Over hoog vliegen in laag tempo

slak

Oplettende lezers hebben vast gezien dat ik een ondertitel aan mijn blog heb toegevoegd. Niet omdat ik denk jullie wel eens te gaan vertellen hoe dat moet, hoog vliegen in laag tempo, maar als herinnering aan mezelf dat het dát is waar ik naar toe moet wil. In de categorie ‘ook een slak komt op zijn bestemming’ heb ik inmiddels wel door dat het tempo vertragen goed is voor alle onderdelen van het leven. Een trager tempo jaagt het zenuwstelsel niet op, voelt een stuk prettiger, put minder uit én je hebt tussendoor nog tijd om even bij te sturen en te genieten van wat je aan het doen bent.

Dat vergeet ik nog wel eens namelijk. Dat eerste deel hoogvliegen gaat me van nature goed af. Hard vallen ook ;-).  Het nadeel van keer op keer hard vallen,  is dat je niet meer durft te vliegen. Zo lang ziek zijn heeft me erg gematigd en voorzichtig gemaakt. Dat is op zich niet verkeerd, het is goed om te voelen waar mijn grenzen liggen, maar echt leuk is het natuurlijk niet. Ik ga daarom graag op zoek naar de kunst van het vliegen maar dan in een aangepast tempo. Om bijvoorbeeld meer Pippi-momenten te kunnen beleven.

Dat dit niet zonder slag of stoot gaat blijkt weer uit mijn eigen manische gedrag van deze week. Ik besloot over te stappen van Blogger naar WordPress en dat moet dan meteen. En ook al neem ik mezelf in eerste instantie voor het rustig aan te doen – Relax! Niemand weet dat je hiermee bezig bent. Je hebt alle tijd – gaandeweg word ik overgenomen door een idioot met een zweep in haar hand die van geen ophouden weet. Tot die baksteen uit de lucht komt vallen, ik er een eind aan brei en door mijn rug ga.  Tja eigen schuld, dikke bult zeg ik dan. Die zagen we van een kilometer afstand aankomen.

Een plezierig tempo aanhouden lukt goed als de omstandigheden voorspelbaar zijn. Dan is het makkelijker op routine te varen en heb je tijd en aandacht voor hoe je het doet. Maar nieuwe dingen doen en vooral leuke nieuwe dingen doen, dat is een heel ander verhaal.  Dat is precies ook de reden waarom ik een paar jaar geleden na de aanvankelijke enorme vooruitgang in gezondheid met de behandeling van Ashok Gupta, toch weer terugzakte toen ik mijn activiteiten wilde uitbreiden.

Maar daar heb ik wel van geleerd. Dus ben ik nu op herhalingstournee. Mét B12-injecties, meer besef voor de valkuilen en een ondertitel van mijn blog die me dagelijks herinnert aan hoe het ook zou kunnen. Op sommige dagen moet ik niet eens in beweging willen komen. En andere keren kom ik verder dan verwacht. Als ik maar dat tempo in de gaten houd.

Hoe houd jij jezelf in bedwang qua enthousiasme en overdrijven?

evenwicht

(bron afbeeldingen: Pixabay)

Advertenties

Leven in het nu – hoe gaat dat dan?

Leven in het nu klinkt zo mooi en in balans, 
vinden jullie ook niet?
Maar het is nog geheel niet eenvoudig hoor.
Veel mensen werken heel hard
om te ontdekken dat ze te hard werken
en gaan dan voor veel geld
een workshop volgen 
in hun schaarse vrije tijd
om te onthaasten en het nu te vinden
en te leren dat ze vaker 
niets moeten doen.
Het nu is maakbaar
volgens veel mensen.
Ben je ongelukkig in 
je leven, je baan, je gezin,
dan schrap je iets
en dan komt het vanzelf 
allemaal goed 
Of niet.
 Maar daar is dan vast
ook een workshop voor.
Ja.

Als er al met de kaasschaaf
gewerkt gaat worden,
ben jij meestal degene 
die geschaafd moet worden.
Niet wat je doet
maar hoe je het doet, 
is het probleem.
Klinkt al beter.

Maar wat als er in het nu 
veel vermoeidheid en pijn is
of andere ongewenste ellende?
Doe me dan maar een ander NU!
Is er een winkel 
waar ik dat kan kopen?
Nee, dat is niet te koop.
Jouw nu
is je eigen unieke nu
wat je meekrijgt bij je geboorte
en waarmee je het moet doen.
Niet zomaar weggooien hoor!
Je bent goed zoals je bent.
Omhels jezelf.
Omarm het leven.
Euh?
Soms ben je nu eenmaal
niet goed zoals je bent
omdat je geen flauw idee hebt
wie je bent,
laat staan dat je jezelf
kunt zijn.
In het nu, 
dat ook nog.
Klinkt als een onmogelijke opgave!

Wat werkt voor mij 
is zien dat het nu alles is.
Niet alleen balans 
maar ook onbalans.
Niet alleen helemaal lekker jezelf zijn 
maar ook jezelf dwars zitten.
Wat nu is, 
hoeft straks niet te zijn.
Wat nu is, 
is (gelukkig) 
geen garantie voor de toekomst.
Die wetenschap kan behoorlijk opluchten.
Alles verandert, óók het nu.
Doordat het vanzelf later wordt.
In het nu leven 
betekent niet dat ik passief ben.
Of alles over me heen laat komen.
Verre van dat.
(was ik maar eens zo).
Ik ben eerder tegenover gesteld.
Altijd op zoek naar meer gezondheid.
Maar die gezondheid verbetert soms ook wel,
zonder interactie van mijn kant.
In het nu leven betekent voor mij 
dat ik niet alles in de hand heb
en dat dit ook niet hoeft.
Dat ik geniet van leuke dingen
en dat ik als er niets leuk lijkt, 
gewoon wat beter moet kijken.
Kijken zonder te zien
gebeurt zo vaak. 
Je slecht voelen
kan zo overheersen.
Met even rondkijken, 
vind ik meestal toch snel 
iets leuks, fijns, moois, ontroerends
Opstaan en achterblijven in een leeg huis,
terwijl man en kind de deur uitgaan
en niet meegaan
omdat mij de energie ontbreekt,
wordt ineens prima als ik kaarsjes aansteek.
Als ik mijn ‘te lezen voor ik doodga‘-bestandje open
en een potentieel geweldig boek reserveer bij de bieb.
Als ik recepten uitwerk van maaltijden 
die lekker én gezond zijn.
Als ik mijn bank en bed moet delen met 4 katten
en stiekem enorm geniet
van de weinige ruimte die me gegund wordt
omdat ze op en naast en over me heen liggen.
Leven in het nu wordt een stuk beter te doen
als ik beter weet waar ik blij van word.
Als ik me richt op wat kan en wat lukt.
En als ik mijn dag zo inricht
dat ik niet aan het eind ervan denk:
‘had ik maar dit of had ik maar zus of zo’.
Dus ga ik met jullie permissie
 nu weer verder in het nu leven.
Vandaag betekent dat
De Noorderlichttrilogie (*) uitlezen,
terwijl de mannen 
naar een voetbalwedstrijd zijn.
Ik heb al zó ver vooruit gedacht
dat ik vanavond niet hoef te koken
zodat ik nu lekker kan blijven lezen
én het volgende boek 
al heb gereserveerd in de bieb,
voor je weet maar nooit.
Want ook al leef ik in het nu,
geheel in balans met mijn onbalans,
een beetje planner kijkt wel vooruit,
zodat ik nooit hoef te denken: wat nu?
ps: ernstig en dringend aanbevolen leesvoer voor iedereen die van lezen houdt én van magische boeken. Wel zorgen dat je geen verplichtingen hebt als je begint te lezen, want tussentijds stoppen met lezen is niet te doen wegens acuut verslavend effect aan de verhaallijn en de schrijfstijl.

Leven in het moment (met 2 opdringerige katten)

Het is ochtend,
ik lees de krant
en drink mijn koffie.
Het huis is leeg,
op mij en 2 katten na.
Het is tijd
om wat te gaan doen.
Het lijf voelt goed.
Aankleden dan maar.
Misschien een boodschap.
Of een was erin.
De katten denken
daar heel anders over.
Die zien een schoot
en strijden om die plek.
Gerrie hangt over me heen
en in antwoord daarop
kruipt Dibbes op schoot.
Ze zitten kont aan kont.
En maar duwen met die kont.
Hé jij daar,
ik was eerst!
Ga weg!
Na wat geduw en gedoe,
is de vrede gesloten.
Twee knorrende tevreden katten.
Daar zit ik dan.
Eigenlijk wilde ik opstaan.
Nog even blijven zitten dan maar.
De koffie is op,
de krant gelezen.
Ik zit nog steeds op de bank.
Niets te doen.
Nou ja, niets.
Noem het maar niets.
Zó veel geluk op schoot.
Het was hard werken hoor
die twee katten zover krijgen!
Nou.
Zit ik dan.
Te zitten.
Ik aai.
Ik kijk wat,
mijmer wat.
Eigenlijk wel heel prettig,
zo zitten en niets doen.

Standje klein en behapbaar

Als het gaat zoals het nu gaat – plat op de bek voorover gevallen van uitputting euh niet helemaal zoals het hoort, dan schakel ik over op een andere versnelling. En kan ik daar ook wel van genieten. Want het gaat zo moeiteloos tegenwoordig. Het scheelt zó veel stress en energie dat ik die vervelende omroeper in mijn brein die alleen maar negatief commentaar had, ontslagen heb. Wát een rust.

Dus lag ik gisteren de hele dag plat met laptop, boeken, de krant en hier en daar een kat binnen handbereik. In de namiddag voelde ik me goed genoeg om even in de tuin te zitten en van de zon te genieten.

Vandaag ga ik door met keutelen op de vierkante meter. Ik heb goed geslapen en voel me beter dan gisteren. Nu komt ’t erop aan: niet meteen alle energie uitgeven maar eerst reserves opbouwen. Misschien even een boodschap doen maar als dat niet lukt, is ’t ook goed. De container die volgestort is met de oude tegels uit de tuin wordt vandaag opgehaald maar dat vergt van mij geen andere activiteit dan ‘hoi’ en ‘doeg’ zeggen tegen de meneer die hem komt halen. Ik ga weer lekker lezen, op mijn e-reader staan nog iets van 40 te lezen boeken, dus vervelen doe ik me niet…

 Vroeger – als in toen ik net ziek was – kon ik dit niet. Altijd dat machteloze gevoel en commentaar op mezelf. Nu heb ik daar geen last mee van en dat levert zo’n gevoel van vrijheid op. Heb jij last van negatieve stemmetjes in je hoofd of kun je die ook uitzetten?

The meaning of life

Toen ik begin twintig was maakte ik kennis met meditatie. Ik werkte bij een uitgeverij en tijdens een boekenbeurs raakte ik aan de praat met iemand van een spirituele uitgeverij die me vertelde over zenmeditatie. Gefascineerd door haar verhaal kocht ik er een paar boeken over en sloot me aan bij een groepje dat op de woensdagavond zen-boeddhistische meditatie beoefende. Toen al was ik zo doof als een kwartel en de voorganger of hoe je het noemt, in ieder geval de meneer die de meditaties leidde, sprak Engels. Doof als ik ben kon ik dat met mijn ogen dicht – wat je geacht wordt te doen tijdens mediteren – nauwelijks verstaan. Ik hield dus stiekem een oog open en was dus vooral bang iets te missen in plaats van ‘dat ik naar binnen ging en de wolken van gedachten aan me voorbij liet gaan’. Ik vertrok na een paar maanden dus weer.

Mediteren bleef wel een rode draad in mijn leven. Toen ik nog alleen woonde en werkte stond ik jarenlang een half uur eerder op om te mediteren. Hoe regelmatiger ik het deed, hoe prettiger ik me voelde. Maar ik heb gemerkt dat ik ook telkens weer gemakzuchtig word en denk dat ik zonder kan.

Toen ik ME kreeg en een lange frustrerende en gekmakende route langs bekwame en minder bekwame behandelaars aflegde, kwam ik in aanraking met Ashok Gupta, een Engelse behandelaar die een programma heeft ontwikkeld voor ME, fybromyalgie en MCS. In tegenstelling tot de andere behandelingen knapte ik hier wél van op. Hoewel mijn gezondheid nog steeds veel pieken en dalen kent en ik ‘er nog niet ben’, ben ik wel veel beter dan een paar jaar geleden. Ik lig niet meer hele dagen plat maar kan bijna alle dagen even naar buiten en me redelijk redden met het doen van lichtere huishoudelijke taken.

Een belangrijk onderdeel van de behandeling van Ashok Gupta is…..meditatie. Hij beschouwt ME als een overprikkeld zenuwstelsel met allerlei fysieke en neurologische gevolgen. Meditatie kalmeert het zenuwstelsel en is zodoende een belangrijke factor bij de behandeling.

Door zijn aanpak leerde ik ook anders tegen mijn aandoening en mezelf aan te kijken en anders om te gaan met frustratie en verdriet. Iets wat ook zeker helpt bij het genezingsproces want stress en vechten tegen dat wat je niet wilt, kost bakken met energie en da’s natuurlijk knap onhandig als je dát juist niet hebt.

Nu ik me iets beter voel loop ik wel weer tegen bepaalde zaken aan. Ziek worden is een gevolg geweest van langdurig over mijn grenzen gaan. Die grenzen kan ik tegenwoordig beter bewaken maar dat is ook niet zo moeilijk als je geen verplichtingen meer hebt. In de kleine cocon van mijn warme huis en zelf gekozen momenten van contact met de buitenwereld kan ik enorm goed mijn grenzen bewaken, maar daar buiten?

Dat zullen veel mensen vast herkennen. Hoe ga je om met stress en verwachtingen? Hoe vind je een balans in je misschien hectische bestaan. Wat wil je eigenlijk. Wil je wel wat je doet?

Vorig jaar schreef Gupta al op zijn website dat hij bezig was met een programma om opkrabbelende ME-patiënten hiermee te helpen. Omdat deze vragen natuurlijk universele vragen zijn, heeft hij nu een 30 dagen programma ontwikkeld dat geschikt is voor iedereen, ziek of niet ziek: the meaning of live. Dit programma is vrij toegankelijk voor iedereen die daar behoefte aan heeft, het is gratis en zonder verplichtingen.

Mijn ervaring met Gupta is heel positief. Deze man heeft mij mijn leven en perspectieven terug gegeven. Heeft er voor gezorgd dat dat wat inktzwart was, eerst grijs werd en toen vol kleur. Hij heeft er vooral voor gezorgd dat ik beter kan omgaan met de realiteit, ook al is dat geen realiteit die ik zelf heb gekozen. Ik kan wel kiezen hoe ik ermee omga.

Voel je vrij eens te kijken of dit 30 dagen traject ook iets voor jou is. Het is in het Engels, maar het is zeer goed te volgen door de duidelijke uitspraak van Ashok. Het bestaat uit het leren inbouwen van meditatie in je dagelijkse leven. Elke dag kun je de meditatie van die dag volgen, plus een video bekijken waarin hij ingaat op grote levensvragen. De eerste paar video’s zijn erg theoretisch en misschien niet voor iedereen even makkelijk te volgen. Hij is niet dwingend en vertelt niet hoe het leven volgens hem in elkaar zit, hij nodigt je uit tot zelfreflectie. Tot slot is er elke dag een opdracht met vragen die je kun beantwoorden,  gewoon voor jezelf om te onderzoeken hoe je tegenover het aangebodene staat.

Zelf ben ik begonnen met het programma omdat ik na 2 jaar de behandeling van Gupta te volgen met bijbehorende meditaties, behoefte had aan andere input en meditaties. Het geeft me weer nieuwe motivatie. En volg ik nu – net als meer dan 20 jaar geleden – met mijn ogen dicht een geleide meditatie in het Engels, dít keer kost me dat geen moeite doordat ik gewoon een koptelefoon opzet en het geluid op maximaal.

Neem eens een kijkje als het je interesseert: http://www.themeaningoflife.tv/

Mindfulness – Om te lezen, te doen & te kijken

Laatst schreef ik hier over het boek van Ruby wax, ‘Tem je geest‘. Hierin legt ze het belang uit van aandachtig in het leven staan. Ook ik heb ervaren hoe belangrijk dit is, het speelt een grote rol bij mijn herstel van ME.

Sommigen zijn uit zichzelf mindful/aandachtig. Kinderen bijvoorbeeld leven meestal in het nu. Ze genieten van het moment, zijn nieuwsgierig en maken zich minder druk om straks of om wat was. Ze gaan minder uit van aannames en vooronderstellingen. Gaandeweg verliezen we die gave. We doen ervaringen op en onze herinneringen worden gekleurd door de emoties die we hebben gevoeld. We hebben spijt en leven in het verleden. We worden angstig, vermijden wat we moeten doen en gaan piekeren. De helft van de tijd is je lijf weliswaar hier, maar is je geest heel ergens anders. En zo ‘ben je ineens op je werk en kan je niet meer herinneren hoe je daarnaar toe reed.’

Mindfulness is van oorsprong afkomstig uit het boeddhisme. Je kunt het zien als een meditatievorm die gedurende de dag doorgaat en niet alleen tijdens het stilzitten op een kussentje ( maar dat stilzitten is er wel een onderdeel van). Met behulp van onder meer je zintuigen en je ademhaling train je om je aandacht naar het hier en nu te verplaatsen en zonder oordeel ‘te zien wat is’.

De Amerikaanse arts Jon Kabat-Zinn ontdeed de mindfulness van zijn boeddhistische laagje en maakte het een onderdeel van een stress reductieprogramma in de kliniek waar hij werkte. Mensen met chronische pijnen en aandoeningen bleken enorm op te knappen van de 8-weekse aandachttraining die hij aanbood. Van daaruit nam mindfulness wereldwijd een enorme vlucht.

Ook ik volgde jaren geleden een – in mijn geval – 10weekse mindfulness training. Het hielp me wel maar ik kon niet goed accepteren dat mindfulness – wil het effect hebben – 24 uur per dag door moet gaan, 7 dagen in de week. Net als 15 kilo afvallen en daarna weer doorgaan met het gewone vreetwerk, kun je je trainen in je aandacht vasthouden en daarna weer verder gaan met het gewone leven. Tja, dan verandert er wel tijdelijk iets, maar niet wezenlijk.

In de jaren die volgden, keerde ik toch keer op keer terug naar Mindfulness. Het kwartje viel luider, duidelijker en beter toen de behandeling die ik volgde sterk bleek te leunen op aspecten uit de mindfulness. Het regelmatig mediteren, het observeren waar ik pijn voel in mijn lijf, maakt wonderlijk genoeg dat ik me minder verzet tegen die pijn. En met het verdwijnen van het verzet, gaat de pijn ook een minder belangrijke rol spelen. Daarmee verbeterde de kwaliteit van mijn leven.

Je kunt altijd en overal verschillende mindfulnessoefeningen doen, je kunt altijd en overal mediteren, je kunt ook af en toe een inspirerend stukje lezen. Zelf heb ik twee boeken van Jon Kabat-Zin die me inspireren.

In ‘Waar je ook gaat daar ben je‘ legt hij uit wat mindfulness is en hoe je het kunt beoefenen. Het bestaat uit veel korte hoofdstukken die makkelijk te lezen zijn en – belangrijk – heel makkelijk zijn in te passen in een dagelijks ritme. Vaak lees ik gewoon een hoofdstukje per dag (bestaand uit hooguit 1 tot 2 pagina’s) en dat houdt me scherp. Een ander boek van hem waar ik veel aan heb, bestaat uit nog kortere stukjes, het zijn meer overwegingen: ‘Thuiskomen bij jezelf. 108 lessen in mindfulness‘.

Gedachten zijn niet waar, het zijn slechts gedachten. Door naar jezelf te kijken en te beseffen dat veel gedachten en emoties als etiketjes zijn – je kunt ze ergens op plakken – kun je je ervan distantiëren. Zo ontdek je hoe vaak je uit paniek/woede/angst handelt, hoe vaak je meegesleept wordt door de waan van de dag. In de huidige samenleving waar de druk om te presteren enorm is, verliezen veel mensen het contact met zichzelf. Ze laten zich opjagen. Mindfulness is een manier om het contact met jezelf te herstellen.

De één doet aan yoga, de ander trek zich terug in een klooster, ik mediteer en doe aan mindfulness. Het één is niet beter dan het ander. Het één past wel beter bij me dan het ander.

Mocht je interesse hebben en een uitgebreidere kennismaking met Mindfulness wensen, kijk dan eens naar deze gratis online training. Alle aspecten en meditaties zoals de bodyscan zijn er te vinden. Gewoon downloaden op je MP3 speler en starten maar! Twijfel je nog maar lijkt het je interessant? Deze documentaire gaat over de gevolgen van het beoefenen mindfulness. Hierin zie je een aantal getraumatiseerde oorlogsveteranen en kinderen met ADHD die meedoen met een onderzoek van een hersenwetenschapper. Een week drie uur per dag mindfulness beoefenen leverde spectaculaire resultaten op. Minder pijn en meer controle op emotioneel gebied.

Welke tactiek gebruik jij om te voorkomen dat je brein oververhit raakt?

Genoemde boeken:

  • Jon Kabat-Zinn, Thuiskomen bij jezelf. 108 lessen in Mindfulness
  • Jon Kabat-Zinn, Waar je ook gaat daar ben je. Meditatie in het dagelijks leven

Tem je geest

De hele dag worden we gebombardeerd met prikkels. Door de reclame, je smartphone, je facebookaccount, je mail, je partner, je kinderen, je baas. En ook door je brein. Dat brein kakelt de hele tijd door: check je mail, pak wat lekkers, ga zitten, nee niet gaan zitten hang de was op, ik ben niet goed genoeg, mijn buik zit in de weg, wat kijkt die vrouw naar me, iedereen ziet wat een mislukking ik ben, ga eerder naar bed, nee naar de sportschool, ik heb trek in chocolade, check je mail zeg ik!…..

Herkenbaar? Vast? Iedereen heeft te maken met stemmetjes in het hoofd, al zullen ze bij de één luider klinken dan bij de ander. Sommige mensen weten van nature dat ‘zij niet de stemmetjes zijn’ en kunnen het gekakel negeren. Anderen beseffen dat niet en nemen voor waar aan wat ze horen en vallen zo ten prooi aan allerlei impulsen die ze wel willen veranderen maar hoe.

afbeelding gemaakt door Serge Seidlitz,
afkomstig uit ‘Tem je geest’,
hier geplaatst met toestemming van Ruby Wax,

waarvoor dank

Toen ik Ruby Wax een tijdje geleden bij ‘College Tour’ zag, ging ik rechtop zitten. Ik kende haar van haar tv-programma’s en vind haar heel leuk en grappig. Dat is ze nog steeds, maar ze is ook heel erg depressief. Ze stopte met TV-maken, zat een paar keer in een inrichting, leed aan ernstige depressies en wist dit ‘behapbaar’ te maken door mindfulness te gaan beoefenen. Bij ‘College tour’ vertelde ze over haar depressies, haar boek en ons fenomenale brein dat plastisch is.

Want dat is het goede nieuws: wij zijn helemaal niet de gevangene van ons brein, we kunnen het veranderen. Je kunt je gedrag aanpassen en zo nieuwe verbindingen aanleggen in je brein. Dat dit zo is, heb ik zelf ervaren doordat ik de behandeling van Ashok Gupta tegen ME volg. Zijn theorie kent dezelfde basis: ME is het gevolg van een overprikkeld zenuwstelsel met allerlei fysieke en neurologische problemen tot gevolg. Dit kan worden teruggedraaid door het doen van oefeningen uit de NLP (Neuro Linguïstisch Programmeren), meditaties en het beoefenen van mindfulness. Zo verander je delen van je brein.

Dit helpt echt. Ik knapte enorm op. En toen ik dacht dat ik het niet meer nodig had en stopte met de dagelijkse discipline van het aanleggen van nieuwe verkeerswegen in mijn brein, stortte ik weer in. Een ander neemt een pilletje om zijn aandoening onder de duim te houden, ik mediteer en doe aan mindfulness om mijn brein een beetje afgekoeld te houden. En ik weet nu dat ik dit moet blijven doen.

Ruby Wax ervaart zelf ook de voordelen van mindfulness maar – om zichzelf en de kritische lezer te overtuigen – somt ook een hele waslijst op van wetenschappelijk bewezen voordelen van mindfulness: mensen worden minder gevoelig voor pijn, het heeft een bewezen positief effect op het immuunsysteem en het concentratievermogen, het vertraagt de achteruitgang van HIV-patiënten, het gaat letterlijk veroudering tegen (omdat je meer van een bepaald enzym krijgt dat bevorderlijk is voor celdeling en helpt bij gezond ouder worden) en het helpt tegen stemmingswisselingen en depressies. En dan is dit nog maar een kleine opsomming, lees vooral het boek voor de rest.

Na mijn recente instortmoment (dat klinkt alsof het eventjes duurde maar we hebben het uiteindelijk over een periode van een paar maanden) greep ik mezelf bij de lurven en begon weer: mediteren, mindfulness, ademhalingsoefeningen, alle dagen meerdere keren per dag. En zie, ik knapte weer op.

Wat goed is voor mijn overprikkelde ME brein, is goed voor iedereen. Bijna iedereen heeft last van een opgejaagd gevoel in deze maatschappij. Natuurlijk zijn er mensen die een hekel hebben aan ‘luchtfietsen’ en vaag gedoe. Maar ten eerste is mindfulness dat dus niet, er staat een enorme wetenschappelijke bewijslast klaar om je te overtuigen dat het dat juist niet is, en ten tweede: wat is het alternatief? Natuurlijk kun je lekker gewoon wat gaan lummelen en luieren. Maar weet jij nog hoe dat moet? Lig je lekker in het gras wolkjes te tellen, schiet je ineens te binnen dat je nog een boek op de bus moet doen/een mail moet beantwoorden/bent vergeten je aan te melden voor ‘zeg t maar wat natuurlijk wel heel belangrijk is’. De meesten van ons voelen voortdurend impulsen en het is moeilijk daar weerstand aan te bieden en om de impulsen niet voor waar aan te nemen. Mindfulness leert je hoe je dat doet. Kun je daarna lekker gaan luieren.

ps: naar aanleiding van de reactie van Immie: ik bedoel niet te zeggen dat iedereen die antidepressiva slikt de pillen zomaar overboord moet gooien. Mindulness kan een mooie aanvulling zijn.


Ruby Wax, Tem je geest. Gids voor geestelijk welzijn
ISBN 9789000334629 / € 19,99 (ook verkrijgbaar als E-book, dan € 15,99)

Mindfullness volgens Moos

Kunnen ontspannen is een gave. Dat komt niet iedereen aanwaaien. En daar wordt veel geld tegenaan gegooid. Therapie, zelfhulpboeken, yoga, massage, pilletjes…..ik weet nu inmiddels de oplossing. Gewoon naar mijn eigen kat kijken en de Moos-methode volgen. Neerploffen en je uren niet bewegen en het contact voelen van je lichaam tegen het kussen, zodat de geest vanzelf leeg wordt. En dan vlak voor etenstijd begint alles het weer te doen. Lijkt heerlijk, toch?