De greenwashinggate

In reactie op mijn stukje van vorige week Nivea, over hun lijn Pure & Natural, schreef Oryx dat het je als bedrijf groener voordoen dan je bent (uit financieel oogpunt) een naam heeft, namelijk greenwashing.
Dat begrip kende ik niet en het bleef in mijn hoofd rondzingen. Dus dan maar eens een onderzoekje doen in de hoop dat het er weer uit gaat….
Officieel is greenwashing de praktijk van dingen over je product of organisatie beweren die je niet onderbouwt (maar die mensen wel graag geloven), of irrelevante zaken benoemen en relevante negeren. (bron: wikipedia).
Greenwashing komt op verschillende niveaus voor en is niet altijd even erg:
Een organisatie ondersteunt voor de buitenwereld iets goeds en duurzaams maar maakt bij hun eigen productie gebruik van zeer vervuilende materialen. Denk bijvoorbeeld aan een autofabrikant die Greenpeace openlijk steunt of een oliemaatschappij die een project voor scholing en onderwijs opzet. Sommige bedrijfstakken zijn nu eenmaal heel vervuilend en misschien dat bedrijven zo de balans proberen om te buigen. Een bedrijf zal toch de publieke opinie mee willen hebben en als die gevoelig is voor groen en duurzaam, nou dan gebruiken ze groen en duurzaam.
Soms wil een organisatie iets maatschappelijks doen en zich duurzaam profileren maar heeft het de eigen productielijn nog niet voldoende aangepast. Producenten maken net als consumenten tegenwoordig een groeiproces door van bewustwording en besluiten uiteindelijk gefaseerd over te stappen naar duurzamer ondernemen. Denk maar aan de eerlijke chocolade die je voorheen nergens kon kopen en nu als Groene Sinterklaas afgelopen jaar al helemaal ingeburgerd was. Een bedrijf zwicht dan misschien uiteindelijk voor de angst voor teruglopende verkoopcijfers maar het resultaat is uiteindelijk voor iedereen positief.
Maar er zijn ook bedrijven die boefjes zijn. Die zich willens en wetens maatschappelijk en duurzaam profileren, terwijl ze weten dat ze dat niet echt zijn en ook helemaal niet van plan zijn. Die lanceren bijvoorbeeld een keurmerk dat hun product groen en duurzaam doet lijken om zo de consument ter wille te zijn. Dit drijft op suggestie, want wie zegt dat het leuke logootje met het woord Eko/Bio/Eerlijk of met het bloemetje erin echt een keurmerk is? Door wie wordt dat gecontroleerd?
Niet alleen ‘keurmerken’ doen het goed. Ook allerlei interessant aandoende uitspraken op het product die niemand begrijpt en wetenschappelijk klinken en daarom bij de consument al vrij snel in het kastje ik begrijp het niet maar het zit vast goed worden gestopt. Denk bijvoorbeeld aan de tekst: vrij van parabenen die je nu op veel verzorgingsproducten ziet. Weet iemand wat een parabeen is? Ooit eentje voorbij zien komen? Ik bedoel maar. Maar het zit er niet meer in en dat is blijkbaar een pré.
Als je als beetje doorbijter wilt weten wat parabenen precies zijn en waarom ze slecht zijn, loop je al snel vast in het ondoorzichtige kluwen van informatie op internet, waarvan je als leek niet kunt inschatten of het totale kolder is of juist recht in de roos wat waarheidsgehalte betreft. En dat is nu precies het probleem. Je weet het niet en je weet ook niet wie het wel weet en als iemand zegt dat hij het weet, dan weet jij weer niet wat iemands motieven zijn.
Pffffff. Heel begrijpelijk dat mensen afhaken met duurzaam consumeren. Want je moet niet alleen meer betalen voor alles dat je in je mond stopt en op je lijf smeert, je moet ook een halve chemicus zijn om te begrijpen wat er achter steekt. Je moet bereid zijn om op een ontdekkingstocht te gaan en uit te zoeken wat onzin is en wat niet. Wat weggegooid geld is en wat niet. Maar je moet nooit in de valkuil van reclame trappen. Want net als dat er uit de schoorsteen van een fabriek geen bloemetjes komen, is er geen vrouw die rondhuppelt en volop geniet als ze ongesteld is, ook al draagt ze het juiste maandverband.

Post van Nivea! Of hoe de wolf in schaapskleren reageert.

Vorige week klom ik in de pen en op de barricaden en stuurde een klaagmail naar Nivea over hun onlangs gelanceerde lijn Pure & Natural. Ik vroeg of ze konden uitleggen wat er natuurlijk aan de lijn was, aangezien de lijst met ingrediënten van de deodorant die ik kocht, klinkt als een chemisch laboratorium.
Eigenlijk dacht ik dat mijn mail zou worden genegeerd. Maar Schatje vertelde al zeker te weten dat hier op in zou worden gegaan. Met de sociale media van tegenwoordig klagen de klanten niet alleen meer bij een bedrijf maar ook op het wereldwijde web over een bedrijf, met alle gevolgen. Veel bedrijven zijn huiverig voor de gevolgen van negatieve publiciteit. Best begrijpelijk want als je op Google zoekt op Nivea Pure & Natural en parebenen dan komt mijn klaagstukje van vorige week al naar boven drijven. Ik weet dat sommige bloggers een naam van een fabrikant op aangepaste wijze typen (bijvoorbeeld N.ivea) maar ik doe dat eigenlijk niet omdat ik het wel prima vind gevonden te worden door mensen die zich oriënteren op een product. Wie weet wie ik wakker kan schudden!
Maar o ja de reactie:  inderdaad plofte een nette brief op de deurmat. Jammer genoeg gaat Nivea alleen in op de klacht over de gebruikte ingrediënten en negeert de klacht dat ik als consument op het verkeerde been word gezet door de naam van het product. De wervende tekst op de website over Pure & Natural staat in schril contrast met de inhoud van de  ingrediënten van de deodorant. Nivea schrijft aan geachte mevrouw Spaarcentje dat alle gebruikte ingrediënten zijn goedgekeurd door de Voedsel en Warenautoriteit en dat het wetenschappelijk comité voor de veiligheid blabla enzovoort en zo verder en dat alle producten voldoen aan de veiligheidseisen en onbezorgd door u kunnen worden gebruikt. Ook wordt er nog geruststellend aan toegevoegd dat de ingrediënten niet in de bloedbaan kunnen worden opgenomen.
Aha, dus zo veilig zal het wel niet zijn! Wees gerust, het is wel troep, maar niet verboden en het wordt niet in je bloedbaan opgenomen dus valt het allemaal uiteindelijk reuze mee
Natuurlijk ligt het probleem uiteindelijk niet bij Nivea maar bij de controlerende instanties hier in Nederland. De eisen zouden veel strenger moeten worden. Nivea opereert gewoon in de wettelijk toegestane ruimte. Wel is het jammer dat zo’n groot en bekend bedrijf niet echt de verantwoordelijkheid voelt en neemt om echt groene producten te maken met een keurmerk dat borg staat voor een goede productielijn. Nivea neemt deze verantwoordelijkheid niet maar wil wel meeliften (en geld verdienen) op het feit dat groen en duurzaam hot is.
Natuurlijk zal ik niet ziek worden van die ene deo. Maar ik ben ervan overtuigd dat het wat met je doet als je dag in dag uit via je huid niet-natuurlijke shampoo, douchegel, deo, crèmes, wasmiddelen, schoonmaakmiddelen absorbeert en via je slokdarm E’tjes, transvetten, vlees en zuivel volgepropt met antibiotica naar binnen werkt. Misschien doen al deze afzonderlijke toevoegingen weinig met me, als ze volledig geïsoleerd in mij terecht komen. Maar dat gebeurt niet, elke dag nemen we gifstoffen op in de vorm van straling, geuren, stoffen, eten en dat moet allemaal weer afgevoerd worden en dat regaeert dan ook nog op elkaar en gaat enge verbindingen aan met elkaar. En dat kan je immuunsysteem ontregelen.
Waarom voelt het ene bedrijf zich wel geroepen om bij te dragen aan een gezonde leefomgeving en het andere bedrijf niet?De vlieger dat er met groen geen geld valt te verdienen, gaat al heel lang niet meer op.
Ga ik in mijn eentje verder de barricaden op en zoek ik verhaal op het niveau van de wetgeving en de autoriteiten? Nee joh, veel te weinig energie voor! Ik hoop alleen dat ik niet de enige ben die af en toe de moeite neemt. Veel speldenprikjes gaan uiteindelijk toch pijn doen. Is het niet door een klaagmail, dan wel door het feit dat sociale media tegenwoordig veel kunnen doen om mensen bewust te maken van de troep die ons als een wolf in schaapskleren wordt opgedrongen. Die wolf heeft wel netjes een antwoord gestuurd, dat dan weer wel…..

Pure & Natural, mochten ze willen…….

Soms schudden medebloggers me genadeloos wakker. Niet alleen op consumindergebied maar ook op het gebied van bewust consumeren. Zo schreef Oryx 2 hele informatieve stukken over de gevaren van huidverzorgingsproducten. Ze heeft het grondig uitgezocht en goed uitgelegd.
Nu gebruik ik al geruime tijd alleen nog maar natuurlijke producten, vrij van SLS, parabenen en andere chemische rotzooi. De deodorant die ik normaal gebruik is van Avalon Organics en kost € 8,95. Dan moet ik ook nog 2 keer per dag spuiten omdat ik blijkbaar een zweterig typje ben. Maar er zit geen aluminium in of andere troep.
Nu heeft Nivea Pure & Natural op de markt gezet en ik trapte als een ezeltje in de valkuil van het mooie plaatje. Wat een slimme naam, wat een geweldige campagne en ach die prijs: €3,49! Daar kan ik wel warm voor lopen. Dusssss, ik ga op onderzoek in de supermarkt en bekijk de Deo Pure & Natural Action. Geïnspireerd door de natuur lees ik, vrij van parabenen. Als ik dan ook nog zie dat het met jasmijngeur is (mijn lievelingsgeur), ga ik in een vlaag van verstandsverbijstering overstag en tel mijn € 3,49 uit.
Thuisgekomen lees ik de blog van Oryx en o jee het begint te kriebelen in mij. Ze geeft ook nog van die fijne leestips voor websites waar je kunt controleren waarom al die chemicaliën en synthetische stoffen zo slecht zijn en natuurlijk ga ik meteen alle ingrediënten opzoeken, of ze echt zo natuurlijk zijn. Het zijn er in ieder geval veel, maar liefst 16 en geen van deze 16 ingrediënten heeft een natuurlijk klinkende naam maar roepen eerder associaties op met chemische laboratoria. En wat ik erover lees is angstaanjagend. En dan word ik kwaad. Op mezelf, dat ik voor €5 minder erin trap en niet oplet. Op Nivea omdat ik niet begrijp waar ze het lef vandaan halen om dit puur en natuurlijk te noemen.
Dus hop, in de pen geklommen en Nivea een mail gestuurd. En hop, deze deo wordt mijn huis uit verwijderd.
Beste Nivea,
Onlangs kocht ik uw deodorant van Pure & Natural, misleid door de naam en de opmerkingen: vrij van parabenen, geïnspireerd door de natuur.
Thuisgekomen blijkt na controle de lijst met ingrediënten lang & weinig natuurlijk. Dan maar eens opzoeken wat er inzit. Het eerste product Propylene Glycol is een product dat ook als antivries wordt gebruikt! Het ontvet en droogt je huid uit (oké dat wil je misschien als je deo gebruikt) maar kan ook in de bloedbaan worden opgenomen en een waslijst aan klachten veroorzaken als hartritmestoornissen, nierschade en leverafwijkingen. En zo lees ik ook dat Seareth-2 en Steareth-21 verboden zijn in cosmetica in de VS, EU, Japan & Canada. Worden deze stoffen ineens minder gevaarlijk in huidverzorgingsproducten? Dat kan ik me toch niet voorstellen!
Kunt u me vertellen wat hier puur en natuurlijk aan is? Kunt u ook  uitleggen wat de afweging is om géén parabenen te gebruiken en wél een heleboel andere gifstoffen?
mvg, een misleide consument
Lees hier wat Oryx hierover schreef.