Vernieuwde bufferberekenaar

Het Nibud kondigde laatst aan dat het de bufferberekenaar heeft aangepast, zodat er een ‘nog beter advies op maat over een gewenste buffer kan geven’. Nu ben ik nooit zo van de bufferberekenaar (ik vind het te algemeen) maar ik ben natuurlijk nooit te beroerd om iets uit te proberen. Dus voerde ik onze gegevens in. De uitkomst was dat wij volgens het Nibud €18.000 te weinig buffer hebben. Hoe kan dat?

Het is maar wat je onder buffer verstaat. Ik reken de spaarrekening van kind bijvoorbeeld niet mee als beschikbaar geld achter de hand. Doe ik dat wel, dan is het tekort minimaal. Het tekort wordt bovendien vooral veroorzaakt doordat ik aangaf dat wij een auto hebben, die dus op zeker moment moet worden vervangen. Dat geld wordt als meteen noodzakelijk geacht. Buiten die auto hebben we volgens het Nibud wel voldoende buffer.

Wat ik mis in de rekentool is per wanneer je denkt de auto te moeten vervangen. En of je wil sparen voor eventuele studies. Want er wordt wel gevraagd naar thuiswonende kinderen. Maar ach, het is zoals met alles: het ligt aan je persoonlijke leefstijl en wensen hoe hoog de buffer moet zijn. Wij zijn met ingang van dit jaar gaan sparen voor de autovervanging. Natuurlijk kunnen we pech hebben en misschien gaat de auto eerder hemelen. Tja, dan kopen we een goedkopere auto of geen auto als het geld er niet is. Dat zien we dan wel als het zover is.

Voor dit moment kiezen we ervoor om de buffer minder hoog dan andere jaren te houden. Het geld gaat vooral naar de aflossing van de hypotheek. Dat levert ons nu meer op, want lagere lasten. Ik trek me dus niet veel van een bufferadvies aan. Zou jij ook niet moeten doen. Wat je wél moet doen is weten wat je financiële plaatje is. Wat komt erin, wat gaat eruit, wat is noodzaak en wat niet? Wat kun en wil je sparen en met welk doel? Als er spullen vervangen moeten worden ga je dan voor de hoofdprijs of ren je naar de Kringloop en kijk je op Marktplaats? Of doe je voortaan zonder? Weet jij waar je op kunt bezuinigen als de nood aan de man is?  Wie het antwoord op deze vragen heeft, heeft voldoende kennis om voor zichzelf te bepalen hoe hoog een buffer zou moeten zijn.

Sparen voor je huis met geleend geld van de DUO

Gisteren las ik dat sommige studenten het geld van hun studielening gebruiken om te sparen voor later. Ze zetten het opzij en gebruiken het als startkapitaaltje voor als ze een huis willen kopen. Dat is financieel gunstig, aangezien de rente op een studielening altijd veel lager is dan de rente op een hypotheeklening. De studielening telt wel mee bij de aanvraag van een hypothecaire lening.

Bovenstaande blijkt uit een onderzoek van het Nibud. 33% van de studenten aan HBO en Universiteit leent geld bij het DUO. Maar 1/3 van de leners gebruikt dit geld dus om de spaarrekening te spekken, zo maakte het Nibud gisteren bekend. De verwachting is dat met ingang van het nieuwe studiejaar,  door het afschaffen van de basisbeurs meer mensen meer geld zullen gaan lenen.

Het Nibud vindt het lenen van geld om te sparen voor een huis een riskante ontwikkeling. Genoemde bezwaren zijn:

  • ook een studielening is een langlopende verplichting. In 35 jaar tijd kan er veel veranderen. De rente kan stijgen of het eigen inkomen, waardoor de aflosverplichting stijgt.
  • je moet natuurlijk een ijzeren discipline hebben om niet aan het geleende geld te komen. De verleiding zal groot zijn het tussentijds toch ergens anders voor te gebruiken.
  • de studieschuld heeft een negatief effect op wat je kunt lenen voor een huis. Hoe hoger de schuld, hoe minder je mag lenen.

Het is interessant om te kijken wat de belangrijkste reden is dat zo veel studenten lenen. Ook dat onderzocht het Nibud: omdat het kan. En dát is volgens mij nu precies de oorzaak van veel toekomstige ellende. Mensen lenen omdat het kan. En dus lenen ze om redenen die nog ver in de toekomst liggen. En ook studenten lenen wat maximaal mag, omdat het kan. Niet gebaseerd op wat ze nodig hebben, maar op basis van wat er geleend kan worden. Net als met de huizenmarkt waar kopers jaren lang het maximale leenden omdat het kon, niet gebaseerd op wat kon volgens hun huishoudboekje.

Ik kan me goed voorstellen dat er mensen zijn die dit doen. De rente op een studielening is zó laag dat dit natuurlijk een handige achterdeurconstructie is. Het geeft ook wel aan dat veel studenten onzeker zijn over hun toekomst. Niet alleen wij willen graag een eigen huis maar ook de nieuwe generatie. De regels zijn aangescherpt en mensen moeten een zak geld meenemen bij aankoop van een huis. Maar of dit de goede manier is betwijfel ik. Ik zou zelf niet zo’n lang lopende financiële verplichting willen aangaan voor een huis terwijl ik nog aan het studeren was. Zeg ik nu, met alle kennis, wijsheid en levenservaring van een huizeneigenaar met een te hoge hypotheek. Buiten dat is het geld van de studielening natuurlijk eigenlijk heel ergens anders voor bedoeld.

Wat vind jij hiervan? Zou jij je kind aanmoedigen tijdens de studie geld tegen gunstige voorwaarden te lenen, als spaarkapitaal voor later? Ken jij studenten die dit doen? Ben je zelf student en wat vind je van het onderzoek van het Nibud?