gebruik van een energievretende luchtontvochtiger en ik van een daglichtlamp. Maar dit zijn wel dingen die nodig zijn. Dat we niet meer zijn gaan betalen hebben we wellicht te danken aan de gedaalde energieprijs.

De enige manier om toch nog te bezuinigen op deze post is door over te stappen naar een andere energieleverancier en gebruik te maken van een bonus of cashback zoals het ook wel wordt genoemd. Ik deed dit tot nu toe een paar keer. De laatste twee jaar niet omdat vergelijkingsrondes toen weinig opleverden. Wat ik toen nog wel deed was een iets lager energietarief bij onze leverancier regelen omdat ik erachter kwam dat vanwege mijn FNV-lidmaatschap daar aanspraak op mocht maken.

Deze week ging ik maar weer eens vergelijken. En vond ik toch weer een deal die de moeite waard is. Met energietarieven die net iets lager zijn dan wat we nu betalen en een cashback van €210 op de jaarnota scheelt dat toch weer bijna €20 per maand. Dus zeg ik Greenchoice gedag en stap ik over naar Oxxio.

Ben ik toch weer overstag gegaan voor een voordeeltje. Ik ben een ontrouwe klant. En besef me dat ik dat minder snel doe bij een kleine ondernemer. Ik zou bijvoorbeeld niet snel wisselen van dierenarts, ook al weet ik dat mijn dierenarts redelijk prijzig is qua entingen en zo. Maar ik kan ze wel altijd bellen, ze geven vaak en goed advies en soms korting (met de exzwervers). De band is persoonlijker. Dat beloon ik met loyaliteit. Ik voel me minder loyaal naar een groot energiebedrijf of verzekeraar toe en kies dan sneller voor mijn eigen voordeel. De grotere bedrijven zijn natuurlijk ook niet loyaal naar mij toe. Ze geven nieuwkomers kortingen die ze bestaande klanten niet geven. Zo houden we elkaar vast in een vreemde wurggreep.

 Hoe loyaal ben jij, stap jij ook makkelijk over?

ps: Greenchoice is echt niet de enige die groene stroom en gas levert. Je kunt op de groene energievergelijker kijken wie nog meer groene energie leveren:
http://www.degroeneenergievergelijker.nl/groene-energie/groene-energieleveranciers/

Minimaliserende bloggerstellen…..

Vond ik in mijn conceptenlijst zomaar dit stuk dat ik volgens mij nog niet publiceerde. Excuses als dit wel het geval is, ik kon het in ieder geval niet meer vinden in het archief. Ik heb de tekst een beetje aangepast, oorspronkelijk schreef ik dit eind vorig jaar. Nou, komt ie:

Minimalist zou ik mezelf nooit noemen. Ik ben onmatig in van alles, of dat nu om chocola eten gaat, op zoek naar gezondheid, beter uitkomen met mijn budget of alle boeken van één schrijver achter elkaar lezen. Maar een tijd geleden stelde een lezer deze vraag:

Hoe is dit eigenlijk gegroeid bij jullie als koppel? Hier ben ik soms zeer benieuwd naar bij vele ”minimaliserende bloggers”.

Dit in reactie op een stuk over mijn te krappe budgetteren zoals ik dat tot voor kort deed en welk gevoel dat oplevert.

Ik kan natuurlijk niet spreken voor andere stellen, maar wel mijn eigen ervaring vertellen. Bij ons was het heel simpel, er was noodzaak wegens inkomensverlies. En van wat ik heb geleerd de afgelopen jaren is het vaak een schok of een grote levensgebeurtenis (ontslag, ziekte, verlies partner, burn out) waardoor mensen beseffen dat het anders moet.

Nu is het vaak zo dat je niet meteen op één niveau van overeenstemming zit. De één ziet sneller de noodzaak tot bezuinigen in dan de ander. Het is ook een kwestie van ergens naar toe groeien. Van ervaring opdoen, merken dat je niet eens veel mist als je minder koopt. En het zal ook zeker meespelen hoe je normaal communiceert als koppel, of er überhaupt veel ruimte is om te bezuinigen, of het meteen ‘alle hens aan dek is’ of dat er nog enige bestedingsruimte over blijft.

Mijn inkomen verdween deels vlak nadat wij een veel duurder huis hadden gekocht. Bovendien hadden we ook ineens heel veel niet vergoede zorgkosten. Minder inkomen en meer zorguitgaven maakten de noodzaak snel duidelijk. Omdat het er naar uitzag (nog steeds helaas) dat werken voor mij geen optie meer was, was het ons ook meteen duidelijk dat we niet tijdelijk moesten bezuinigen maar gewoon echt anders moesten gaan leven.

Bij ons was het vooral een kwestie van bewustwording. Door alle uitgaven bij te houden en te werken met budgetten zagen we meteen hoeveel geld er nog wel was. Want we hebben het hartstikke goed. We geven het uit aan de vaste lasten en aan zaken waar we blij van worden en laten het geld niet meer weglekken. Want dat weglekken, dat konden we heel goed.

Wat voor ons altijd heel goed heeft gewerkt als koppel is de ‘gunfactor’. We weten wat er vrij te besteden is en wat de ander belangrijk vindt. Dus maken we daar geld vrij voor. En genieten ervan  dat het kan. Ook hebben we elk een vrij te besteden bedrag per maand voor die uitgaven die we daarnaast willen doen. Ik heb daar een paar keer een tussendoorvakantie van gespaard  en M. koopt daar meestal cd’s of muziekspullen van.

Over grote uitgaven overleggen we altijd. Soms vind ik iets onzin of ziet M. iets niet zitten. Maar als het geld er wel is, waarom niet. En soms is het geld er niet en doen we het niet. Of is het er wel maar doen we het toch niet omdat we bij nader inzien het toch niet willen. Een behoefte verdwijnt soms ook als je het uitstelt ;-). We proberen te sparen en af te lossen maar ook te genieten en daarbij houden we elkaar in evenwicht. Ik ben meestal te streng over de grote lijn en de lange termijn maar kan wel ineens hele grote impulsuitgaven willen doen. Ik plan het weekmenu en maak de boodschappenlijst maar als ik M. alleen op pad stuur, zijn we goedkoper uit. Want ik pas mijn plan in de winkel aan en M. houdt zich wel aan de lijst.

Gaandeweg is er een omgang met geld gegroeid hier in huis die bevalt. We kennen elkaars zwakke en sterke punten en maken daar gebruik van. Nu scheelt het dat we beiden van dezelfde soort dingen houden, het is niet zo dat één van de twee een enorme geldverslindende hobby heeft. Ook zijn we aan elkaar gewaagd wat dominantie betreft. We houden elkaar dus redelijk in evenwicht.

Een aspect moet ook worden genoemd. De noodzaak van onze andere omgang met geld – ik werd ziek – heeft natuurlijk ook tot gevolg dat er beperkingen zijn. Waar andere mensen misschien makkelijker in de verleiding worden gebracht om geld uit te geven door op stap te gaan, speelt ons leven zich vooral in en rond huis af. Dat zal vast veel uitgaven schelen. Natuurlijk gaan de mannen wel eens samen op stap maar voor wat ik zie in onze omgeving hebben wij beduidend minder uitgaven aan uitgaan/etentjes/uitjes/etc.

Het leven naar het inkomen is bij ons vrij abrupt gegaan. Zo abrupt dat we merkten dat er aan het eind van de maand best veel geld overbleef. En met dat geld kon de hypotheek worden afgelost en bleef er weer  meer geld over door de dalende lasten. Het is niet eens zozeer dat we erin zijn gegroeid dan wel dat we vrij snel beseften dat iets voorzichtiger omgaan met geld veel meer keuzemogelijkheden opleverde. En dat stoppen met geld laten weglekken niet betekent dat je iets mist. Integendeel, we hebben nu geld voor dingen die we ons vroeger niet konden veroorloven met ons hogere inkomen, omdat we altijd blut waren.

Een minimaliserend stel zou ik ons dus niet echt willen noemen. Bij ons zat er dus in eerste instantie geen hoogstaand motief achter zoals vinden dat consumeren slecht voor het milieu is en zo. Wel is het zo dat we door het zuiniger omgaan met geld en onze spullen, een andere kijk op consumeren hebben gekregen. En dat is de reden dat ik bijvoorbeeld de jaarlijkse beroemde lappendag die er vandaag in Hoorn is (enorme kortingen) oversla. Kocht ik jaren achter elkaar schoenen en laarzen met grote kortingen, nu heb ik al een paar jaar op rij niet gekocht. Ik heb gewoon niets nodig en wil het ook niet meer.  Dat het nu ineens heel goedkoop is, is blijkbaar niet voldoende om het dan toch te kopen. Ik ben minder snel te verleiden. Meer is blijkbaar niet altijd beter, zelfs voor een voormalige laarzenverzamelaar.

Hergebruik

De gemeente Hoorn moedigt afvalscheiding aan. Sinds jaren hebben we daarom twee bakken voor groen afval en restafval en sinds een paar weken hebben we ook een aparte bak voor het plastic, blik en geplastificeerde zuivelpakken en zo. Het plastic werd al geruime tijd apart gehouden in zakken en opgehaald en met de komst van een aparte container wordt het nu wat grootser aangepakt.

Dat leidde tot heel wat gemopper in de gemeente. Drie afvalcontainers in de tuin nemen behoorlijk wat plek in beslag. Drie bovendien schijtlelijke afvalcontainers! Wij hebben best wat ruimte maar  er zijn ook mensen met een hele kleine tuin. Die nu dus voor de helft vol staat met afvalbakken. Ik kan me voorstellen dat niet iedereen staan te juichen.

Voor de eerste twee containers kochten we jaren geleden een afvalbak ombouw, zoiets:

dat koop je als doe-het-zelf-pakket

Er nog eentje bij kopen zagen we niet echt zitten. Want twee van de drie containers hebben een kleiner formaat dan toen we begonnen met afval scheiden. As je afval niet over twee maar over drie bakken verdeelt, heb je immers kleinere bakken nodig. Dus drie nieuwe ombouwbakken kopen dan maar? Daar betaal je de hoofdprijs voor zagen we, toen we zochten op internet. Als je geld wilt verdienen, moet je duidelijk een ‘afvalbak-ombouw’ bedrijf beginnen! Omdat we al een fortuin uitgaven aan de afval-scheidingsbak die nu in de keuken staat (en echt heel handig, afval scheiden wordt zo wel heel makkelijk) zochten we een goedkopere oplossing.

Na wat nadenken ging M. zelf aan de slag. Hij maakte van de twee oude bakken een scheidingswand-systeem op wieltjes. Zodat we als we in de tuin zitten, niet continu tegen de bakken zelf aan hoeven te kijken. Helemaal super! Dus wie weet is er wel een nieuwe bedrijf in de maak, ‘West-Fries afvalbak-ombouw-metamorfose bedrijf”. Bekt lekker toch ;-).

Maar zonder gekheid, ik ben er blij mee. Blij met de handige man die dat doet. Ziehier het resultaat. Eén deurtje hangt nog wat scheef en moet beter worden vastgezet. Dat schijnt mijn schuld te zijn want ik lette niet op toen ik het vasthield terwijl M. aan het schroeven was. Maar hij zei dan ook niet heel duidelijk dat ik het recht moest houden. Wat voor hem vanzelf sprak maar voor mij niet. Och ja, zo houden we het gezellig met elkaar….

 

Wat een daadkracht

Zo zeg, sla ik even spijkers met koppen. Nadat we dit weekend een vriendin hielpen met een heleboel geld uitgeven door met haar een nieuwe tweedehands auto uit te kiezen, regelden we meteen samen met haar een autoverzekering. En ontdekten dat wij zelf inmiddels te veel betalen. Onze auto is uit 2009 dus hoeft niet meer WA-Casco verzekerd te zijn. Dát aanpassen scheelde toch weer € 11 in de maand.

Omdat ik toen de geest kreeg, deed ik meteen maar nog een rondje verzekeringen en paste ook de woonverzekering en de aansprakelijkheidsverzekering aan. Daar zullen we niet rijk van worden, scheelt € 4 in de maand, maar toch. Dat is voortaan onze € 4 en niet die van de verzekeraar.

Eigenlijk heb ik een verschrikkelijke hekel aan dit gehop. Ik vind het altijd gedoe al het uitzoeken. Maar na jaren van schaven aan de begroting is duidelijk dat de ruimte moet komen uit dit soort acties. Wij leven niet heel zuinig maar maken wel bewuste keuzes. We eten overwegend biologisch, het hebben van 4 katten is ook niet bepaald consuminderig, we lossen onze hypotheek af en proberen ook nog hier en daar een keer op vakantie te gaan. Veel wensen en maar zoveel inkomsten. Nuchter kijken naar de begroting en kijken óf er nog ruimte is, kan natuurlijk altijd. Er zijn buiten de krant geen abonnementen om op te zeggen en die krant blijft. Dus zocht en vond ik ruimte in het omzetten van een aantal verzekeringen. Toch weer € 150 per jaar, wie het kleine niet eert….

Dat ik dan aan de andere kant zonder te knipperen met mijn ogen 3 dure handdoeken koop waarover Jolanda 1,5 week geleden schreef (wel na dagen nadenken hoor…) én een afvalbak met drie afdelingen voor de scheiding van afval zegt wel wat over mij natuurlijk. Maar ik ga er vast blij van worden en onderaan de streep heb ik met de ene actie (omzetten van de verzekeringen) de andere actie vergoed. Zolang ik het nog begrijp, is er niets aan de hand 😉

Neemt niet weg dat gedrag altijd aangepast kan worden. Zo wil ik voorzichtiger of gematigder worden met inkopen (zeg ik terwijl er eind vorige week een grote doos met 18 pakken amandelmelk werd afgeleverd, kuch). Maar, ik wil niet meer telkens als ik iets lees over een glutenvrije meelsoort, dat dan maar in het groot inslaan. Ik hoef niet kokosmeel, teffmeel, amandelmeel, chufameel én kastanjemeel op voorraad te hebben als ik tegenwoordig bij voorkeur brood bak van teff en gebak of lekkers van amandelmeel.

Dat gedrag is trouwens makkelijker aan te passen door bepaalde sites niet meer te bezoeken. Foodbloggers hebben er een handje van om lekker te schrijven over paleoproof pasta of een ‘dit of dat’. En elke keer weer denk ik, ‘o, interessant, zou wel wat zijn’ en jongens, wat kost dat sloten met geld. Doen we niet meer, basta!

En zo tobben we wat voort. Beetje gedrag aanpassen en beetje verzekeringen omzetten. Om meer ruimte te hebben voor sparen en aflossen, want er komt ook een aantal grote en  noodzakelijke uitgaven aan.

Ga ik nu van de zonnige dag genieten!

Vernieuwde bufferberekenaar

Het Nibud kondigde laatst aan dat het de bufferberekenaar heeft aangepast, zodat er een ‘nog beter advies op maat over een gewenste buffer kan geven’. Nu ben ik nooit zo van de bufferberekenaar (ik vind het te algemeen) maar ik ben natuurlijk nooit te beroerd om iets uit te proberen. Dus voerde ik onze gegevens in. De uitkomst was dat wij volgens het Nibud €18.000 te weinig buffer hebben. Hoe kan dat?

Het is maar wat je onder buffer verstaat. Ik reken de spaarrekening van kind bijvoorbeeld niet mee als beschikbaar geld achter de hand. Doe ik dat wel, dan is het tekort minimaal. Het tekort wordt bovendien vooral veroorzaakt doordat ik aangaf dat wij een auto hebben, die dus op zeker moment moet worden vervangen. Dat geld wordt als meteen noodzakelijk geacht. Buiten die auto hebben we volgens het Nibud wel voldoende buffer.

Wat ik mis in de rekentool is per wanneer je denkt de auto te moeten vervangen. En of je wil sparen voor eventuele studies. Want er wordt wel gevraagd naar thuiswonende kinderen. Maar ach, het is zoals met alles: het ligt aan je persoonlijke leefstijl en wensen hoe hoog de buffer moet zijn. Wij zijn met ingang van dit jaar gaan sparen voor de autovervanging. Natuurlijk kunnen we pech hebben en misschien gaat de auto eerder hemelen. Tja, dan kopen we een goedkopere auto of geen auto als het geld er niet is. Dat zien we dan wel als het zover is.

Voor dit moment kiezen we ervoor om de buffer minder hoog dan andere jaren te houden. Het geld gaat vooral naar de aflossing van de hypotheek. Dat levert ons nu meer op, want lagere lasten. Ik trek me dus niet veel van een bufferadvies aan. Zou jij ook niet moeten doen. Wat je wél moet doen is weten wat je financiële plaatje is. Wat komt erin, wat gaat eruit, wat is noodzaak en wat niet? Wat kun en wil je sparen en met welk doel? Als er spullen vervangen moeten worden ga je dan voor de hoofdprijs of ren je naar de Kringloop en kijk je op Marktplaats? Of doe je voortaan zonder? Weet jij waar je op kunt bezuinigen als de nood aan de man is?  Wie het antwoord op deze vragen heeft, heeft voldoende kennis om voor zichzelf te bepalen hoe hoog een buffer zou moeten zijn.

Consuminderen, meestal wel maar soms ook niet

Zuinig leven doen we eigenlijk al zo lang dat het soms een tweede natuur lijkt geworden. Hoewel er in mij een big spender verstopt zit die enorm houdt van geld smijten, doe ik dat eigenlijk nooit meer. Gewoon, omdat het niet kan. Of om hoe we deden niet kon voortduren. Ik kocht geen dure kleding en ook geen gadgets maar toch was het altijd op. We genoten van terrasjes, uit eten gaan, een koffietje op het station, vakanties naar Italië, dat soort dingen. Dat was prima zo lang het kon maar het was ook goed toen het niet meer kon. Want veel van de uitgeefmomenten die we schrapten, mis ik niet eens.

Ook op andere zaken werd bespaard. Op de boodschappen, de verzekeringen, het energieverbruik. Gewoon omdat het veel geld kan schelen. Maar uiteindelijk kom je op een punt dat er geen grote besparingen kunnen worden gedaan. Het leven wordt nu eenmaal steeds duurder, de prijzen van de boodschappen gaan jaarlijks omhoog en de tegenbeweging van toch het budget naar beneden doen, is niet langer vol te houden.

Daarbij komt, soms kies ik ook voor gemak. Nu ik me al een flinke tijd minder voel, ga ik niet meer elke week naar én de Deen én de Lidl. Zuinig leven en opletten prima, maar energie om om te fietsen voor wat voordeel, dat heb ik nu niet. M doet nu de weekboodschappen en ik ga hem absoluut niet vertellen dat hij meerdere supermarkten af moet gaan om maar een paar euro goedkoper uit te zijn.  Die acute noodzaak is er niet en hij heeft ook zijn rust nodig. Soms levert een paar euro meer uitgeven net die extra rust op.

En zo stapte ik dit jaar ook niet over van energieleverancier. We wisselen elk jaar van leverancier om zo te profiteren van een welkombonus maar nu niet. Geen zin en puf om alles te vergelijken. Bovendien vind ik onze huidige energieleverancier een fijn duurzaam bedrijf en ik hoef niet overal een slaatje uit te slaan. Dus verlengde ik zonder knipperen ons contract en bekeek niet eens de tarieven. Misschien volgend jaar wel, maar nu even niet…

Dat ik overigens ‘nu even niet’ kán denken  komt wel door de ruimte die we eerder verkregen door lang wel zo alert te zijn en het vele aflossen van de hypotheekschuld. Hierdoor hebben we nu meer keuzevrijheid. Dat is fijn!

Herkenbaar, of ga jij met consuminderen altijd tot het uiterste?