Zaterdag, natuurlijk huishouden en Gerrie

Kind was gisteren uit logeren en wij keken samen naar een eerder opgenomen film van Tarantino,
Inglourious Basterds, een best vreemde film over de Tweede Wereldoorlog die bij vlagen walgelijk bloederig is maar dat wordt net in evenwicht gehouden door de absurde dialogen en verhaalwendingen. Daarna sliepen we lekker uit, floepte ik snel mijn schoenen aan om de buurkatten te eten te geven (mijn taak voor drie weken) en kroop ik daarna weer in bed om te ontbijten. Dat doen we trouwens altijd in het weekend, ontbijt in bed, met kranten, boeken, katten en wie en wat er verder nog meer in de buurt is.

Daarna vertrokken de mannen (S. was intussen thuis gekomen om vergeten voetbalkousen op te halen) richting voetbalwedstrijd en had ik het rijk alleen. Tijdens een ernstige aanval van schoonmaakwoede (zal wel door het weer komen of zo) stofzoog en sopte ik de zolder en bovenverdieping. Alles ruikt weer engeltjesfris.

Over engeltjesfris gesproken, op mijn stukje laatst over E.cover kreeg ik nog een leuke reactie van de biologische toko, waar ik dit normaal gesproken kocht. Volgens deze webshop is het zeker niet zo dat E.cover eerder niet goed was, maar ze zetten vraagtekens bij de grondstoffen die sinds kort door E.cover in hun schoonmaakmiddelen worden gestopt. Nu is het volgens de normen die zij stellen niet meer groen genoeg (even kort door de bocht uitgelegd). Ze stuurden nog een link mee naar de volledige motivatie van hun leverancier die zij hierin volgen. Best netjes toch dat ze de moeite nemen om even te reageren op mijn stukje?

Afijn, voor mij verandert er niets. Ik ga het voortaan wel zelf maken. Ik heb nog stapels Marseillezeep liggen en daarvan maakte ik met wat lavendelolie en water een heerlijke allesreiniger en is nu alles blinkend schoon. Diverse lezers namen deze week de moeite mij te mailen om te vertellen dat Green Evelien ook diverse schoonmaaktips heeft, waarvoor dank. Zelf ben ik niet dol op haar site en dat komt zeker niet door Evelien maar door het feit dat mijn laptop telkens stilvalt als ik op haar site zit. Dan klik ik ergens op en dan loopt alles weer muurvast voor zeker 30 seconden. En hoewel ik verder niet zo veel te doen heb in mijn leven, vind ik dat toch best irritant. Om die reden gaat mijn voorkeur uit naar de site van Aromatherapie waar ik gisteren op stuitte, waar veel tips over natuurlijk huishouden gegeven worden.

Ook dan moet je wel op blijven letten waar je wat koopt. Het veel geprezen zuiveringszout kun je bijvoorbeeld bij een drogist kopen, maar dan betaal je zo € 3,50 voor 125 gram. Dat maakte me niet uit omdat ik er eigenlijk toch niets meedeed (ik kocht het ooit om te bakken maar ik gebruik liever wijnsteenzuur bakpoeder) maar als je het gaat gebruiken om schoon te maken is die prijs niet oké. Want dan wordt een kopje zuiveringszout in de plee gooien met wat azijn niet alleen een bruisende bedoening maar ook een buikpijn veroorzakende toestand. Even zoeken op internet levert op dat het ook te koop is bij bijvoorbeeld pit en pit waar de prijs dramatisch daalt als je er meer van inkoopt. Dus koop je 4 x 2,5 kilo, dan betaal je nog maar € 2,40 per kilo. Maar goed, eerst maar eens 2,5 kilo bestellen want ik heb geen flauw idee hoe lang ik daarmee ga doen. En dat bestel ik pas als ik weer van mezelf mag bestellen.

Wat nou dan? Ik heb mezelf een bestelverbod opgelegd. Eerst de koelkast en de vriezer leeg eten en ook qua andere dingen eerst het maar eens doen met wat er nog in huis te vinden is. En dat is best veel, zo blijkt. Dus schreef ik alles op wat we aan eetbare dingen in huis hebben en maakte ik een weekmenu voor drie weken vooruit waar ik het aangetroffene in verwerkte. Zou ik dan deze maand wel uitkomen met ons budget?

Gerrie is nog wel verliefd op me (sorry, maar we krijgen nu ineens een vrij abrupte overgang naar kattenpraat) maar ik viel deze week wel een beetje van mijn voetstuk af. Ik vond het tijd voor vlooienbestrijding. Dus diende ik hem een pipetje met antivlooienmeuk toe. Op zich ging dat goed maar daarna kwam de klap. Zijn geur klopte niet meer. Hij rook en snuffelde en was danig ontstemd. Zo erg dat hij wegdook als we hem wilden aaien en even (zeker een hele nacht) niet benaderbaar was.

Maar dat was de volgende dag weer over en alle gemiste knuffels werden ingehaald. Hij zat vanmorgen naast me op de stoelleuning kopjes te geven terwijl ik hem aaide en begon zo erg tegen me aan te leunen dat hij op schoot viel. En dat lag eigenlijk ook wel lekker, na de eerste schrik. Zo zetten we nog steeds elke dag grote stappen.

Nu ga ik maar eens lunchen want dat kwam er nog niet van. Voor de rest van de dag heb ik mezelf een poetsverbod opgelegd want voor iemand die de hele week plat lag wegens totaal gebrek aan energie heb ik me volslagen debiel en onverantwoord gedragen vandaag. Dus hooguit nog een lekker taartje bakken of zo (die 5 kilo kokosmeel moet toch ook eens op) dan hebben we wat lekkers straks bij de thee als de mannen weer thuis zijn.

Fijn weekend allemaal!

Wasluis en ander leed

Laatst las ik een stukje bij iemand op haar blog – sorry weet echt niet meer wie – dat ze elke week alles doet in huis. De aanleiding van het stukje was de opmerking van iemand anders (o jee, dit wordt wel heel erg vaag) dat stofzuigen soms uren duurde. De blogger verbaasde zich daarover en schreef alles in huis elke week te doen zonder dat het veel tijd in beslag neemt. Dat verbaast mij dan weer.

Nu ben ik geen propere huisvrouw. Ik ben sowieso geen huisvrouw of thuisblijfmoeder en het is niet mijn roeping om het huishouden goed uit te voeren. Niet dat het huishouden doen per se een roeping is als je thuisblijfmoeder bent, maar ik kan me voorstellen dat je het in dat geval wellicht iets meer beschouwt als werk.

Mij ontbreekt de energie om op vaste tijden en volgens schema’s het huishouden te doen. Een systeem als flylady werkt bij mij averechts. Want soms ‘moet’ je iets in het schema doen en kan ik dat niet wegens belabberd voelen en dat moet ik dat later voor mijn gevoel inhalen.

Nu begrijp ik heel goed dat het sommigen vrijheid geeft en dat als je wel altijd alles op een vast moment doet, je makkelijk af en toe kunt overslaan en dan een andere keer wel kunt doen. Hier is het eerder omgekeerd: ik doe meestal niets en soms per ongeluk wel.

Is het dan vies hier? Volgens mij niet maar mijn criteria zijn misschien anders. Ik haal wel de plee regelmatig af met een doekje, stofzuigen gebeurt hier om de dag wegens vier katten waarvan er twee voor de helft wit zijn en dat zie je echt altijd en overal. En de gaskookplaat maak ik altijd na het koken meteen even schoon. De grootste leefruimte oogt redelijk schoon want is opgeruimd en dan lijkt het al snel heel wat. Maar dweilen? Alleen als ik echt niet meer naar de vloer durf te kijken. Keukenkastjes? Hooguit een keer per jaar. En dan moet ik eerlijk bekennen dat ik dan een kastje soms even snel tussendoor doe en dat dit 9 van de 10 keer hetzelfde kastje is, namelijk dat van de kruiden en dat van het broodbeleg, want dat plakt het meest. En verder heb ik het tot een kunst ontwikkeld om niet te zien waar het vuil is. Dus doen we niet aan ramen lappen tenzij we al weken denken dat het buiten mistig is en dat helemaal niet het geval blijkt te zijn.

M. is dan weer niet van het dagelijks even de WC schoonmaken maar die zie ik dan wel een deurpost schoonmaken of met de stofzuigerslang spinrag verwijderen. Iets wat ik wel zie maar laat hangen, ga daar een beetje moeilijk doen zeg! Daarom passen we natuurlijk zo goed bij elkaar. Ik negeer zie niet wat hij wel ziet en andersom en zo valt het eindresultaat toch reuze mee, ook omdat ik soms dan toch ineens een aanval krijg, meestal van opruimen en dan en passant ook de leeggekomen plekken schoonmaak. 

Slechte huisvrouw ben ik hè? Ik kan wel als verdediging opvoeren dat ik gewoon te weinig energie heb maar ook toen ik nog barstte van de energie had het huishouden en schoonmaken geen prioriteit bij mij. Bovendien ken ik mensen waar het echt vele malen erger is en waar ik niet durf te gaan zitten uit angst vast te blijven plakken, dus zo bezien valt het best mee.

Toch bereikte ik onlangs een dieptepunt dat ik hoop nooit meer mee te maken door de ontdekking dat we wasluis hebben in de wasmachine.  En ik maar denken dat die handdoeken zo stonken door mijn home made wasmiddel (want dat doe ik dan weer wel). Een overstap op ‘echt’ wasmiddel leverde een net zo stinkende was op, maar dan voorzien van chemisch nepfris geurtje.

Afijn, 10 kookwassen verder met lege trommel en soda, schoonmaakazijn, bleekmiddel en Groenland wasmachineschoonmaakdinges is de wasluis bestreden, ruikt de was weer engeltjesfris en heb ik me voorgenomen me toch maar eens wat meer te verdiepen in het proper maken en houden van mijn omgeving. Want als er wasluis in mijn wasmachine zit, wie weet wat er zich dan verschuilt in mijn keukenkastjes…nu weet ik dat wasluis geen echte luis is maar een naam voor iets verderfelijks dat ervoor zorgt dat je je taken serieuzer opvat leert dat niet alle was op lage temperaturen gewassen kan worden, maar toch…

Dus maakte ik nog tijdens het typen van dit stukje – dat maakt wat los hoor! – de koelkast en de wastafel en het badkamerkastje schoon en zit ik nu moe op de bank en weet ik weer waarom ik maximaal één ding per keer schoonmaak.  En vind ik dat het best wel meevalt met mijn schoonmaakkwaliteiten. Ik doe het gewoon als mijn oog ergens opvalt, haal elke dag een lap over aanrecht en WC en verder vind ik het gewoon niet zo belangrijk.

Vat jij je huis schoonmaken op als een serieuze taak of ben je net zo’n lapzwans als ik?

Troep en symptoombestrijding

Troep in huis en troep in mijn hoofd. Vandaag kwam de grote bestelling binnen van de biowebwinkel met een voorraad voor (hopelijk) ruim een maand, maar daarvoor moest ik wel wat plek maken in de kasten. Na 3 jaar ziekzijn ontbreken logica en indeling in de voorraadkasten. Hoewel Schatje niet een man is waartegen je hoeft te zeggen dat hij moet gaan stofzuigen of soppen, dat doet hij uit zichzelf wel, gaat hij niet voor zijn lol eens fijn de kasten indelen. Het zal niet in hem opkomen. Dus ik wissel elk half jaar bijvoorbeeld de zomer- en de winterkleding van de kast naar de bakken op zolder en vice versa. Maar daar blijft het ook wel bij. Verder uitzoekwerk wordt hier nog weinig gedaan. Daarvoor beschik ik niet over voldoende energie.

Op zich is dat ook wel pirma, ‘vroeger’ kon ik nogal obsessief te keer gaan met schuiven en dingen anders indelen. Kwam Schatje thuis ’s avonds en dan hoorde ik Zoon zeggen: papa zal ik je even uitleggen waar de pindakaas staat, want mama heeft het weer gedaan. De beperkingen van mijn lijf hebben mij gedwongen prioriteiten te stellen en opruim/indeel aanvallen uit te zitten zonder actie te ondernemen.

Met de komst van zoveel boodschappen leek het me nu toch handig eens de voorraadkasten op te ruimen. Wij hebben een ruime keuken maar deze is vreselijk onpraktisch ingedeeld qua kastruimte en dan hebben we ook nog de voorraad verstopt op verschillende plekken. Zo grijp je mis of je blijkt ineens juist 4 flessen azijn te hebben. Zoiets dus. Jullie merken het al, ik praat het goed…..

Alles is opgeruimd dus, wasmiddel bij wasmiddel, meel bij meel, alles netjes gegroepeerd. Hoewel de keuken er net nog uitzag alsof er een ontploffing had plaatsgevonden, is nu alles weggewerkt en opgeruimd. Nu mijn hoofd nog leegschudden. Ik ken mezelf lang genoeg om te weten dat als ik met spullen ga schuiven en opruimen, dan broeit er iets onder de oppervlakte. Het moment dat ik bedenk dat spullen die op A staan, veel beter op B kunnen staan en dat ga motiveren, is ook het moment dat ik blijkbaar volloop met iets.  Dat ik over iets de controle kwijt ben. Dus hoe fijn het ook is dat nu alles weer logisch is ingedeeld, ik leg mijn hoofd te rusten en wacht tot het stof weer is neergedwarreld. Nu nog Schatje vanavond uitleggen waar het wasmiddel naar toe is verhuisd….

Marseillezeep – de 2e 5 liter

Op 21 januari schreef ik dat ik 5 liter wasmiddel heb gemaakt van Marseillezeep en het zou melden als het op is. Ik had de hoop er zeker 28 weken mee te doen, gebaseerd op een ingewikkelde rekensom waar ik nu niet meer helemaal de logica van inzie. Maar de zeep is op, of in ieder geval bijna, na 15 weken. Dat heeft 2 redenen: ik gebruik per was meer dan ik dacht. Ik begon met 50 ml maar stapte na een tijdje over op 75 ml per was, dat gaf een beter resultaat. Ook gebruiken we het als gewoon schoonmaakmiddel, dus de vloer, de WC, alles wordt er mee geboend. Die 5 liter voorraad is dus veel sneller op gegaan dan ik dacht. Maar toch, omgerekend heeft die 5 liter wasmiddel € 0,60 gekost, daar hebben we 15 weken mee gewassen en geboend. Niet slecht toch voor een milieuvriendelijk sopje? Gisteren maakte ik een nieuwe voorraad. Kunnen we weer 15 weken voort.

Een blinkend huis

Vandaag is mijn huis gesopt. Overal stofgezogen, beneden gedweild en alle ramen van binnen en buiten glanzend schoon gepoetst. Gedaan door hulptroepen (Schoonouders) en Schatje. Lekker belangrijk denk je misschien. Maar na 3 jaar ziek zijn ga je dat enorm waarderen. Zelf doe ik niet meer aan schoonmaken, hooguit een beetje maar dan ga het meer van hatseflats en hopsakee met de Franse slag. Alles wat zwaar is, kan ik niet doen. Of ik kan het wel, maar bezuur het later, nog dagen. Dus stofzuigen, bedden verschonen, wasmanden tillen, dat gaat allemaal niet. Ik hou me bezig met het lichtere werk, beetje afstoffen, beetje opruimen, en dan alleen op goede dagen. De rest doet Schatje in de weekenden, naast het boodschappen doen, dingen regelen, de tuin bijhouden, klussen en heen en weer rijden voor Zoon naar afspraken, verjaarspartijtjes enzovoort enzoverder.

Toen ik net ziek was, probeerde ik alles bij te houden. Maar uiteindelijk leer je dat het niet slim is het beetje energie dat je hebt te stoppen in stofzuigen. Dan speel ik liever een spelletje met Zoon. Maar ik bemoeide me wel heel intensief met de planning, totdat Schatje me onder bedreiging van allerlei lelijks duidelijk maakte dat als ik het niet meer kon doen,  ik me ook niet meer met de manier van huishouden doen moest bemoeien, hij doet het op zijn eigen manier. Zit wat in natuurlijk. Dus langzaam weekte ik me los van huishoudelijke beslommeringen. Een heel proces waarbij wij ook hebben geleerd onze eisen bij te stellen. Niet dat we ooit van het spik en span zijn geweest, maar met een 9 jarig kind, één ouder ziek en de andere ouder werkend blijven nu eenmaal dingen liggen. Dus het hoognodige wordt gedaan en de rest proberen we niet te zien.

Dat moest toch anders kunnen dacht ik. De huisarts verwees me naar de gemeente om thuiszorg te regelen. Want Schatje had het wel heel erg druk zo en ruimte voor een werkster zat ook niet meer in het budget, gezien de inkomensdaling. Dus hop de gemeente gebeld en ik werd heel vriendelijk te woord gestaan:
Heeft u een partner? Ja? Is uw partner gezond? Zoek het dan maar lekker uit!

Misschien niet zo letterlijk maar daar kwam het wel op neer. Schatje moet eerst goed instorten voordat er hulp kan worden geregeld die door de gemeente wordt betaald. Op zich konden ze wel bemiddelen voor thuishulp maar dan met een eigen bijdrage die zo hoog is dat u beter zwart een werkster kunt inhuren.

Dat ging het niet worden! Gelukkig doet Oma heel regelmatig een dansje met de stofzuiger door de kamer en komen Schoonouders ééns in de zoveel tijd langs voor het grotere werk. Heerlijk! Morgen is het stralend weer en dan verbied ik Schatje ook maar iets te doen in huis. Zitten in die zon en genieten!

Gevraagd: ervaringen met Marseillezeep

Een tijd geleden schreef ik een jubelstukje over Marseillezeep, onze groene oplossing voor huishoudelijk gebruik en voor het lichaam. Ik smeer het op mijn haar als shampoo maar schrob ook de WC er mee en zo nog tig toepassingen. Nu kreeg ik daar best veel reacties op van lezers en ik las ook een paar keer op andere blogs dat er Marseillezeep werd ingeslagen. En toen? Wat gebeurde er? Wat zijn jullie ervaringen, ik ben benieuwd!

Marseillezeep

Eind januari vertelde ik dat ik zelf wasmiddel ging maken van Marseillezeep. Groen en duurzaam en hartstikke goedkoop. Sindsdien verovert deze zeep het huishouden. Wat doen we er allemaal mee?
Nou wassen dus!
Ook zepen we ons ermee in onder de douche. Voor een blok van 200 gram Marseillezeep betaalde ik € 1,99 en dat is een stuk goedkoper dan de organische biologische douchegel die ook vriendelijk is voor konijntjes, het milieu en mijn gezondheid maar niet voor mijn portemonnee.
Wat goed is voor mijn huid, is ook goed voor mijn hoofd dacht ik en smeerde het op mijn haar. En verdraaid, het werkt hartstikke goed, het schuimt zelfs en het bevat, heel belangrijk, geen SLS (ook wel bekend als betonschrobber). Mijn haar zit prima en ik hoef er zelfs geen crèmespoeling meer in te doen om het kambaar te maken. Bovendien hoef ik nu minder vaak mijn haar te wassen: normaal moest dat om de dag in verband met vettige verschijnselen en nu was ik het één keer per 3 tot 4 dagen. Zelfs Oma smeert het in heur haar en is tevreden. En dat wil wat zeggen, want ze heeft niet zoveel haar en bewaakt dat wat ze heeft als een pitbull. Maar ook bij haar zit het goed en vooral vol.
We dweilen de vloer ermee. Ik giet gewoon wat van het wasmiddel in een emmer en verdun het met warm water. Nu dweil ik zelden omdat ik daar niet voldoende energie voor heb, maar die keren dat ik het per ongeluk deed, voldeed de Marseillezeep prima op onze houten vloer.
Ik gebruik het als toiletreiniger. Normaal kocht ik de ecologische Wc-reiniger van de Appie (van Puur en Eerlijk) maar die was op en we komen bijna nooit in de AH. De ecologische toiletreiniger van Ecover vind ik echt te duur dus was ik op zoek naar een alternatief. Dussss de lege fles Wc-reiniger opengefrutst, wasmiddel erin gegoten tot ongeveer de helft, nog wat water erbij en wat lepels schoonmaaksoda en klaar! Werkt ook prima.
Het plan is om de Marseillezeep ook als toiletverfrisser te gaan gebruiken. Gewoon een blokje afsnijden van het grote blok en in het houdertje stoppen en kijken wat er gebeurt. Ik meld binnenkort of het werkt of dat per ongeluk het hele toilet onder het schuim zit.

ps. het recept voor het wasmiddel staat in het Consuminder ABC