Telefoonterreur

Vorige maand stapten wij over van het Nuon naar Greenchoice. De overstap was zo geregeld en werd razendsnel bevestigd. Eén keer met onze ogen knipperen en we hadden een klantnummer bij Greenchoice waarmee we kunnen inloggen op onze account.
Mooi hoor, dat gaat makkelijk. Jammer genoeg zorgt een overstap ervoor dat de oude leverancier wakker wordt en denkt help, ik moet wat doen! En, daar ben ik heilig van overtuigd, al je gegevens liggen op straat want andere energieleveranciers denken ook ineens help, een overstap, ik moet wat doen!
Dus worden we gebeld. Op de meest lullige tijden en momenten. Dat je net met je blote kont onder de douche vandaan komt of dat je net denkt vandaag kan ik niets meer hebben en dan belt er toch iemand op die geforceerd vraagt hoe het met je gaat. Nou, hebt u even!
Wat callcentermedewerkers niet weten is dat ik sinds jaar en dag mijn onvermogen om NEE te zeggen oefen tijdens zo’n gesprek. Je moet altijd in het klein beginnen en zo’n gesprek leent zich daar uitstekend voor. En is een uitstekende gelegenheid om het zelfvertrouwen op te krikken door een tijdelijk bijna gratis abonnement te nemen en dan bij het onvermijdelijke belletje zeggen dat je net ontslagen bent. Werkt altijd.
De Nuonjongen belde terwijl ik net de olijfolie in de pan had gegoten om gehaktballetjes te gaan bakken. Olie weer uitzetten na verhitting is niet fijn en verhitten zonder dat je er iets bij gooit is ook niet fijn. De Nuonjongen was dus bij voorbaat al kansloos. Hij vroeg wel netjes of hij gelegen belde.  Op mijn antwoord dat hij dat niet deed want dat ik met mijn handen in de gehaktprut stond zei hij oh lekker, wat maakt u?
Tja als ik net zeg dat het niet gelegen komt, heb ik ook geen zin om mijn recept door te nemen. Dat zei ik ook. Dat stoorde hem in het minst niet maar was juist het startsein voor een verhaal waar ik nauwelijks tussen kwam en met vragen als: Waarom bent u overgestapt? Bent u ontevreden over het Nuon? Mankeert er iets aan onze dienstverlening? Omdat ik het Nuon niet in ondragelijke onzekerheid wil laten verkeren over de redenen waarom klanten weglopen, was ik zo beleefd om uit te leggen dat het om een ordinaire geldkwestie gaat van € 14 per maand.
Onmiddellijk volgde het aanbod om 5% minder te betalen dan het maandbedrag dat wij tot nu toe betaalden bij het Nuon. Ik ben verschrikkelijk met cijfers. Zou je niet denken, aangezien ik jullie hier regelmatig om de oren sla met feitjes als een minuut minder douchen per dag  levert je € 29 per jaar op en een wasbeurt met marseillezeep kost 0,006 cent (of in ieder geval zoiets)  per keer. Wat jullie niet weten is dat ik dat met een ongelofelijke traagheid van de hersenen uitzoek en 80 keer nareken voordat ik het ga verkondigen en dan nog ben ik altijd bang door de mand te vallen.
Iemand die mij in een gesprek vertelt 5% korting te kunnen geven, gaat de strijd niet winnen want alles in mijn bovenkamer blokkeert en dat belemmert bovendien een prettige communicatie. Mooi zet dan maar op papier dan denk ik er over na is mijn standaardreactie inmiddels (nooit meteen beslissen!). Nou, zo werkt het niet. Ik moest meteen beslissen. Om de druk wat op te voeren, werd de korting verhoogd tot 10 %. Tientallen zouden makkelijker moeten rekenen maar zo werkt dat niet bij mij en inmiddels wekte dit bieden alleen maar irritatie op. Dan heb ik dus blijkbaar altijd te veel betaald! De Nuonjongen was nu zo hyper van zijn eigen aanbieding en mijn niet-meewerken geworden dat hij daar ook ja! op riep maar dat we dit onrecht nu goed konden maken als ik meteen op zijn aanbod inging, dat helaas alleen telefonisch werd gedaan en niet schriftelijk.
Kan je niet schrijven dan? Ai, toen voelde hij zich wat ongemakkelijk. Wat is dan de reden dat ik NU moet beslissen? Kun je me dat uitleggen? Hij kon niet op een nette manier vertellen dat het hier en nu alleen is om mij een poot uit te draaien en dat ik weliswaar korting krijg maar dat de tarieven natuurlijk onmiddellijk stijgen op het moment dat het woordje oké per ongeluk uit mijn mond floept. Zodat ik aan het eind van de rit alsnog meer betaal.
Afijn, de Nuonjongen werd afgebekt, de gehaktballen gebakken en ik was warm gedraaid voor de Essentjongen, die belde…..voor de 2e keer…..op een moment dat ik knallende koppijn had.
Hoe gaat het met u?
Ze nou maar waarvoor je belt, dan hebben wat dat ook weer gehad!
Uh…
Waarom bel je me trouwens, ik sta in het bel-me-niet-register!
En? Werkt het?
En toen beste mensen, knalde ik de hoorn erop.
Ik ben heel aardig, heb een ruim hart en maak graag grapjes. Grenzen aangeven is niet mijn sterkste kant. Ik deed nog steeds de was voor onze exbuurvrouw op het moment dat Oma al onze was bij haar deed omdat ik er te beroerd voor was. Dat zei ik niet tegen de exbuurvrouw. Dus oké, ik geef het toe: ik ben een watje. Maar zodra ik iemand aan de lijn heb die zich laat betalen om mij geld uit de zak te kloppen verander ik in een zuur mens, dat venijnig doet en zich niet verantwoordelijk voelt voor de sfeer van het gesprek. En dat is eigenlijk best wel lekker. Zo af en toe.

Over fabrikanten die manieren verzinnen om meer geld te verdienen: het ‘ik kies bewust’ logo

In reactie op mijn stukje van gisteren over de zwaar vervuilde pangavis schreef Va1halla dat het wel curieus is dat deze vis volop te koop is en dan ook nog voorzien van een ‘ik kies bewust’ stickertje. Dat is het inderdaad!
Het is mijn diepe overtuiging dat achter het ‘ik kies bewust label’ een enorme lobby schuil gaat die maar één doel heeft: geld verdienen. Officieel is dit logo bedoeld om consumenten te helpen bij het maken van gezonde keuzes voor een gezonde levensstijl. Het is een initiatief van Unilever, Campina en Friesland Foods en wordt ondersteund door het Voedingscentrum (de Pleegzuster Bloedwijn van Nederland):

Voedingsmiddelen worden momenteel getoetst op hun gehalte aan verzadigd vet, transvet, zout en suiker. De criteria zijn afgeleid van internationale voedingsadviezen, inclusief die van de Gezondheidsraad. Elke twee jaar worden de criteria opnieuw bekeken en zonodig aangepast.”

Maar het Voedingscentrum propageert ook het drinken van melk terwijl 70 % van de wereldbevolking er allergisch voor is! Bovendien zijn er allerlei onderzoeken geweest die aantonen dat melk helemaal niet zo gezond is (denk alleen al aan de antibiotica die de koeien toegediend krijgen) en je hebt het ook helemaal niet nodig. Sterker nog, in landen met koemelkdrinkers zijn meer botbreuken, dus blijkbaar is ons lichaam niet goed in staat calcium uit koemelk op te nemen (oké toegegeven: ik heb een lactoseallergie). Wat ik maar wil zeggen: ik vertrouw al heel lang niet meer op de adviezen van het Voedingscentrum.

Iedere fabrikant kan met zijn producten een’ ik kies bewust label verkrijgen ‘ mits hij dus voldoet aan de criteria, die zijn vastgesteld door een onafhankelijke wetenschappelijke commissie en mits hij bereid is om zijn product (voor veel geld) te laten onderzoeken. Hier is een aantal opmerkingen bij te plaatsen:

·         De criteria van deze commissie zijn ruimer dan de criteria ‘Richtlijnen Gezonde Voeding’ van de Gezondheidsraad. Waarschijnlijk speelt de smaakbeleving van de consument hierin een belangrijke rol.
·         Een fabrikant doet een forse investering om het ‘ik kies bewust’ logo te krijgen maar dit verdient zich wel terug.  Omdat veel consumenten de adviezen voor ‘ik kies bewust’ producten vaak klakkeloos overnemen en niet altijd de moeite nemen zelf informatie op te zoeken over hoe hun voedsel wordt geproduceerd, loont het de moeite om dit label op je product te kunnen plakken. Ongetwijfeld hebben veel fabrikanten eerbare motieven en willen ze echt – weliswaar gedwongen door de veranderende wensen van de consumenten –  betere, groenere, gezondere producten maken. Maar er schuilt natuurlijk wel een enorme lobby achter die niet zichtbaar is voor de consument.
·         Het is niet gezegd dat producten die niet voorzien zijn van het logo een minder goede keuze zijn. Het toont alleen maar aan dat deze fabrikanten óf de moeite niet hebben genomen om hun product te laten testen óf dat het product niet door de ballotage is gekomen. Er wordt met een ‘ik kies bewust’ logo een suggestie gewekt die niet hoeft te kloppen.
·         Het ’ik kies bewust’ logo wordt niet goed door de consument geïnterpreteerd. Het feit dat er op een zak chips een ‘ik kies bewust’ sticker mag verschijnen is onbegrijpelijk, ook al is deze chips misschien gebakken in de olijfolie en zonder transvetten in de zak gepropt. Evengoed is deze chips niet gezondheidsbevorderend. Die suggestie wordt met de woorden ‘ik kies bewust’ wél gewekt. Bovendien gaan mensen door deze suggestie van gezondheid denken dat ze er méér van kunnen gebruiken. Want zo werkt dat in de bovenkamer. Sinds de lightrevolutie zijn we ook allemaal massaal dikker dan voorheen geworden, omdat we meer van de kunstmatig gezoete troep gebruiken in plaats van minder en evengoed meer honger hebben omdat het niet voedzaam is.
Wat heeft dit met Consuminderen te maken? Niet zo heel veel anders dan dat ook hier geldt dat je altijd goed moet opletten en zelf je plan moet trekken. Altijd etiketten lezen en je informeren over de productiewijze van je voedsel. Door het ‘ik kies bewust’ logo wordt er grof geld verdiend aan een suggestie die niet klopt. Bovendien worden andere voedselproducenten benadeeld, terwijl hun producten misschien gezonder en goedkoper zijn.
Het consumentenprogramma Kassa heeft hier een uitzending over gemaakt. Voor meer informatie en de uitzending van Kassa hierover: