Routines en dingen voor elkaar krijgen met een gammel lijf

Toen ik ziek werd nu bijna 10 jaar geleden, werd het hier in huis al snel een chaos. We zijn hier nooit schoonmaakwonders geweest maar toen gingen we van een huishouden met tweeverdieners die op hun vrije dagen door het huis vlogen en boodschappen haalden, ineens vrij drastisch over op een andere realiteit. Nu waren we ineens een bankligger en een werkende die op zijn vrije dagen alles moest doen in huis en met kind plus alles wat extra er bovenop kwam door mijn ziek zijn, zoals meegaan naar doktersbezoeken /onderzoeken en afspraken met de bedrijfsarts.

Met zoveel wat er gebeurde stond het huishouden op een heel laag pitje en alles is hier jarenlang ad hoc gedaan. Mijn moeder hielp waar ze kon. Ze kwam (en komt nog steeds) een keer in de week voor ons koken. Buiten dat deed ze de was en stofzuigde gemiddeld twee keer per week, haalde boodschappen, haalde boeken voor mij op uit de bieb en zorgde voor kind. Vriendin M. hielp met S. opvangen en naar school brengen&halen en we hadden een oppas aan huis die met hem kwam spelen.

Wij hebben er toen bewust voor gekozen om geen huishoudhulp in huis te halen. Ik ben heel snel overprikkeld en iemand die hier wekelijks over de vloer komt is meer dan ik aankan. Het is erg moeilijk mensen duidelijk te maken waar ik moe van word en niet iedereen begrijpt dat je ook moe kunt worden van contact met mensen.

Sinds een jaar of vier kan ik gelukkig wat meer en heb ik een deel van de taken die mijn moeder deed, weer naar me toe gehaald. Ik doe wat ik kan en wat er binnen mijn fysieke mogelijkheden ligt. En dat is best veel. Stofzuigen is een brug te ver maar rustig vegen lukt bijvoorbeeld wel.

Ik heb geleerd dat ik best veel voor elkaar krijg als ik het in een heel rustig tempo doe zonder veel kracht te gebruiken  en dat routines zorgen dat het hier redelijk opgeruimd is. Dat heeft wel een tijd geduurd voor ik zover was. Hoe vaak ben ik niet in de valkuil getrapt van beginnen met opruimen op een goede dag en ineens stond ik de ramen te lappen. Om tien minuten later weer in te storten en voor dagen naar bed te vertrekken. Ik verkeek me voortdurend op wat ik kon en ook op wat voor tijd een klus in beslag neemt en wat voor fysieke belasting ik aankan. Wat mij in het begin hielp was niet denken in een doel maar in een tijd. De timer zetten op 10 minuten, iets doen en als de timer ging stoppen, ongeacht of de vaatwasser leeg was of niet en die was helemaal opgehangen.

Zo leerde ik dat je best veel kunt doen als je klussen in stukken hakt en de grenzen respecteert die er zijn. Inmiddels heb ik een vast rondje dat ik vrijwel elke dag doe – denk aan aanrecht schoonmaken/opruimen, met lapje door het huis heen (op verschillende dagen verschillende ruimtes), vegen, wc schoonmaken – en af en toe doe ik een wat grotere klus, bijvoorbeeld de oven/koelkast schoonmaken, filters van de droger leegmaken.

Grotere klussen en extra activiteiten gebruik ik als ik ‘wisselgeld’ heb. Bijvoorbeeld op een dag dat ik niet hoef te koken, dan is er ruimte voor iets extra’s, zoals een koelkast schoonmaken. Maar natuurlijk gebruik ik die extra ruimte niet alleen voor huishoudelijke dingen. Mijn moeder kwam hier gisteren koken en dat betekent dat er op een redelijke dag energie over is voor iets anders en ging ik met kind naar de middagvoorstelling in de bioscoop.

Het fijne van deze routine is dat ik gerust een paar dagen kan overslaan. Komt vriendin I. langs voor een kop koffie? Dan doe ik verder niets en sla een dag over zonder dat ik dat merk. Zo is dat ook als ik een paar slechte dagen heb.

Wat nog steeds nodig is, is dat ik in de ochtend bedenk wat ik wil gaan doen op een dag. Ik schrijf het dus op. Zo maak ik inzichtelijk wat ik van plan ben. En nog steeds betekent dit dat ik zeker de helft meteen kan schrappen, omdat ik mezelf overschat. Maar door het op te schrijven zie ik dat en dat helpt me realistisch te zijn. Het helpt me ook te zien of de activiteiten die ik wil gaan doen te prikkelend zijn en ik er meer rustmomenten en ontprikkelmomenten moet inbouwen. Dat is vaak het geval als ik iets buitenhuis plan maar zeer zeker ook als ik iets doe als opruimen of zo. Dat ontaardt bij mij al snel in een uit de hand gelopen activiteit waar mijn geest volledig van doordraait en dat duurt meestal even voordat ik dit door heb omdat ik de adrenaline verwar met een energieaanval.

Dat opschrijven doe ik in Google Keep, op dit spoor gezet door Vlasje. Heel handig omdat je daar verschillende lijstjes in kunt maken. Ik heb daar dus daglijsten, weeklijsten, maandlijsten en weekmenu’s in gemaakt. En alle dagen maak ik een daglijst waarin ik wat dingen van de week- of maandlijst toevoeg indien dit van toepassing is.

Hoe pakken jullie je dagindeling aan?

Advertenties

Zaterdag, natuurlijk huishouden en Gerrie

Kind was gisteren uit logeren en wij keken samen naar een eerder opgenomen film van Tarantino,
Inglourious Basterds, een best vreemde film over de Tweede Wereldoorlog die bij vlagen walgelijk bloederig is maar dat wordt net in evenwicht gehouden door de absurde dialogen en verhaalwendingen. Daarna sliepen we lekker uit, floepte ik snel mijn schoenen aan om de buurkatten te eten te geven (mijn taak voor drie weken) en kroop ik daarna weer in bed om te ontbijten. Dat doen we trouwens altijd in het weekend, ontbijt in bed, met kranten, boeken, katten en wie en wat er verder nog meer in de buurt is.

Daarna vertrokken de mannen (S. was intussen thuis gekomen om vergeten voetbalkousen op te halen) richting voetbalwedstrijd en had ik het rijk alleen. Tijdens een ernstige aanval van schoonmaakwoede (zal wel door het weer komen of zo) stofzoog en sopte ik de zolder en bovenverdieping. Alles ruikt weer engeltjesfris.

Over engeltjesfris gesproken, op mijn stukje laatst over E.cover kreeg ik nog een leuke reactie van de biologische toko, waar ik dit normaal gesproken kocht. Volgens deze webshop is het zeker niet zo dat E.cover eerder niet goed was, maar ze zetten vraagtekens bij de grondstoffen die sinds kort door E.cover in hun schoonmaakmiddelen worden gestopt. Nu is het volgens de normen die zij stellen niet meer groen genoeg (even kort door de bocht uitgelegd). Ze stuurden nog een link mee naar de volledige motivatie van hun leverancier die zij hierin volgen. Best netjes toch dat ze de moeite nemen om even te reageren op mijn stukje?

Afijn, voor mij verandert er niets. Ik ga het voortaan wel zelf maken. Ik heb nog stapels Marseillezeep liggen en daarvan maakte ik met wat lavendelolie en water een heerlijke allesreiniger en is nu alles blinkend schoon. Diverse lezers namen deze week de moeite mij te mailen om te vertellen dat Green Evelien ook diverse schoonmaaktips heeft, waarvoor dank. Zelf ben ik niet dol op haar site en dat komt zeker niet door Evelien maar door het feit dat mijn laptop telkens stilvalt als ik op haar site zit. Dan klik ik ergens op en dan loopt alles weer muurvast voor zeker 30 seconden. En hoewel ik verder niet zo veel te doen heb in mijn leven, vind ik dat toch best irritant. Om die reden gaat mijn voorkeur uit naar de site van Aromatherapie waar ik gisteren op stuitte, waar veel tips over natuurlijk huishouden gegeven worden.

Ook dan moet je wel op blijven letten waar je wat koopt. Het veel geprezen zuiveringszout kun je bijvoorbeeld bij een drogist kopen, maar dan betaal je zo € 3,50 voor 125 gram. Dat maakte me niet uit omdat ik er eigenlijk toch niets meedeed (ik kocht het ooit om te bakken maar ik gebruik liever wijnsteenzuur bakpoeder) maar als je het gaat gebruiken om schoon te maken is die prijs niet oké. Want dan wordt een kopje zuiveringszout in de plee gooien met wat azijn niet alleen een bruisende bedoening maar ook een buikpijn veroorzakende toestand. Even zoeken op internet levert op dat het ook te koop is bij bijvoorbeeld pit en pit waar de prijs dramatisch daalt als je er meer van inkoopt. Dus koop je 4 x 2,5 kilo, dan betaal je nog maar € 2,40 per kilo. Maar goed, eerst maar eens 2,5 kilo bestellen want ik heb geen flauw idee hoe lang ik daarmee ga doen. En dat bestel ik pas als ik weer van mezelf mag bestellen.

Wat nou dan? Ik heb mezelf een bestelverbod opgelegd. Eerst de koelkast en de vriezer leeg eten en ook qua andere dingen eerst het maar eens doen met wat er nog in huis te vinden is. En dat is best veel, zo blijkt. Dus schreef ik alles op wat we aan eetbare dingen in huis hebben en maakte ik een weekmenu voor drie weken vooruit waar ik het aangetroffene in verwerkte. Zou ik dan deze maand wel uitkomen met ons budget?

Gerrie is nog wel verliefd op me (sorry, maar we krijgen nu ineens een vrij abrupte overgang naar kattenpraat) maar ik viel deze week wel een beetje van mijn voetstuk af. Ik vond het tijd voor vlooienbestrijding. Dus diende ik hem een pipetje met antivlooienmeuk toe. Op zich ging dat goed maar daarna kwam de klap. Zijn geur klopte niet meer. Hij rook en snuffelde en was danig ontstemd. Zo erg dat hij wegdook als we hem wilden aaien en even (zeker een hele nacht) niet benaderbaar was.

Maar dat was de volgende dag weer over en alle gemiste knuffels werden ingehaald. Hij zat vanmorgen naast me op de stoelleuning kopjes te geven terwijl ik hem aaide en begon zo erg tegen me aan te leunen dat hij op schoot viel. En dat lag eigenlijk ook wel lekker, na de eerste schrik. Zo zetten we nog steeds elke dag grote stappen.

Nu ga ik maar eens lunchen want dat kwam er nog niet van. Voor de rest van de dag heb ik mezelf een poetsverbod opgelegd want voor iemand die de hele week plat lag wegens totaal gebrek aan energie heb ik me volslagen debiel en onverantwoord gedragen vandaag. Dus hooguit nog een lekker taartje bakken of zo (die 5 kilo kokosmeel moet toch ook eens op) dan hebben we wat lekkers straks bij de thee als de mannen weer thuis zijn.

Fijn weekend allemaal!

Wasluis en ander leed

Laatst las ik een stukje bij iemand op haar blog – sorry weet echt niet meer wie – dat ze elke week alles doet in huis. De aanleiding van het stukje was de opmerking van iemand anders (o jee, dit wordt wel heel erg vaag) dat stofzuigen soms uren duurde. De blogger verbaasde zich daarover en schreef alles in huis elke week te doen zonder dat het veel tijd in beslag neemt. Dat verbaast mij dan weer.

Nu ben ik geen propere huisvrouw. Ik ben sowieso geen huisvrouw of thuisblijfmoeder en het is niet mijn roeping om het huishouden goed uit te voeren. Niet dat het huishouden doen per se een roeping is als je thuisblijfmoeder bent, maar ik kan me voorstellen dat je het in dat geval wellicht iets meer beschouwt als werk.

Mij ontbreekt de energie om op vaste tijden en volgens schema’s het huishouden te doen. Een systeem als flylady werkt bij mij averechts. Want soms ‘moet’ je iets in het schema doen en kan ik dat niet wegens belabberd voelen en dat moet ik dat later voor mijn gevoel inhalen.

Nu begrijp ik heel goed dat het sommigen vrijheid geeft en dat als je wel altijd alles op een vast moment doet, je makkelijk af en toe kunt overslaan en dan een andere keer wel kunt doen. Hier is het eerder omgekeerd: ik doe meestal niets en soms per ongeluk wel.

Is het dan vies hier? Volgens mij niet maar mijn criteria zijn misschien anders. Ik haal wel de plee regelmatig af met een doekje, stofzuigen gebeurt hier om de dag wegens vier katten waarvan er twee voor de helft wit zijn en dat zie je echt altijd en overal. En de gaskookplaat maak ik altijd na het koken meteen even schoon. De grootste leefruimte oogt redelijk schoon want is opgeruimd en dan lijkt het al snel heel wat. Maar dweilen? Alleen als ik echt niet meer naar de vloer durf te kijken. Keukenkastjes? Hooguit een keer per jaar. En dan moet ik eerlijk bekennen dat ik dan een kastje soms even snel tussendoor doe en dat dit 9 van de 10 keer hetzelfde kastje is, namelijk dat van de kruiden en dat van het broodbeleg, want dat plakt het meest. En verder heb ik het tot een kunst ontwikkeld om niet te zien waar het vuil is. Dus doen we niet aan ramen lappen tenzij we al weken denken dat het buiten mistig is en dat helemaal niet het geval blijkt te zijn.

M. is dan weer niet van het dagelijks even de WC schoonmaken maar die zie ik dan wel een deurpost schoonmaken of met de stofzuigerslang spinrag verwijderen. Iets wat ik wel zie maar laat hangen, ga daar een beetje moeilijk doen zeg! Daarom passen we natuurlijk zo goed bij elkaar. Ik negeer zie niet wat hij wel ziet en andersom en zo valt het eindresultaat toch reuze mee, ook omdat ik soms dan toch ineens een aanval krijg, meestal van opruimen en dan en passant ook de leeggekomen plekken schoonmaak. 

Slechte huisvrouw ben ik hè? Ik kan wel als verdediging opvoeren dat ik gewoon te weinig energie heb maar ook toen ik nog barstte van de energie had het huishouden en schoonmaken geen prioriteit bij mij. Bovendien ken ik mensen waar het echt vele malen erger is en waar ik niet durf te gaan zitten uit angst vast te blijven plakken, dus zo bezien valt het best mee.

Toch bereikte ik onlangs een dieptepunt dat ik hoop nooit meer mee te maken door de ontdekking dat we wasluis hebben in de wasmachine.  En ik maar denken dat die handdoeken zo stonken door mijn home made wasmiddel (want dat doe ik dan weer wel). Een overstap op ‘echt’ wasmiddel leverde een net zo stinkende was op, maar dan voorzien van chemisch nepfris geurtje.

Afijn, 10 kookwassen verder met lege trommel en soda, schoonmaakazijn, bleekmiddel en Groenland wasmachineschoonmaakdinges is de wasluis bestreden, ruikt de was weer engeltjesfris en heb ik me voorgenomen me toch maar eens wat meer te verdiepen in het proper maken en houden van mijn omgeving. Want als er wasluis in mijn wasmachine zit, wie weet wat er zich dan verschuilt in mijn keukenkastjes…nu weet ik dat wasluis geen echte luis is maar een naam voor iets verderfelijks dat ervoor zorgt dat je je taken serieuzer opvat leert dat niet alle was op lage temperaturen gewassen kan worden, maar toch…

Dus maakte ik nog tijdens het typen van dit stukje – dat maakt wat los hoor! – de koelkast en de wastafel en het badkamerkastje schoon en zit ik nu moe op de bank en weet ik weer waarom ik maximaal één ding per keer schoonmaak.  En vind ik dat het best wel meevalt met mijn schoonmaakkwaliteiten. Ik doe het gewoon als mijn oog ergens opvalt, haal elke dag een lap over aanrecht en WC en verder vind ik het gewoon niet zo belangrijk.

Vat jij je huis schoonmaken op als een serieuze taak of ben je net zo’n lapzwans als ik?