Beugelupdate

geit-met-beugel

Sinds ruim 1,5 jaar heb ik een slotjesbeugel. S. moest gaan beugelen en ik greep toen de gelegenheid aan om zelf ook een beugel te nemen. De tandarts had hier al jaren op gezinspeeld en ik begreep goed waarom. Mijn overbeet was gigantisch, de tanden stonden rommelig, sommige zelfs half achter elkaar en goed schoonhouden werd een steeds grotere toer.

Aan het begin van het traject werd verteld dat het ongeveer  twee jaar tijd in beslag zou nemen. Inmiddels weet ik dat dit wel heel optimistisch was. De orthodontist met wie ik toen de intakegesprekken voerde, is verdwenen. De daar nu werkende orthodontisten zijn een stuk gematigder en minder positief. Of ze zijn gewoon eerlijker 😉 en dat vind ik wel zo prettig.

Het eerste jaar ging vooral op aan het corrigeren van de gaten achterin die waren ontstaan door het kiezen trekken, twee boven en twee onder. En alles werd netjes in rij gezet. Dat was al een wereld van verschil. Daarna lag de focus vooral op het dichten van de gaten bovenin naast de voortanden, die na het corrigeren van de gaten achterin waren verschenen.

Dat is inmiddels bijna klaar. Nu zijn we vooral de overbeet aan het aanpakken. Dat is echt een gepuzzel. Want de overbeet corrigeren gebeurt door de tanden naar achteren te duwen. Maar inmiddels komen ze daar de tanden van de onderkant tegen. Dus moet de onderkant weer verder gecorrigeerd worden.  Het gaat heel langzaam en tijdens het laatste bezoek is weer nadrukkelijk gezegd dat dit nog wel even tijd in beslag gaat nemen.

Waar ik tegenaan loop is dat ik in de nacht enorm strak mijn kaken op elkaar klem. Ik moet in de nacht elastiekjes dragen die ik aan de slotjes vasthaak en die druk uitoefenen naar binnen toe. Zo wordt de overbeet gecorrigeerd. Maar op de één of andere manier klem ik door die druk mijn kiezen zo op elkaar dat er bijna geen beweging mogelijk is. Dat vertraagt het proces. Dus nu draag ik die elastiekjes overdag. Dan heb ik meer kans om mijn mond en kaken wat ontspannen te houden en gaat het hopelijk wat sneller.

Qua ongemak valt het allemaal nog steeds reuze mee. De dag na het aanschroeven en vast sjorren heb ik iets pijn maar verder niet echt. De laatste tijd heb ik wel vaak dat het tandvlees van mijn lip aan de onderkant ‘wordt vastgepakt’ door mijn tanden en de slotjes aan de bovenkant als ik zit te eten. De ruimte daar verandert, sowieso de hele stand van de mond en dat is even wennen. En ik heb de laatste tijd flink pijn als ik iets kouds eet of drink, vooral links, en dit was een tot nu toe voor mij onbekend fenomeen. Dat komt door de druk weet ik inmiddels omdat ik voor de zekerheid even naar de tandarts ben gegaan, vorige week. Ik wilde uitsluiten dat ik een gaatje had of een ontsteking.

Wat vind ik van het resultaat tot nu toe? Ik moet eerlijk zeggen dat het verschil het eerste jaar het best zichtbaar was, vooral aan de onderkant.  Dus kijk ik om mezelf gemotiveerd te houden vaak naar de eerste foto’s die toen gemaakt zijn. Het afgelopen jaar schoot het niet zo op, het is millimeterwerk en dat is nu eenmaal minder snel zichtbaar.

Qua kosten is het goed te overzien en allemaal volgens de begroting die ik eerder kreeg. Het eerste jaar waren er natuurlijk veel kosten, door het maken  van de foto’s & de gebitsmodellen en het plaatsen van de beugel zelf. Nu vallen de kosten wel mee. Ik betaal voor de maandelijkse controle €38. Maar als er tussentijds iets is, kan ik altijd langskomen zonder dat hier extra kosten voor worden gerekend. De laatste keer zijn er weer röntgenfoto’s gemaakt en de komende rekening is natuurlijk dus wat hoger. Dat ligt meestal zo rond de €80 (uit mijn hoofd gezegd). In totaal verwacht ik op een bedrag van rond  de €2500 uit te komen, waarvan er €500 vergoed is door de verzekeraar.

Heb je zelf ook een rommelgebit of een overbeet en mocht jij twijfelen of zo’n traject de moeite waard is, ik vind van wel.  Mijn gebit is nu veel makkelijker schoon te houden. Buiten dat voelde ik me vaak erg onzeker. Ik durfde nooit met open mond te lachen omdat ik het een echt lelijk gezicht vond, ik schaamde me voor mijn gebit. Natuurlijk weet ik dat je je daar niets van hoeft aan te trekken. Maar ik voel me nu veel prettiger qua uiterlijk en dan zitten die slotjes er nu nog in. Maar verder ga ik niet hoor, geen botox, rimpels opvullen of andere correcties voor mij.

Inmiddels ziet het er zo uit (let niet op de weinig florissante foto’s, het gaat even om de tanden zelf):

maart-2017-2 maart-2017 maart-2017-1

 

Even ter herinnering om te laten zien waar ik vandaan kom:

csc_0084

juli 2015

 

dsc_0660

november 2015

beugelupdate

september 2016

 

 

De beugel

Inmiddels zit ik ongeveer op de helft van mijn traject bij de orthodontist en misschien vinden jullie het leuk om een update te lezen. Ik krijg namelijk regelmatig mails van lezers die willen weten hoe het ervoor staat. Ook omdat ze soms zelf overwegen een dergelijk traject in te gaan.
Een kleine voorgeschiedenis: als kind heb ik gebeugeld, een paar jaar lang. Dat was een hapbeugel die je tijden het eten uit kon doen. Verder droeg ik hem dag en nacht, een paar jaar lang. Toentertijd (eind jaren ’70)  beugelde je nog ‘gewoon’ bij je eigen tandarts, nu is dat niet meer zo.
Mijn overbeet is nooit helemaal weg gegaan. Mijn kaak is te klein en ik heb jaren geduimd. De laatste 10 jaar ging ik mij steeds meer ergeren aan de overbeet, ook omdat het steeds erger werd. Het was niet alleen de overbeet, inmiddels stonden mijn tanden ook steeds rommeliger door en achter elkaar. Poetsen en schoonhouden werd hierdoor ook steeds moeilijker.
De tandarts had al meerdere malen opgemerkt dat een beugel bij mij geen luxe maar noodzaak zou zijn, aangezien het ‘lopen van de tanden’ met het ouder worden alleen maar erger zou worden. Omdat ik door de ME jarenlang te beroerd was, schoof ik het nemen van een beslissing voor me uit. Vorig jaar vond ik dat ik voldoende was opgeknapt om niet alleen wat ongemak van een beugel in de mond te kunnen verdragen, maar ook elke 4 weken een bezoek aan de praktijk van de orthodontist te kunnen afleggen. Want dat laatste was eigenlijk waar ik tot dan toe altijd tegenaan hikte.
Afijn, ik maakte een afspraak en de orthodontist was het volledig met me eens dat het er niet fraai uitzag. Ter voorbereiding werden er 4 kiezen getrokken omdat ik te weinig ruimte in de kaak heb. Na het plaatsen van de beugel in juli 2015 vond ik het geweldig om te zien hoe snel alles gecorrigeerd werd. Ik heb nog steeds een flinke overbeet maar alle tanden staan inmiddels netjes op een rij. Kijk maar eens: 
juli 2015

december 2015
september 2016

De laatste maanden heb ik niet heel veel vooruitgang gezien. Dat komt vooral doordat we bezig zijn geweest met het opvullen van de gaten die zijn ontstaan door het trekken van de kiezen. De achterste kiezen zijn wat naar voren gehaald en de hoektanden zijn naar achteren geschoven doordat ze powerchains gebruiken. Zo wordt er ruimte gemaakt om de overbeet te corrigeren.

Inmiddels draag ik ook 12 uur per dag elastiekjes. Om te wennen, uiteindelijk moet het 24 uur per dag. Deze elastiekjes moeten de onderkaak en de bovenkaak goed passend op elkaar gaan zetten (de overbeet verminderen) en worden aan de haakjes van de brackets boven en beneden gehaakt. De spanning die op de kaak ontstaat hierdoor, went verrassend snel en valt me enorm mee.

Waar het bij mij heel langzaam en geleidelijk gaat, gaat het bij kind veel sneller. Hij kreeg zijn beugel tegelijk met die van mij en hij is al veel verder. Een kinderkaak is veel soepeler te corrigeren. En waar ik echt strak elke 4 weken moet opdraven voor wat aandraaiwerk, zit er bij hem meestal 6 weken tussen de verschillende afspraken.

Het pijn en de ongemak vallen me mee. Ik kan het wat energie betreft goed managen en zorg er altijd voor dat ik de dagen voor en na een afspraak wat meer rust pak en ook vloeibaar voedsel op voorraad heb. Zo is het goed te doen.  Ook had ik al snel door dat het best veel uitmaakt wie de boel in den bek aanschroeft. Tegenwoordig plan ik de afspraken zo dat ik meestal na de ochtendpauze een afspraak heb. Dan mag je zelf kiezen in welke stoel je gaat liggen. De groene achterin is mijn favoriet. De dame die daar werkt legt alles duidelijk uit, is geconcentreerd bezig en niet continu over zichzelf aan het ouwehoeren. Ik heb nauwelijks napijn als zij me heeft geholpen en geen uitstekende draden die mijn wang openprikken.

Dat duurde wel even voordat ik het doorhad. Ik voelde een soort misplaatste loyaliteit naar de dame die bij mij de beugel heeft geplaatst en kwam de eerste afspraken ook altijd bij haar in de stoel terecht. Maar het bloed droop soms letterlijk mijn mond uit. Om het maar niet te hebben over hoe ze deed, het is best moeilijk om een elleboog te ontwijken als je plat op een stoel ligt en nergens naar toe kunt. Ik besloot dus eens te gaan hoppen van stoel naar stoel en kwam erachter dat de beleving van het consult zelf en de eventuele napijn ook wel heel erg in handen ligt van degene die je op dat moment helpt.

Hoe het eindresultaat zal worden weet ik niet. De orthodontist die toen de intake hield, is weg. Ziek volgens mij maar daar worden geen mededelingen overgedaan. Hij hield best een jubelverhaal over dat mijn gebit prachtig strak zou worden. De orthodontist die hem vervangt is een stuk terughoudender en zegt heel eerlijk dat de overbeet zo groot is dat het heel moeilijk te corrigeren is. Gaan de tanden teveel naar achteren dan sluiten de kiezen niet meer aan. Deze eerlijkheid waardeer ik meer dan het jubelverhaal dat ik van de ander kreeg.  

Wat zijn de kosten tot nu toe? Ik kreeg vorig jaar een begroting van € 2350,-. Omdat ik koos voor keramische brackets kwam daar nog eens €110,- bij.  De begroting is gebaseerd op 1,5 jaar beugelen en zodoende niet heel realistisch want ik schat dat het in totaal zeker 2 tot 2,5 jaar gaat duren.

Uitgaven tot nu toe:

controle/behandeling 2016
45,18
tussentijds foto’s maken
16,13
controle/behandeling 2015
188,10
intake/foto’s, gebitsmodellen, plaatsen beugel
1140,25
totaal
1389,66

In 2015 heb ik alle kosten zelf gedragen, in 2016 ging mijn verzekering uitkeren en draag ik alleen een klein bedrag van €7,53 per maand bij aan het maandelijkse consult van €38,19. Ik ben voor een totaalbedrag tot € 500 verzekerd, dus zal ergens begin volgend jaar wel helemaal zelf moeten gaan betalen.

Die verzekering heb ik genomen omdat kind ook ging beugelen. Mijn verzekeraar FNV-Menzis hanteert een wachttijd van een jaar voordat je kunt declareren. De verzekering is best prijzig namelijk €40,85 per maand. Als ik alleen was geweest, was de verzekering door de te hanteren wachttijd van een jaar vette onzin geweest. Gezien het te declareren bedrag van €500 en het vooraf te betalen bedrag van 12 x € 40,85 krijg je uiteindelijk maar liefs € 10 vergoed. Jeej! Ik begrijp wel waarom verzekeraars winst maken! 
Maar kinderen krijgen met deze verzekering tot € 2000,- uitgekeerd en dat is wel de moeite waard natuurlijk. Mocht je overwegen om zelf ook te gaan beugelen, is het echt zaak dit goed uit te zoeken maar ook dan zit je niet altijd goed. Toen ik mijn verzekering afsloot, werden beugels tot volwassenen tot € 1000 vergoed bij FNV-Menzis. Toen de wachttijd voorbij was en ik mocht gaan declareren waren de voorwaarden ineens veranderd en gold er nog een maximumbedrag van €500,-. Dat is toen een klein relletje geworden want wilde ik überhaupt nog iets vergoed krijgen dan moest ik ook een uitgebreider pakket nemen en gold er opnieuw een wachttijd van een jaar. Uiteindelijk is het wel opgelost met Menzis maar lullig was het wel. En overstappen doe je ook niet snel want veel verzekeraars willen dan weer dat je eerst een jaar betaalt voordat je declareert.
Afijn, dat was dat en ik zit ongeveer op de helft van mijn traject. Ik ben blij met de resultaten tot nu toe. En droom van appels waar ik straks weer in mag bijten….

Beugelperikelen

Nog een week en dat zit de slotjesbeugel precies 8 maanden in mijn mond. Omdat het nogal wat is, staat de datum van plaatsing (29 juni) in mijn brein gebeiteld, net zo vast als die slotjes op mijn tanden zitten.

Tot nu toe heb ik geen pech of nare verrassingen meegemaakt. Waar S. wel regelmatig tussen de gewone controle-afspraken extra moet langs komen om los geraakte slotjes weer vast te laten zetten, maakte ik dat tot nu toe niet mee. Het gaat juist heel voorspoedig. Ik zie al heel veel effect als ik in de spiegel kijk en dat is een enorme motivatie.

In de offerte stond ook een buitenboord beugel begroot. Dit was niet met mij besproken tijdens de onderzoeken, dus belde ik op met de vraag hoe dat nu zat. Ik kreeg als antwoord dat het vooraf moeilijk in te schatten is wát de slotjesbeugel precies gaat doen en of het beoogde effect wel kan worden bereikt. Indien nodig kan dus tot een buitenboordbeugel worden overgegaan.

Jullie begrijpen dat dit de afgelopen tijd als een donderwolk boven mijn hoofd hing. De hele tijd. Een slotjesbeugel is al heftig, een buitenboordbeugel helemaal. Die draag je minimaal 16 uur per dag, als ik het goed heb begrepen en ook in de nacht. Zit ik niet op te wachten, ik slaap al zo moeilijk. Dus hing die donderwolk daar maar te hangen. Tijdens de controles vroeg ik er maar niet naar, wat niet weet, wat niet deert. Dat werkte natuurlijk niet want het was wel aanwezig op de achtergrond.

Maar toen ik vorige maand na het maken van de foto’s opnieuw te horen kreeg dat ze heel tevreden zijn over de voortgang, iets wat al vaker was gezegd, durfde ik het aan. Zeg-hoe-zit-het-eigenlijk-met-die-buitenboord-beugel-die-ik-eventueel-misschien-zou-moeten-gaan-dragen, vroeg ik zo nonchalant mogelijk terwijl ik achterover in de stoel lag en in de enorme neusgaten van de controlerende orthodontist mocht kijken.

Waar ik dát nou vandaan haalde, was de reactie. Een buitenboordbeugel werd nooit geplaatst bij een volwassene. Euh, dat stond in de offerte? Ter plekke werd dat bekeken, niets van te vinden. Ik legde uit dat ik na ontvangst van de offerte nog gebeld had, omdat ik toen nogal was geschrokken, nou ja zeg maar gerust volledig over de zeik was. Al pratend kwamen we nu tot de conclusie dat de dame die ik aan de telefoon had, er blijkbaar van uitging dat ik het over S, had. Die overigens ook geen buitenboordbeugel nodig heeft,  dat terzijde. Kinderen krijgen die wel soms, inderdaad als er meer correctie nodig blijkt te zijn. En dat er verzuimd is om de gegevens in de computer op te zoeken.  Een vergissing met best een mogelijk groot effect want ik had bijna de hele boel afgeblazen.

Hoe ik daar nu bij kom? Ik heb de offerte thuis weer opgezocht en daar staan toch echt 2 verschillende beugels geoffreerd, zie ik. Er zat toen een blaadje bij met de uitleg wat een beugel categorie 2 of 6 of anders is. Op grond daarvan heb ik toen geconcludeerd dat ik een buitenboordbeugel zou krijgen. Dat blaadje met uitleg kan ik nu niet meer vinden. Maakt niet uit, ik verliet de praktijk 10 kilo lichter. Super! GEEN BUITENBOORDBEUGEL MENSEN!!!. Heerlijk toch dat je zo blij kunt zijn met iets dat niet gaat gebeuren!

Ga ik nu mijn tanden poetsen, want het is weer tijd voor een controle. Die de afgelopen weken twee keer werd verplaatst wegens de griep maar dan nu weer plaats gaat vinden. Niet vergeten dat ik de soep uit de vriezer haal, want dat wordt weer een paar dagen eten slobberen, in plaats van kauwen….

Beugel – vorderingen

In juni van dit jaar werd er bij mij een slotjesbeugel geplaatst. Hoewel het natuurlijk wel wat ongemak oplevert en soms wat pijn, ben ik heel blij dat ik de beslissing om te gaan beugelen heb genomen. Als kind had ik een beugel maar toen in de vorige eeuw (ik ben van ’67) werd je na 2 jaar beugelen weg gestuurd en van retentiebeugels hadden we nog nooit gehoord. De afgelopen 4 jaar werd het in rap tempo een zootje in mijn mond en de mededeling dat kind ook aan de beugel moest, was voor mij een mooie stok achter de deur. Ik ben flink gaan sparen en in het voorjaar stapte ik voor het eerst de praktijk binnen. Ter voorbereiding werden er 4 kiezen getrokken bij de tandarts en op 29 juni werd de beugel geplaatst. S. kreeg die dag ook zijn beugel en het was dus wel heel speciaal dat we liggend in stoelen naast elkaar tegelijk onder handen werden genomen.

Vandaag had ik weer een afspraak bij de orthodontist. Met de plaatsing van een laatste bracket zit nu echt mijn mond helemaal vol. Er was nog steeds een tand zonder brakcet, die stond zo ver naar achter verscholen tussen zijn buren dat er geen bracket op paste. Nu dus wel omdat de buren links en rechts al wat plaats hebben gemaakt. Ik vind het zelf heel motiverend om te zien hoe snel het gaat.De orthtodontist zelf kwam ook even kijken. Hij is heel tevreden hoe het oplijnt en het gaat sneller dan verwacht. Fijn!

Hieronder de vorderingen. Let niet op mijn verkreukelde hoofd bij de laatste foto’s. Ik voel me niet goed de laatste maanden en dat zie je wel aan mijn verlepte hoofd…aan hoe naturel ik eruit zie (kuch).

Voor plaatsing van de beugel

29 juni, dag dat de beugel werd geplaatst
detail van het zootje in de mond in juni
juli, ik zie al verschil
september
vanmorgen

detail, als je dat vergelijkt met juni, word ik al helemaal blij

Met de rekening van de controle van vandaag en de nog komende controle in december, kom ik een totaalbedrag van ca. €1500 wat ik dit jaar aan orthodontie uitgeef. Volgend jaar verwacht ik minder kosten. Vanaf januari mag ik gaan declareren (meeste verzekeraars hanteren een wachttijd van een jaar) tot een totaalbedrag van €500. Daarmee moet ik volgend jaar een heel eind komen. De meeste kosten dit jaar gingen op aan het onderzoek en de beugel zelf.

Als je zelf als volwassene overweegt om een beugel te nemen, moet je je goed informeren. Je moet sowieso altijd een aparte verzekering voor orthodontie afsluiten. De meeste verzekeraars werken dus met een wachttijd en vergoeden maximaal € 500 voor het totale traject, dus niet per jaar. Je kunt overwegen om om die reden over te stappen maar kijk dan wel uit dat je niet weer met een wachttijd bij je nieuwe verzekeraar zit. Soms is dat het geval.

Het totale traject kost ca €2500 waarvan ik dus zelf €2000 betaal. Eén en ander is afhankelijk van hoe het loopt, misschien krijg ik in een later stadium een buitenboordbeugel en dat is dan ook weer zo een paar honderd euro. Met het goede nieuws van vandaag dat het beter en sneller gaat dan verwacht hoop ik zonder buitenboordbeugel te kunnen!


Beugelpraat

Sinds 2 maanden heb ik een slotjesbeugel. Een lang gekoesterde wens was dat, nou ja niet het hebben van een beugel maar het hebben van een recht gebit. Ik heb een behoorlijke overbeet en boven staat er een tand half achter de andere tanden. In de onderkant van mijn mond doen mijn tanden de boogie woogie en staan daarbij kriskras door elkaar. Op zich viel de onderkant niet eens zo heel erg op. Als je lacht zie je meer de bovenkant dan de onderkant. Maar ik had er wel last van. Lachen op foto’s deed ik niet meer. En schoonhouden ging steeds moeizamer. Als kind heb ik jaren gebeugeld. Maar dat werd toen gewoon door de tandarts gedaan. Ik weet niet of hij nu zo onbekwaam was of dat we te vroeg zijn gestopt maar helemaal recht is mijn gebit nooit geworden en gaandeweg met het ouder worden is het gewoon een zooitje geworden.

Een beugel dus. Als je als volwassene een beugel neemt, moet je flink dokken. Het is wel mogelijk om een beugelverzekering te nemen. Maar ook dan moet je zelf fors bijleggen. Het is zaak goed op te letten. Ik betaal voor een verzekering voor orthodontische zorg € 40,85 per maand maar ik krijg maximaal € 500 vergoed over de gehele periode dat ik een beugel heb. Dat slaat natuurlijk nergens op. Je moet dus goed uitzoeken of je verzekeren voor een beugel als volwassene wel zin heeft. Ikzelf ben verzekerd bij FNV-Menzis maar er zijn veel verzekeraars bij wie het net zo geregeld is. Je zou bijna denken dat ze een ontmoedigingsbeleid volgen. De meeste verzekeraars – ook die van mij – hanteren ook een wachtperiode van een jaar. Dan heeft het als volwassene helemaal geen zin meer. Betaal je een jaar lang € 40 per maand om het jaar erop nog steeds € 40 per maand te betalen en maximaal € 500 te mogen declareren.

Er zijn wel verzekeraars die een ruimhartiger beugelbeleid hebben, maar die zijn voor mij helaas geen optie omdat die niet zomaar iemand aannemen. Ik ga al jaren vrijwel wekelijks naar een fysiotherapeut en zie dat maar eens te verzekeren bij een nieuwe verzekeraar zonder zoveel te gaan betalen dat het überhaupt wel zin heeft en zonder dat ze je vooraf op een pijnbank leggen door middel van een vragenlijst. Ik heb gezocht en het geprobeerd maar wordt elders niet meer zomaar aangenomen. Word ik wel aangenomen dan ga ik zoveel betalen dat ik net zo goed alle zorg zelf kan gaan betalen. Dus blijf ik voorlopig bij mijn huidige verzekeraar. Dat noemen ze ook wel klem zitten geloof ik ;-).

Terug naar de beugel. Verzekeren had bij mij wel zin omdat ook kind een beugel kreeg. En hij krijgt tot € 2000 vergoed en dat is natuurlijk wel een enorme smak geld. Maar ook dan moeten we zelf nog wat bijleggen, ook voor hem.

Want wat kost dat nou, een beugel? Heel globaal tussen de €2000 en € 2500. Daarbij maakt het wel uit wat voor beugel je krijgt en welke voorbereidingen er nodig zijn. Soms moeten er kiezen worden getrokken, dat was bij ons het geval, en die kosten vallen onder tandartskosten en niet onder orthodontie. Anderen (dat kan alleen bij kinderen) krijgen voordat ze hun beugel krijgen een paar maanden een hyrax in de mond, die wat voorbereidend werk doet (ruimte maakt). En daarna – na het trekken of een hyrax – is er van alles mogelijk al naar gelang het advies: een blokbeugel, een uitneembare beugel, een slotjesbeugel, een buitenboordbeugel en als je klaar denkt te zijn: een retentiebeugel, die de recht gezette boel netjes op de plek houdt.

Omdat door een misverstand tussen de verzekeraar en mij mijn vergoeding pas vanaf 2016 gedeclareerd kunnen worden, heb ik tot nu toe alle gemaakte kosten voor mijn traject zelf betaald. En wat gaf ik tot nu toe uit, kijk je even mee?


4 kiezen trekken bij de tandarts
64
consult (gesprek met de orthodontist)
21,09
consult (gesprek met de orthodontist)
21,09
maken modellen
15,06
beoordelen modellen
56,52
maken röntgenfoto’s van de kaak
27,5
beoordelen van deze foto’s
16,12
maken schedelröntgenfoto’s
17,22
beoordelen schedelröntgenfoto’s
48,08
plaatsen slotjesbeugel
932,99
instructies
37,32
beugelcontrole (tot nu toe 2 keer)
76,38
totaal uitgaven tot nu toe
1333,37

Wat kan ik nog verwachten aan kosten? Ik betaal een vast bedrag van € 38,19 per maand aan beugelcontrole. Dan wordt de boel vaster gezet of er wordt een dikkere draad geplaatst of zoals afgelopen keer worden de laatste slotjes geplaatst op de achterste kiezen. De beugel wordt dus in fasen geplaatst. Wat wel prettig is dat de kosten voor die controle niet hoger uitvallen. Ga ik meerdere keren per maand omdat er bijvoorbeeld een slotje is los geschoten dan betaal ik niet meer.

Vanaf 2016 zal ik dus mogen declareren tot een bedrag van € 500 en dat bedrag is goed voor precies 13 keer een maandelijkse controle. Maar daarbij ben ik er nog niet want de behandeling zal langer duren en er wordt eventueel nóg een beugel bij mij geplaatst, een buitenboordbeugel. De kosten daarvan komen op een kleine € 200. Daarbij komen dan ook nog de kosten voor een retentiebeugel (€35), het verwijderen van de beugels (€175) en een paar nacontroles (€115).

Best veel geld dus voor pijn lijden en 3 keer per dag je tanden poetsen met borstels en raggertjes en je mond spoelen en niet meer normaal kunnen eten. Want ik kan niets meer afhappen en nadat vorige week de laatste 4 slotjes zijn geplaatst, zit nu mijn mond weer helemaal vol met blaren.Maar toch. Want wat zag ik een paar dagen geleden? De tand boven die al jaren zo scheef staat dat ik nauwelijks lachend op de foto durf, is netjes opgeschoven. Ik kan sowieso voor het eerst in jaren gewoon met een tandenstoker tussen mijn tanden.

29 juli

8 september

Dit is heel motiverend! Onder is er nog niet zoveel gebeurd maar daar staat het ook veel erger door elkaar heen en is er minder ruimte.

Hoewel ik op internet veel las over volwassenen met een beugel ben ik tot nu toe in de orthodontiepraktijk zelf maar 1 keer een andere volwassene die ook voor zichzelf kwam, tegen gekomen. Voor de behandelaars zelf is het ook speciaal om een volwassene op de stoel te hebben. Ik word elke keer met zóveel enthousiasme ontvangen en ik krijg voor mijn gevoel elke keer een compleet motivatiebad, ze steken me een hart onder de riem dat ik dit doe. Je kunt natuurlijk heel zuur zeggen dat ik ze daarvoor betaal. Maar het is genuanceerder. Ik heb het idee dat ze heel goed weten en beseffen hoe belangrijk dit kan zijn. Je gaat niet voor de lol zo lang met je bek vol lopen. Ik ben in ieder geval heel blij dat ik deze stap heb gezet. Nog ‘maar’ een kleine 2 jaar te gaan!

Vakantie

De eerste officiële vakantieweek zit er op, sterker nog, hij vloog voorbij. M. moest helaas gewoon werken maar S. en ik vierden uitgebreid vakantie. We aten ijs. We sliepen uit. We lazen veel. Woensdag kreeg ik bezoek van een bloglezeres met haar gezin. Ik mail regelmatig met haar en ze is hier in de buurt op vakantie. Dat was een gelegenheid die we niet voorbij wilden laten gaan en het was super om elkaar in het echie te zien! Daarna vertrok S. eerst richting fysio en daarna richting vriend waar hij ging logeren en hij kwam pas de volgende avond laat na een bezoek aan de bioscoop weer naar binnenlopen.

Het weekend brachten we allemaal gesplitst door wegens North Sea Jazz en logeerpartij bij opa en oma en had ik op zaterdag bezoek en voor de rest veel tijd voor mezelf. Ik ben wel wat over mijn grenzen gegaan met het bezoek, het duurde te lang (niet de schuld van het bezoek, dat vroeg meerdere malen of het nog allemaal ging) maar het was té gezellig dus koos ik ervoor om te doen alsof ik geen energiebeperkingen heb en dat heb ik de dagen erna geweten en gevoeld ;-). Ik blijf het bijzonder vinden dat ik dan van een middag/avond gezellig kletsen de volgende dagen overal spierpijn heb. Ik ben  nu nog niet helemaal hersteld en doe nog rustig aan.

S. belde me op zaterdagochtend ietwat beteuterd op dat er een slotje van zijn beugel van de tand was afgekomen. Wel (*^(T&T^&$%!!!!. Lekker dan! Ding zat er net ruim 1,5 week in! Maar zo op afstand kon ik daar niets aan doen, de orthodontist is ook dicht in het weekend en in het blaadje met instructies dat we hadden meegekregen stond dat dit voor kan komen en dat je dan zo snel als mogelijk moet bellen om het te laten herstellen. Maandagochtend dus meteen gebeld en we konden diezelfde middag nog terecht. Het slotje zat op een tand die erg naar achteren staat. Bij mij hebben ze om die reden er voor gekozen om nog geen slotje op te plaatsen op een tand die zo naar achteren staat, maar bij S. hebben ze dat dus anders gedaan. De druk is waarschijnlijk te groot geweest. Dus is besloten op deze tand net als bij mij voorlopig nog geen slotje te plaatsen, pas als er meer ruimte komt. Er werden wat resten cement – zoals ze het noemen – verwijderd, de draad werd weer goed gespannen en we konden weer gaan.

Deze week hebben we geen plannen. We zien wel. Eerst maar wat meer bijkomen. Het zal weer veel lezen worden en misschien dat we een keer naar de film kunnen gaan als het slecht weer is. Ik heb ook nog wat opnames klaar staan die we kunnen kijken en nog dvd’s (Samba!) die bekeken kunnen worden.  En ijs eten natuurlijk. IJs hoort erbij hier in de vakantie…

De dag nadat….

Vandaag is het de dag nadat de beugels zijn geplaatst. Gisteren kropen S. en ik toch wel een kleine beetje gespannen in de stoel bij de orthodontist. Voor de zekerheid had ik het avondeten al klaar staan. Soep, een enorme pan soep want de verwachting is dat eten best even wennen zal zijn met je bek zo vol met ijzer een beugel in je mond. Dus kunnen we als het moet de hele week soep eten. En smoothies en roerei en aardappelpuree…

Dit weekend genoten we nog even volop van vanaf nu verboden zaken. Sem sloeg flink wat cola en fanta achterover en ik knabbelde een enorme reep chocola weg. Suiker, harde etenswaren en beugels zijn geen goede combinatie. Dus geen drop, frisdrank, toffees, chocola, noten, keiharde appels, popcorn, zuurtjes….Nu eet ik eigenlijk toch vrijwel nooit niets uit dit rijtje, behalve de appels, chocola en noten. Ik zou natuurlijk wel af en toe een heel beschaafd klein blokje chocola op mijn tong kunnen leggen en daar dan zeer gedoseerd wat op kunnen sabbelen, zodat het vanzelf smelt. En dan meteen tanden poetsen. Maar ongegeneerd een hap uit een reep nemen is er dus niet meer bij.  En ik ben meer een happer van ongedoseerde brokken in plaats van een heel klein stukje chocola nemen en daar dan 2 uur mee doen, als u begrijpt wat ik bedoel. Dus. Wat was het lekker! Doen we gewoon over een jaar of 2 weer. Of niet, misschien ben ik dan wel zo afgekickt…

Het plaatsen van de beugels zelf viel reuze mee en daarna was het weer richting huis. We hebben de rest van de dag rustig aan gedaan, deden er een half uur om een roerei naar binnen te werken en daarna duurde het ook een half uur om alles weer schoon te krijgen. Ik ga ervan uit dat het snel went en dat we snel handiger worden in eten en poetsen met een mond vol materiaal.

Toen onze tandarts nu ruim 1,5 jaar geleden vertelde dat S. aan de beugel moest, namen wij een aanvullende verzekering voor orthodontie. En gaandeweg besloot ik om ook een beugel te nemen, iets wat onze tandarts al diverse malen had geadviseerd. Ik heb als kind wel gebeugeld maar de laatste jaren is mijn gebit in rap tempo steeds schever geworden. Vooral de tanden aan de onderkant staan steeds meer te dansen en zijn daardoor ook moeilijker schoon te houden. Ik heb wel lang getwijfeld, ga ik dit nu wel doen? Is dit niet onzin, ik zit bijna alle dagen thuis, wie ziet me nou (behalve man en kind). Ik ben geen ijdeltuit, geef weinig uit aan kleding, lig niet wakker van rimpels, laat mijn moeder mijn haar knippen en geef over het algemeen heel weinig geld uit aan mezelf of mijn uiterlijk. Neem ik bovendien niet een groot risico door als ME-patiënt een dergelijk traject in te gaan? Ik ben eindelijk stabiel maar kan nog steeds nogal heftig reageren.

Kortom, ik maakte me eigenlijk over van alles druk, behalve over het geld. En dat terwijl het toch een behoorlijk dure grap is. De behandeling van S. wordt tot €2000 vergoed maar voor mij tot ‘maar’ €500, terwijl de kosten voor mij naar schatting rond de €2500 uitkomen. Dat ik me daar niet druk om maak, is echt een enorme luxe. Er is een buffer en ik kan dit betalen. Nu, met veel minder inkomen dan vroeger! En dat voelt heel goed! Ik zie dit als een heel groot cadeau aan mezelf. Gewoon, omdat ik graag een recht gebit wil.

Dus even doorbijten dan maar. Het voelt natuurlijk heel raar en niet alleen eten is anders, praten gaat ook moeilijker. Ik ging gisteren even bij de buren langs om een geleend boek terug te brengen en de buurvrouw vroeg waarom ik zo raar praatte, volgens mij dacht ze dat ik dronken was. Ze zag de beugel in eerste instantie helemaal niet omdat ik in de deuropening van haar huiskamer stond en zij aan de andere kant van de kamer. Waarschijnlijk dacht ze ‘wat staat dat mens toch te wauwelen met geslis en dubbele tong….’


Duimen jullie voor een mooi en snel resultaat?

Het ‘trek-4-kiezen-en-neem-een-beugel-dieet’

Eergisteren werd het tweede paar kiezen bij mij getrokken. Voor S. was het de eerste ingreep. Doordat hij vorige week ziek was, loopt hij wat het trekken betreft nu een weekje achter op mij. Omdat het de week ervoor zo goed was gegaan bij mij, zag ik niet echt op tegen de behandeling. Om nou te zeggen dat we jodelend naar binnen liepen is wat overdreven, maar ik riep wel bij binnenkomst dat we voor het grote kiezentrekfeest kwamen. De dames achter de balie keken me aan alsof ik niet goed snik was en reageerden met een zuinig ‘nou echt leuk is het niet hoor…‘. Waarschijnlijk was zo doen (vrolijk doen terwijl je eigenlijk hard weg wilt rennen) gewoon nog een restje oud en inmiddels bijna afgeleerd gedrag dat ineens naar boven kwam floepen.

Na de ingreep werd S. meteen door oma opgevangen, die voor dat doel was mee gekomen en die ons ook heen en weer reed met haar auto. Toen was ik aan de beurt. De verdoving werkte dit keer niet meteen naar behoren dus kreeg ik uiteindelijk meer verdoving dan de vorige week en dat viel eigenlijk meteen na de laatste spuit al verkeerd. Ik was in één klap duizelig. Van het verwijderen van de kiezen zelf had ik – net als de vorige keer – weinig last en ook de napijn viel reuze mee. Maar de duizeligheid verdween niet, ook gisteren nog niet. Ook heb ik wat typische ME-reacties. Naast de vermoeidheid barst ik van de spierpijn. Ik dacht dat ik alleen maar in de die tandartsstoel lag maar mijn lijf dacht daar blijkbaar heel anders over en heeft (in gedachten) een marathon gelopen. Dat is jammer. Maar hé, ze zijn eruit en ik heb nu even rust tot 29 juni, dan gaat de beugel erin.

Eten met vier kiezen minder is nog wel even een ‘dingetje’ merk ik. Ik at de afgelopen 1,5 week vooral soep en smoothies. Kauwen gaat nog wel mits iets niet te hard is en ik het goed achterin mijn mond weet te stoppen, waar nog wel kiezen zitten. Handig is anders. Een handje ongebrande noten eten of een lekkere harde wortel met tahinpasta (mijn favoriete namiddagsnack) naar binnen werken is niet meer mogelijk. Nu eet ik die noten niet alleen voor het lekkere maar ook voor de calcium, omdat ik verder helemaal geen zuivel eet (en verdraag). Dus maakte ik van de gemengde noten notenmelk en doe dat nu in de smoothies. De overgebleven notenpulp kan worden gebruikt om muffins te maken, die zijn ook niet zo hard en nog wel te kauwen voor mij.

Minder kiezen in je mond heeft wel een remmend effect op überhaupt willen eten, heb ik gemerkt. Ik volg het trek-4-kiezen-en-neem-een-beugel-dieet. Mijn broeken zit ineens allemaal een stuk ruimer. Maar ach, ik val al jaren dezelfde 5 kilo af (en kom die ook weer aan) dus ik juich niet te vroeg.

S. knapte gelukkig wel razend snel op en dat was erg fijn aangezien hij deze week een toetsweek heeft. Achteraf gezien had ik het dus allemaal niet zo handig gepland. Hij heeft deze week vanaf woensdag elke dag 2 toetsen tot en met komende maandag. Daarna volgen nog wat uitjes maar les wordt er niet meer gegeven. Eigenlijk komt het er op neer dat de kinderen gewoon 8 weken vrij zijn in plaats van de officiële 6 weken.

Vorige week had ik trouwens een afspraak met een middelbare schoolvriendin die op Malta woont en heel even in Hoorn was. We hadden een heerlijke avond in de haven van Hoorn, waar zij lag met haar zeilboot, een leuke en onverwachte ontmoeting. Zij heeft een paar jaar geleden ook een slotjesbeugel gehad en wist te vertellen dat als je kiest voor keramische slotjes/brackets, de kans groter is dat je erge last van blaren krijgt. Blijkbaar zitten er haakjes op die bij de gewone zilverkleurige brackets buigzamer zijn dan bij de keramische. Zij heeft haar hele beugeltraject blaren gehad en had wel erg heftig gereageerd volgens haar orthodontist. Maar ze zei wel dat blaren vaker voor kunnen komen bij keramische brackets vanwege de onbuigzaamheid van die haakjes (en dat steekt dus in je wang begrijp ik). Nu was ik eigenlijk van plan te kiezen voor keramische brackets maar schrok wat van haar verhaal. Zijn er lezers hier die deze ervaring ook hebben?

Over kots, kiezen, een snijplank en een vrachtwagen

Kind kwam zondagochtend terug uit Engeland. Helemaal moe maar ook vol verhalen over de reis en het verblijf. Hij had volop genoten. Des te sneuer was het dat hij die avond ziek werd. Elk uur moest hij overgeven, de hele nacht door, de volgende dag kreeg hij ook koorts. Na contact met school bleek dat nog 6 andere kinderen uit deze klas zich ziek hadden gemeld. Ik vraag me af of het voedselvergiftiging is. Kan op de terugreis zijn gebeurd, de kinderen sliepen op de boot en kregen daar in de ochtend ontbijt.

S. knapte wel redelijk snel op alleen dinsdag hadden wij een afspraak om de kiezen te laten trekken, bij hem en bij mij 2 kiezen, ter voorbereiding op ons beugeltraject. Ik belde de tandarts voor overleg en we besloten om zijn afspraak voorbij te laten gaan, dus ging ik zonder hem. Volgende week gaan we weer en dan heb ik in de week daarna voor hem een extra afspraak ingepland om zijn laatste 2 kiezen eruit te laten halen. Wellicht moet het beugel plaatsen voor hem dus iets opschuiven.

Het kiezen trekken viel me alles mee. Behalve een scheve mond waar wat kwijl en bloed uit droop door de verdoving, voelde ik zo goed als niets van het trekken op wat geruk en gekraak na en buiten de enorme kaakstoot die ik per ongeluk van de tandarts kreeg toen de eerste kies eruit kwam. Maar daar verontschuldigde hij zich uitgebreid voor, wat ik natuurlijk snel accepteerde omdat ik verdoofd en met een mond vol bloed lag en hij kiplekker en met enge tangen in zijn handen over mij heen gebogen stond. Uiteindelijk viel het me wel mee en zie ik niet erg op tegen volgende week.

Eigenlijk het enige vervelende was dat ik niet mocht eten of drinken zolang de verdoving nog werkte. Dat is wel een dingetje voor mij. Zeg tegen mij dat ik niets mag eten en drinken en ik val meteen flauw van de honger, ik ben nogal gericht op eten ;-).

Na het uitwerken van de verdoving kreeg ik toch wel wat pijn en ik heb op aanraden van de tandarts elke 4 uur paracetamol geslikt. Eten was nog wel een dingetje, liever geen warm voedsel. Ik maakte een smoothie van amandelmelk en bevroren fruit en had ook mangocustard en wat mousse met avocado, banaan en aardbei klaar staan. In de avond nam ik wat lauwe pompoensoep met ballen die ik voor de gelegenheid helemaal fijn had gemalen in de blender.

Wanneer komt nou die snijplank? vragen jullie je af. Nou dat zat zo: omdat het me allemaal zo meeviel werd ik wat euforisch (of misschien heeft de verdoving in combinatie met alle pijnstilling wel dat effect) en besloot dat het geweldig met me ging. Dus heb ik de tuin wat geveegd en stond na het avondeten in de keuken wat te fröbelen en dat ging echt super, totdat ik een snijplank optilde en het in mijn rug schoot. En toen was het in een klap helemaal op, de pijp was leeg, de koek was op, de bodem was in zicht, vatten jullie hem ;-).

Dus ging deze druktemaker liggen en genieten van haar welverdiende rust. Want het was nogal wat de laatste tijd. Er is sinds donderdag onafgebroken geklust in de tuin waarvoor ik M. echt heel diep dankbaar ben maar de keerzijde is wel dat er hopen zand liggen in huis, als in overal tot in bed aan toe. Negeren van zandhopen kost blijkbaar ook energie ;-). Dat gaf dus extra drukte (vooral in mijn hoofd) en in combinatie met een vrijwel slapeloze nacht omdat S. zo ziek was (kots opruimen, kotsend kind onder de douche zetten, kots van de deuren halen), maakte dat ik echt wel wat rust nodig had.

En toen? Nou, het lukte niet. Slapen lukte niet. Eerst dacht ik dat het lag aan mijn volledig overprikkelde toestand (mijn brein wordt snel hysterisch) maar zojuist kwam ik erachter dat de paracetamol die ik zo fijn in de maximaal toegestane dosis heb geslikt, coffeïne bevat. Tja, dát is vragen om moeilijkheden bij mij. Dus heb ik alle uren op de klok voorbij zien komen, genoot om half 5 van een vogeltjesconcert, kreeg vanaf 5 uur gezelschap van kat Smoes die het reuze gezellig vond dat ik wakker was en toen ging de wekker en begon de dag.

En hoe zit het nou met die vrachtwagen? hoor ik u denken. Nou, die kwam zojuist over me heen gedenderd. Ik lig op de bank en doe vandaag niets behalve een goed ontwikkeld gevoel voor drama de wereld in slingeren.
 
Afijn, de kop is eraf, twee tanden eruit, nog twee te gaan en op naar een mooier gebit!

Even doorbijten dan maar

We deden al het gips happen en de foto’s maken en nu hadden we dan een gesprek over het behandelvoorstel van de orthodontist. Zowel S. als ik krijgen een slotjesbeugel. Bij mij kan het zijn dat er op een gegeven moment ook een buitenboord beugel moet worden geplaatst. Dat is wel even slikken, want daar had ik geen rekening mee gehouden (emotioneel gezien, een beugel in én buiten de mond vind ik nogal wat qua zichtbaarheid)..

Voordat de beugels geplaatst kunnen worden moeten er eerst bij S. en bij mij 4 kiezen getrokken worden. Soms plaatsen ze bij kinderen een hyrax om het kiezen trekken te voorkomen, maar dat is bij S. helaas geen optie. Dus maakten we een afspraak bij de tandarts, 9 juni gaan de eerste 2 kiezen er uit en precies een week later het tweede paar, bij ons allebei. Daarna worden de beugels geplaatst.

We kregen een kostenindicatie mee, dat is inclusief intake, gips happen, beugels, alle controles, retentiebeugels (na het traject om te voorkomen dat de boel weer scheef gaat staan) en nacontroles. Voor S. is de schatting rond de € 2200, voor mij rond de € 2400. Het deel van S. wordt tot € 2000 gedekt door de verzekering, voor mij tot € 500. Mijn lieve moeder heeft gezegd een deel van mijn beugel te willen betalen en heeft me € 1000 gegeven! Die staat op een aparte rekening en kan worden aangesproken wanneer dat nodig is. Zo lief!

Dus daar gaan we dan, even diep ademhalen en doorbijten de komende tijd, want spannend vind ik het wel! En S. ook!