Over parasieten en dingen die moeten verdwijnen

Inmiddels ben ik 11 weken onder behandeling van een diëtist die me helpt om mijn darmproblemen te verlichten en mij hopelijk te verlossen van de parasiet die zich in mijn darmen heeft genesteld en die op eerdere uitroeipogingen niet reageerde.

Ik volgde reguliere en niet-reguliere methoden om van het kreng af te komen en dat had geen enkel resultaat. Ik paste mijn voeding aan en deed alles wat ik op internet en in boeken vond wat zou helpen. Niets, nada, noppes. Wel veel geld lichter.

Nog verder lezend ontdekte ik dat het probleem wel eens niet zozeer de parasiet zou kunnen zijn, maar de staat van mijn darmen. Als jij een huis wilt verdedigen tegen indringers en dit huis is gammel, vol gaten en stort half in, zullen die indringers blijven komen. Ik vermoedde dat ik last heb van wat ze een dysbiose noemen, een onevenwichtige darmflora, waardoor je darmen vatbaarder worden voor ongewenst bezoek, minder goed verteren en een perfecte huisvesting zijn voor parasieten en ongewenste bacteriën.

Ik zocht en vond een diëtist met veel ervaring op het gebied van darmproblemen. Ook bleek zij al vaker ME-patiënten te hebben behandeld. Ze was vooraf heel eerlijk tegen mij dat ze niets kon garanderen, omdat ze heeft gemerkt dat ME-patiënten vaak anders reageren op een behandeling en dat het dus een kwestie zou zijn van onderzoek, voortschrijdend inzicht en uitproberen. Ik was blij met haar realisme en heb zelf ook ervaren dat mijn tegendraadse lijf vaak anders reageert. Alleen maar goed dat ze eerlijk is.

Voorafgaand aan de behandeling liet ik een darmflora-analyse maken voor een maag-darmdiagnostiek en op 6 april ging ik bij haar langs om deze te bespreken. Er kwam inderdaad uit dat ik een dysbiose heb, dus een instabiel darmmilieu.

Grof gezegd komt het op het volgende neer. Buiten de parasiet blijkt

  • dat ik eiwitten, koolhydraten en vetten niet goed verteer.   Omdat:
    • de alvleesklier onvoldoende gal en proteases aanmaakt
    • de maag onvoldoende maagzuur en pepsine aanmaakt
    • de darmwand onvoldoende enzymen aanmaakt
  • dat ik last heb van een verhoogde ph in de darmen. Dit zorgt voor groei van foute darmbacteriën. Er wordt te veel ammoniak in de darmen aangemaakt en dit is belastend voor de lever, nieren en hersenen.
  • dat ik doordat ik mijn eten niet goed verteer te veel rottingsflora heb (jammie!).
  • dat ik te weinig zuurvormende flora heb.
  • dat het secretorisch IgA te laag is. Dat betekent dat de afweer van de darmslijmvliezen niet op orde is.
  • dat de pancreaselastase te laag is. Dat betekent onder meer dat de alvleesklier niet goed spijsverteringsenzymen produceert om te helpen bij de vertering van eiwitten, koolhydraten en vetten.

Gevolgen: slecht opnemen van voedingsstoffen/vitamines en mineralen, te veel schimmels en bacteriën, ontstekingen en infecties, parasieten, voedselovergevoeligheden/intoleranties. Van de parasiet is tevens bekend dat het chronische vermoeidheid kan veroorzaken. Ook heb ik twee bacteriën in een verontrustende hoeveelheid die ook vermoeidheid en brain fog kunnen veroorzaken. Als ME-patiënt wil ik daar juist minder van!

Mijn idee dat het leek of ik het laatste jaar echt overal op reageer buiten de al jaren bekende intoleranties voor gluten en lactose,  bleek dus helemaal te kloppen met de uitslag. Als je niet goed verteert gaat de boel rotten en gisten en komt het er niet uit als normale ontlasting maar gaat het gepaard met buikpijn, kramp en diarree. Ik zat blijkbaar in een vicieuze cirkel waarbij ik steeds minder goed dingen verteer, dat veroorzaakt klachten die maken dat de darmen nog minder goed hun werk kunnen doen en een perfecte bodem worden voor ongewenste gasten die vervolgens schade aanrichten en zo zorgen dat ik nog meer voeding niet verteer. En ga zo maar door.

Joepie. En dan? Ze maakte een behandelplan waarbij ze aangaf te willen gaan werken aan verschillende dingen:

  • het zenuwstelsel
  • de lever (ontgiften en versterken)
  • bloedsuikerregulatie (voor een betere hormonale balans, meer energie en minder ontstekingsreacties)
  • bijnieren versterken (ook hier: voor minder ontstekingsreacties, meer energie, minder bloedsuikerschommelingen).
  • herstel darmmilieu (verbeteren van de algehele vertering, versterken en vermeerderen van de darmflora, remming rotttingsflora/verkeerde bacteriën, herstel darmslijmvliezen, remming groei parasiet).

Een aanpak door middel van voeding en supplementen. Met als motto eerst de boel versterken en later gericht de parasiet bestrijden. Als dat nodig is, want misschien nemen de darmen als het milieu verbetert het heft wel in eigen handen. In een later stadium wil zij kijken naar de schildklierhuishouding en de hormonen en door gericht bloedonderzoek ook te kijken naar tekorten.

Mijn vrees dat er nog meer voedingsmiddelen geschrapt zouden worden klopte gelukkig niet. De truc zit er in haar aanpak in om vooral andere combinaties te eten en andere manieren van eten klaarmaken. Dus kook/stoom en stoof ik vooral, eet ik fruit alleen nog maar tussendoor, eet ik zo min mogelijk rauwe groenten, ben ik gestopt met koffie, drink ik dagelijks bepaalde theesoorten om de bijnieren te versterken, gooi ik dagelijks over het eten zeewiervlokken om aan de juiste mineralen te komen, lijnzaad en hennepzaad en ook de olie om de lever te ondersteunen, eet ik twee keer per week vette vis (dát was even slikken na een vol jaar vegetarisch eten maar liever vis dan runderbottenbouillon), elke dag een eitje en buiten dat eitje ook dagelijks iets uit de categorie peulvruchten/tofu/eieren/vis, dagelijks noten en dagelijks specifieke kruiden en specerijen en groene groenten en bieten/wortelen/witlof en kool.

De grootste verandering zat er voor mij in dat ik voeding nu anders combineer. Ik mag koolhydraten niet met vis/peulvruchten/tofu combineren. Dus ik eet groenten met koolhydraten of groenten met eiwitten. Dat was even wennen maar inmiddels weet ik niet beter.

Buiten de voeding slik ik ook een lading supplementen en druppels om de lever te ontgiften en versterken, de bijnieren te versterken en de vertering wat te helpen.

En helpt het? Ja, zowaar! Ik merkte eigenlijk al meteen de voordelen van andere voedselcombinaties en bereiding. De continu kramp en buikpijn verdween al na een week. De opgezette buik waardoor ik 6 maanden zwanger leek heb ik nog maar zelden. De ontlasting zelf verbetert ook. Heel langzaam, maar er is progressie. Qua energie merk ik nog niets maar dat is van later zorg. Het eerste doel is de darmproblemen aanpakken.

Is het makkelijk? Nee, niet altijd. Het eten was voor mij al best ingewikkeld door de intoleranties en ik moet nu nog steeds een groot deel van de weinige energie die er is, besteden aan koken. In de ochtend eet ik meestal havermoutpap maar in de middag en avond is het soep/stoofschotels en dat soort meer. Het betekent meer koken in grotere porties en altijd nadenken hoe ik het zo kan inpassen dat iedereen in het gezin makkelijk kan mee eten.

Die ene week dat ik buikgriep had was niet makkelijk. Nergens trek in hebben en dan zo moeten koken en eten, dat lukte niet echt. Maar buiten dat kan ik wel zeggen dat ik nu na 11 weken echt vooruitgang zie.

We hebben tussentijds wel contact gehad omdat ik nog wat vragen had maar volgende week is de vervolgafspraak. Dan kijken we of er verder aanpassingen nodig zijn. Het is duidelijk iets van de lange adem om dit weer op orde te krijgen.

So far, so good!

 

Advertenties

Eten voor lekkerbekken

Lekkerbek als ik ben, is mijn eerste gedachte in de ochtend gewijd aan wat ik ga eten vandaag. Ik werk meestal met een weekmenu maar pas dit wel vaak aan omdat er soms iets overblijft of eerder op moet.

Nu met mijn aangepaste dieet, neemt het koken en voorbereiden wel veel meer van mijn tijd en energie in beslag. Dus ik zorg dat ik elke dag iets extra’s maak. Zoals crackers van kikkererwtenmeel, notenmelk of granola. Dan kan ik dat pakken als ik het nodig heb.

Kikkererwtenmeelcrackers

Granola

Notenmelk

Buiten dat kook ik twee keer per dag. Maar ook dan probeer ik vooruit te werken of te combineren. Ik heb bijvoorbeeld net quinoa gekookt en daar eet ik dan twee dagen van bij de lunch.

salade met quinoa, kruiden, zeewier, rauwkost en koriander

Als ontbijt heb ik nu een paar toppers die ik afwissel.

  • Notenmelk gepureerd met bessen, framboos en boerenkool. Met een granolatopping.
  • Zoete aardappelpannenkoekjes met banaan en daarbij een bessensmoothie
  • Roerei met tomaat
  • Notenmelk met geweekte havermout of quinoa en vers fruit
  • Vla van kokosmelk of notenmelk met vers fruit
  • Chodolademousse van avocado
  • Zoete aardappelbrood

Lunch is meestal een salade of soep of roergebakken groenten. Omdat ik vaak groenten voorgesneden heb liggen in de koelkast, is dat niet veel werk. Kwestie van een bord pakken en vol gooien. Vaak bak ik er dan nog iets van zoete aardappel of knolselderij bij of pak ik een cracker, brood van zoete aardappel of pudla’s. Soms is er niets en dan maak ik een groentenomelet. Ik heb altijd voorgesneden groenten in de vriezer liggen dus dat is ook zo klaar.

salade met pudla’s en chilisaus

Dit was een geen tijd of energiesalade, snel alles op het bord gegooid.

Avondeten is zoals uit het uitkomt. Soms pasta van peulvruchten of zelf gesneden van zoete aardappel of knolselderij. Vaak met geroosterde groenten (koolraap, knolselderij, wortel, zoete aardappel, spruitjes) uit de oven. Heel soms iets met rijst. Een keer per week bak ik een soort naanbroodjes van amandelmeel , tapiocameel en rijstmeel en dat kan belegd worden als een pizza of als stokbrood gegeten worden bij de maaltijd. Ik maak daar dan soms een zuivelvrije tsatsiki bij (op basis van gepureerde tofu en notenmelk) en samen met geroosterde groenten en rauwkost is dit meer dan genoeg. De mannen eten daar dan nog vaak iets van kip bij.

zelfgebakken ‘naanbrood’, hier belegd met tomatensaus, sojagehakt, paprika en sla

Ik vind zo eten geen straf. Ik eet lekker, gezond en gevarieerd en verheug me altijd op de maaltijd. Ik besef wel dat het voor mij veel makkelijker is dan een ander om op deze manier eten te bereiden. Ik heb de tijd en kan alles in etappes doen.

Het plan is dit voorlopig zo vol te houden. Ik ben nu bezig met een darmherstelplan en dat kost tijd. Ik moet ook eerst een beetje tot rust komen na de hectiek van de afgelopen periode. Ik eet darmherstellende voeding, voeg eten toe dat parasieten doodt en werk een aanzienlijk aantal supplementen en kruiden naar binnen met hetzelfde doel. Over een paar maanden wil ik weer eens gaan kijken hoe ik er dan voorsta. Sommige supplementen hebben bijvoorbeeld een flinke tijd nodig om hun werk te doen. Ik volg nu bijvoorbeeld onder meer het glutamineprotocol en dat neemt minimaal 60 dagen in beslag.

Daarna wil ik opnieuw ontlastingsonderzoek laten doen om te kijken of de parasiet inmiddels is vertrokken. Zit het kreng er dan nog dan wil ik denk ik niet opnieuw reguliere medicatie proberen aangezien de slagingskans niet heel groot is en de gevolgen groot (erg slecht voor de darmflora). Ik zie het ook niet zitten omdat ik die medicijnen dan krijg en verder totaal niet wordt voorgelicht over wat ik kan doen om de darmflora op te peppen dan wel te herstellen. Ik denk dat het dan zinvol is op zoek te gaan naar iemand die alles weet van poep, parasieten, voeding én darmflora en die heel gericht adviezen kan geven naar aanleiding van de uitslagen van darmfloraonderzoek. Ik overweeg een traject bij de Groene Vrouw. Daar hangt een flink prijskaartje aan dus dat wordt ook even goed sparen!

Maar eerst gewoon nog even koken en eten en koken en eten…

Lekker puzzelen: het microbioom

Als kind heb ik vaak een antibioticakuur gehad. Ik had vaak oorontstekingen en blaasontsteking en heb vlijtig antibiotica geslikt. Toen ik wat ouder werd, was ik minder vaak ziek en had ik het minder vaak nodig. Wéér wat later kreeg ik door dat antibiotica troep is. Ik merkte bijvoorbeeld dat ik na een kuur – als ik er toch weer eentje voorgeschreven kreeg – vaak last kreeg van een schimmelinfectie. Ik leerde dat het goed is na een antibioticakuur een probioticakuur te doen, om je darmflora weer in orde te maken. Maar meer wist ik er ook niet van af.

Daar is de laatste maanden wat verandering in gekomen. Hoewel ik altijd wel al geïnteresseerd ben geweest in de geneeskracht van goede voeding, wist ik er niet heel veel van af. Prebiotisch, probiotisch, synbiotisch, het was me niet heel erg duidelijk allemaal. Door de parasiet die in mijn darmen huist (eind van de week uitslag mensen!) ben ik me er meer in gaan verdiepen. Wat doet voeding met je en hoe kan het dat je ondanks goede voeding (vers en onbewerkt) soms toch ziek wordt? Wat draagt nog meer bij aan ziekte (en gezondheid). Zijn dat genen? Ik ken mensen die troep eten en nooit ziek zijn. Hebben sommige mensen gewoon geluk of betere genen? Of als kind borstvoeding gehad? Minder stress in het leven?

Ik las de boeken van dr. Saskia van As over parasieten en het aanpassen van voeding. Een parasiet gedijt op suiker en dus eet ik suikervrij en zetmeelarm. Ik heb veel geleerd maar haar boeken zijn slecht geschreven en helaas heel slecht geredigeerd en dat maakt dat ik soms gewoon niet goed weet wát er nu precies wordt bedoeld. Vooral met haar receptenboek. Ingewikkelde recepten waar ik geen klap van begrijp in hele onduidelijke tabellen. Laat maar.

Ik las ook de verschillende boeken van de poepdokter alias De Groene Vrouw. Interessant, veel goede tips maar het meeste wist ik eigenlijk inmiddels al wel. Het meeste is bovendien – zoals ze zelf nadrukkelijk ook zegt in haar boeken – vooral toepasbaar als je je gezondheid wat wilt verbeteren en meer aandacht aan voeding wilt besteden. Maar minder geschikt voor iemand die chronisch ziek is en een stap verder wil gaan.

Dus zocht ik verder en stuitte ik op ‘De Microbioom Oplossing’ van Robynne Chutkan, een Amerikaanse maag-darm- en leverspecialist die de gave heeft én goed uit te kunnen leggen in begrijpelijke taal wat er in je darmen gebeurt en waarom het soms zo misgaat, in combinatie met zeer bruikbare tips en makkelijke recepten.

Tijdens het lezen viel het ene kwartje na het andere kwartje. Niet voor niets dat mijn lichaam zo vatbaar is geworden voor ziekte, na zo veel antibioticakuren in mijn jeugd. Niet voor niets dat die parasiet zich zo heftig manifesteerde een paar maanden terug, nadat ik vlak daarvoor weken achter elkaar neusspray met antibiotica heb gebruikt tegen de oorontstekingen en voorhoofdsholte- en bijholteontsteking die maar niet weg ging. Om maar niet te spreken over de ibuprofen die ik een paar weken lang dagelijks heb geslikt omdat ik verging van de pijn. Na al dat slikken is mijn microbioom nog meer aangetast dan het al was.

Wat is dat dan, het microbioom? Het is het geheel aan bacteriën in je spijsverteringskanaal. Je wordt redelijk blanco geboren maar je bouwt als kind vrij snel bacteriën op die je als het goed is beschermen tegen invloeden van buitenaf. Deze bacteriën helpen ons het voedsel te verteren, ons darmslijmvlies intact te houden (zodat je darm niet gaat lekken),werken vijandelijke troepen je lijf uit, helpen bij de productie van vitaminen, enzymen en hormonen en nog een heleboel andere belangrijke dingen.

Bepalend voor je gezondheid is niet alleen je genenfabriek maar vooral ook de balans in je darmen. Die balans is bijna net zo uniek voor jou als je DNA voor jou is. Niet alleen voeding bepaalt de kwaliteit van je microbioom. Ook of je als kind borstvoeding kreeg, je leeftijd, leefstijl, geslacht, waar je woont, hoe je woont, of je huisarts je te pas en te onpas antibiotica voor schrijft. Is je darmflora niet op orde dan kun je vatbaarder worden voor een lekke darm, coeliakie, glutensensitiviteit, colitis, ziekte van Crohn, prikkelbare darm. Maar zeker niet alleen maar darmaandoeningen, ook auto-immuunaandoeningen, diabetes, overgewicht, parasieten en ME. Of je hebt meerdere dingen tegelijk.

Wisten jullie dat als je dikke muizen besmet met poep van dunne muizen, ze afvallen, ook als er verder niets verandert in het eten? En andersom? En dat het niet alleen zo werkt met overgewicht maar ook met ziekten? Nu ben ik geen voorstander van dierproeven maar dit toont aan dat je darmflora bepaalt hoe je reageert op voeding en dat die darmflora veranderd kan worden.

Dat gezegd hebbende, is het hebben van een parasiet in je lijf en daar ziek van worden een teken van disbalans. Of dysbacteriose zoals Chutkan dat noemt. Niet de parasiet is het probleem, maar hoe mijn lijf er op reageert. Een gezond darmstelsel zal een parasiet zelf de deur uit werken.

Ik vertelde jullie al eerder dat ik het idee heb dat de parasiet een puzzelstukje is bij het oplossen van mijn problemen. Ik heb nu het gevoel er een gebruiksaanwijzing bij te hebben gekregen door dit boek. Ik weet wat ik kan doen, wel moet eten & niet moet eten, om gericht de darmflora te herstellen.

Nu las ik al eerder boeken over het herstellen van de darmflora. Onder andere het bekende GAPS boek. Soms moet je vaker dezelfde soort boodschap in andere bewoordingen lezen om het echt te begrijpen. En de tijd moet rijp zijn. Chutkan zegt op zich niet iets totaal nieuws voor mij maar het is vooral de manier waarop die maakt dat het aanspreekt. Ook is ze niet rigide. Ze geeft bovendien eerlijk aan dat sommige mensen niet te genezen zijn of slechts gedeeltelijk vooruitgang boeken. Dat de antibiotica soms té veel heeft kapot gemaakt. Ook is ze wel duidelijk maar niet rigide in de eetadviezen. Ze zegt wel heel duidelijk “dit heeft groen licht en dat heeft rood licht” maar ze is flexibel waar het op andere zaken aankomt. Ze schrijft dat zowel paleo eten als veganistisch eten duidelijke voordelen hebben voor mensen om de gemeenschappelijke deler: het eten van groenten, groenten en groenten. Hoe je dat dan uitwerkt kun je zelf weten, al naar gelang je persoonlijke voorkeur of ethiek.

Het komt neer op groenten, groenten en groenten, liefst bij elke maaltijd. Plus fruit noten, zaden, peulvruchten, beperkt graan (havermout, quinoa, bruine rijst) en beperkt vlees (wat ik niet eet) en vis (wat ik heel af en toe eet). Bij voorkeur alles wat je eet onbespoten en biologisch. Verder probiotica, prebiotische voeding, gefermenteerde voeding. Maar belangrijk: je valt niet om van een keer iets slechter eten. Het gaat niet zozeer om het weglaten (suiker, bewerkt voedsel) maar vooral om het toevoegen van de goede dingen.

Buiten dat is haar advies: leef vies, eet schoon. Dus niet alleen goed onbewerkte voedsel maar ook niet al te dogmatisch in een schoon huis leven (dit staat haaks op wat Saskia van As schrijft) en jezelf en je huis niet verstikken met verzorgingsmiddelen vol met troep (deed ik al niet).

Dus. Mocht eind van de week blijken dat die klote parasiet niet verdwenen is, dan is mijn plan B niet nog méér medicijnen slikken maar het verder herstellen van de darmflora. Dat is mijn nummer 1 prioriteit dit jaar. Ik besef dat het weken zo niet maanden kan duren voor ik effect merk. Maar ik ga ervoor. Ook omdat ik niet goed weet wat de alternatieven zijn. Die zijn er denk ik niet. De medicatie die er verder nog is om parasieten te bestrijden is heel slecht voor je darmflora, er zijn nog twee opties, en zal denk ik meer kwaad dan goed doen. Nog een keer een kuur met clioquinol is sowieso geen optie, dat mag niet twee keer achter elkaar. En ik ben bang dat mijn lijf het überhaupt niet nog een keer trekt aangezien ik van de eerste ronde al een enorme dreun kreeg (de mannen ook terwijl die verder hartstikke gezond zijn).

Omdat ik geleerd heb van mijn eigen gedrag in het verleden pak ik dingen stap voor stap aan. Ik introduceer nieuwe dingen langzaam. En pas als ik het onder de knie heb en het loopt goed, ga ik door naar het volgende. Zo kan ik nu dagelijks een liter waterkefir oogsten (de mannen drinken met mij mee), staan er gefermenteerde groenten in de koelkast en ben ik nu yoghurt aan het maken van kokosmelk (dat lukt nog niet zo goed).

Update woensdagochtend: de parasiet zit er nog bij mij 😑, de mannen zijn er wel van af.

Meer weten? De Microbioom Oplossing, dr. Robynne Chutkan. MIjn bibliotheek heeft het helaas niet dus ik heb het gekocht. Ze heeft ook een website: Gutbliss

Kleine wereld

Kijk, zo voel ik mij. Lodderig en moe maar niet ontevreden

Mijn wereld is erg klein op dit moment. De combinatie van een terugslag van de ME met de bijwerkingen van de medicatie én het aangepaste koken vanwege het dieet dat we volgen om het succes van de medicatie te vergroten, maakt dat er héél weinig overblijft voor andere dingen. Ik kook, bak en lig plat. Tussendoor soms een afspraak met een behandelaar (fysio, ortho) en dat is het dan wel.

Het goede nieuws is dat  we klaar zijn met de medicatie. Fijn, want wat een baggerzooi is het! We hadden alle drie flink last van bijwerkingen: hoofdpijn, duizelingen, maag- en buikpijn, misselijk, hyper gevoel. Als die parasiet nou nóg de nek niet is omgedraaid weet ik het niet, want wij gingen er bijna aan onderdoor 😉 .

Vrijdag is de nacontrole, dan leveren we de ontlasting in en ik hoop ergens volgende week de uitslag te krijgen en de vlag te kunnen uithangen.  Vanaf vrijdag eten de mannen ook weer normaal. Ook fijn want dat betekent dat ik dan wat ontlast wordt. Er valt nu bijna niet tegenop te bakken en te koken. Ik ben wel heel trots op vooral Puber dat hij het volhoudt en dat zonder te mopperen. Positief is ook dat hij heeft ontdekt dat eten méér is dan brood met beleg. Hij heeft veel nieuwe dingen geprobeerd de afgelopen tijd en sommige gerechten zijn zo een succes dat we er die gewoon inhouden.

We gaan dus niet helemaal terug naar ‘normaal’. Het plan is dat ze wel weer gewoon brood mee naar school en werk mee gaan nemen (dat is dus normaal eten voor hun) maar voor het ontbijt zijn er definitieve aanpassingen (meestal yoghurt met bessen en nootjes nu) en ook met het avondeten zijn de mogelijkheden nu wat groter. Het is geen ramp als er eens een maaltijd zonder pasta, aardappelen of rijst op het menu zal staan. De bloemkoolpizza van zondag was bijvoorbeeld best een succes. En ook de groentenfritters met tstatiki of de tomatensoep worden na schooltijd enthousiast naar binnen geschoven. Dat is toch een stuk gezonder dan 4 boterhammen met hagelslag of kaas ;-0. Maar natuurlijk gaan ze komende tijd wel flink genieten van eten dat nu niet langer verboden is. Veel gesprekken zijn hier de afgelopen tijd gegaan over wát ze het meest missen nu en wat ze het eerste weer gaan eten als het weer mag.

Nou dat dus. Meer heb ik niet te vertellen. O, wacht, toch wel: bedankt voor de enorme hoeveelheid aan fijne reacties naar aanleiding van mijn blog over de documentaire Unrest. Dat heeft me heel veel goed gedaan!

Zetmeelarm eten voor beginners

Als je gewend bent altijd brood te eten bij het ontbijt en de lunch, dan is de overgang naar zetmeelarm eten heel groot. Geen brood, pasta, aardappelen, rijst eten is best heftig als je dat normaal in grote hoeveelheden naar binnen werkt. Ik vervang dit al geruime tijd voor groenten en knollen en ik ben eerlijk gezegd niet anders meer gewend. Ik eet lekker en gevarieerd. Maar voor M. en S. is de overgang wel groot. Hoewel ze al jaren graag met mij mee snoepen van suikervrije glutenvrije baksels, zijn het wel echte broodliefhebbers. Voor hen is de situatie ook anders. Heb je geen gezondheidsklachten dan ben je misschien minder snel geneigd over te stappen op een ander eetpatroon.

Nu de rest van het gezin ook tijdelijk zo lang de kuur duurt aangepast moet eten, kom ik ze flink tegemoet in hun broodbehoefte. Puber eet op een normale dag 12 boterhammen (!). Het is voor M. en S. niet makkelijk of handig om een bak met groenten of een omelet mee te nemen naar school of werk. Ik bak voor hen dus alternatief brood op basis van amandelmeel, noten of kokosmeel. Ook maak ik tussendoortjes als muffins. Zelf eet ik nauwelijks van deze baksels, de ervaring leert dat ik daar enorm van uitdij. De mannen hebben dat probleem niet.

Bij het ontbijt eten ze nu meestal yoghurt met nootjes, bessen, frambozen en geraspte kokos. Als lunch geef ik ze dus alternatief brood mee. Komt kind thuis dan heeft hij weer honger en is er soep of salade met koude aardappel (resistent zetmeel mag wel, vult goed) en ook weer wat baksels indien dat nodig is.

Het is de bedoeling dat er veel groenten wordt gegeten dus die verstop ik ook in het brood. Of ik maak fritters. Een soort pannenkoekjes op basis van kikkererwtenmeel met geraspte knollen (koolraap, wortel, zoete aardappel) of groentepuree. Restjes groenten pureer ik en meng ik met een beetje kokosmeel en ei en dat is dan weer een bodem van een nep-pizza die ondanks wat gemor (het lijkt er niet eens op) toch enthousiast naar binnen wordt geschoven.

Brood maak ik op verschillende manieren. Dit heerlijke recept van Henderina van brood op basis van kokosmeel en zoete aardappel doet het ook prima met allerlei soorten groentepuree. Ik maak er altijd een hartige versie van en voeg soms wat geraspte kaas toe.

Voor de zoete trek bak ik soms deze chocolademuffins (eigen recept), waarbij ik de banaan vervang voor (ontdooide) diepvries frambozen en in plaats van honing gebruik ik wat stevia. Ook heerlijk in een versie zonder cacaopoeder en dan met flinke wat citroenrasp, vanille en kaneel.

Een ander brood alternatief is dit notenbrood, wat heerlijk smaakt met oude kaas.

Natuurlijk wijkt dit enorm af van hoe ik eet. Zetmeelarm is voor mij vooral groenterijk eten. Zo probeer ik mijn gezondheid te verbeteren en mijn darmflora te herstellen. De mannen hebben die intentie niet. Zij willen vooral de komende periode van de 10 daagse kuur doorkomen zonder honger en zonder al te veel gedoe. Waarbij ik er wel voor zorg dat ze ongemerkt hun groenteinname iets verhogen.

Hoewel dit aangepaste eten best wat gedoe is, is het toch veel minder gedoe dan de situatie die we hier de laatste tijd hadden: M. en S.  aten ‘normaal’ met vlees (drie keer per week) en ik at parasietendodende zetmeelarme vegetarische voeding. In principe kunnen we nu bij de avondmaaltijd allemaal hetzelfde eten en doe ik er voor de mannen regelmatig wat vlees, kip of vis bij. Eigenlijk is dit voor mij zo ideaal, een gezin dat volledig suikervrij eet. Maar die droom duurt denk ik zo lang de kuur duurt 😉 .

 

 

Tegen de stroom inzwemmen

We zijn weer overgegaan naar het normale leven. Man en kind vertrokken gisteren weer naar werk en school. Met iets anders gevulde lunchtrommels dan normaal. Vanwege de noodzakelijke dieetaanpassing bakte ik notenbrood en brood van kokosmeel voor ze. En van zoete aardappel. En van paprika. Ik kan tegenwoordig overal brood van maken 😉 . Zelf eet ik vooral groenten en niet echt broodvervangers maar het is voor de mannen wel zo makkelijk als ze niet met bakken met groenten op stap hoeven.

Gisteren had ik overleg met de vervanger van mijn huisarts die poeslief en zeer meewerkend was en de medicijnen zijn inmiddels in huis. We starten aanstaande vrijdag. Dan eten M. en S. inmiddels een week aangepast (zetmeelarm en suikervrij, ze zijn vrijdag gestart) en heeft het medicijn meer kans om aan te slaan.  Of ik wel wist wat voor troep het was vroeg de arts mij. Uw tong en urine kunnen groen worden. Geloof me, dat vind ik niet erger dan spuitpoep. 😉

Waarom een aangepast dieet?  ‘Het is belangrijk om de weerstand te verbeteren en infecties van binnenuit te bestrijden, een parasietenkuur is niet genoeg. Gebruik een zinksupplement. Begin ruim een week voordat je aan de kuur begint zetmeel, rood vlees en ijzerpreparaten weg te laten.'(p.302,  Voed je bacteriën, Saskia van As).

Waarom het gezin behandelen met een heftig middel als clioquinol als zij geen klachten hebben en ik in principe zo weer besmet kan worden, aangezien een besmetting makkelijk gaat? Omdat de besmettingskans binnen een gezin natuurlijk het grootst is. ‘Bij besmettelijke aandoeningen gelden er andere regels. Je behandelt niet alleen de persoon die klachten heeft. Wanneer er een partner en kinderen in het spel zijn, wordt iedereen die besmet ook, ook behandeld. Op die manier zal je elkaar niet opnieuw infecteren.’ (p.296, Voed je bacteriën, Saskia van As).

Om te voorkomen dat we vervolgens weer opnieuw besmet worden kunnen we een aantal dingen doen:

  • de darmflora en het immuunusysteem verbeteren (middels voeding en probiotica)
  • hygiëne maatregelen – hoewel we altijd al braaf onze handen wassen voor het eten en na toiletbezoek, zijn de maatregelen enorm aangescherpt. Het lijkt hier inmiddels op een operatiekamer…

Ik voel me behoorlijk aangeslagen. Dit duurt maar en duurt maar en ik heb erg veel klachten. We zijn nu bijna 2 maanden verder sinds ik ontdekte dat ik een parasiet heb en pas nu kan ik starten met de medicatie die daarvoor geschikt is. Ik heb het gevoel dat ik tegen de stroom in zwem de laatste tijd en dat heeft zijn weerslag op hoe ik me voel.

Maar goed, de dagen worden weer lichter en nog heel even en ik kan weer voor op het stoepje in de zon zitten! Half februari piept de zon – als hij schijnt – tussen de daken van de huizen aan de overkant door en kan ik me heerlijk laten opwarmen in de stralen. Dat zal er ongetwijfeld voor zorgen dat ik dingen dan weer wat zonniger inzie.

Besmet

Kun je besmet raken met parasieten door een kattenbak? vroeg Marijke mij. VeggieMo had ook die gedachte: Kun je het dan misschien ook oplopen als je met de katten kroelt. Of wanneer jij de bak niet meer schoonmaakt en de mannen wel en zij raken weer besmet. Kun jij dan weer besmet raken door hen? 

Ja, dat kan zeker. Maar besmetting komt ook voor door contact met besmet voedsel. Of als je een hand geeft aan iemand die net naar de WC is geweest en zijn handen niet goed genoeg heeft gewassen. Als je een deurknop aanraakt in een winkel, een ziekenhuis, een verzorgingshuis. Als je in een café zit en eet van een bakje nootjes. Of na een bezoek aan de tropen. Als je een kind hebt dat veel in contact komt met andere kinderen. In de ballenbak van IKEA. Als je wisselgeld aanneemt in een winkel. Als je naar de kapper gaat.

Naar schatting 4 miljoen mensen in Nederlands hebben een parasiet in hun darmen.  Het merendeel van deze mensen merkt daar niets van of weet dat niet. Vaak hebben mensen wel klachten maar dan wordt na een bezoek aan een huisarts geconstateerd dat het om prikkelbaar darmsyndroom (PDS) gaat. Terwijl uit onderzoek blijkt dat 48 % van mensen met darmklachten en diagnose PDS, in feite de parasiet Bastocystis Hominis in hun darmen heeft. Voor ‘mijn’ parasiet, de Dientamoebe Fragilis, is dat 35 % van de mensen. Tijdens een onderzoek in 2014 werd de ontlasting van kinderen van 7 jaar met buikpijn geanalyseerd. 70 % bleek drager van een parasiet te zijn.

Buikpijn an sich is geen indicatie. Ook bij mensen zonder klachten worden parasieten aangetroffen. De conclusie van expert Saskia van As  is dat naar schatting 20 tot 30 % van de mensen besmet is.

De meeste mensen ondervinden helemaal geen last van een parasiet. Er zijn zelfs artsen die menen dat een parasietenbesmetting erbij hoort, iets waar je overheen groeit. De meest waarschijnlijke bron van besmetting is de jeugd: een groot deel van de kinderen tussen de 4 en 14 jaar is drager van parasieten. Net als dat kinderen in deze leeftijd ook vaak wormen hebben. En net als dat je over virussen heen kun groeien door ermee in aanraking te komen, kan dat schijnbaar ook met parasieten. Het immuunsysteem wordt dan juist getriggerd om optimaal zijn werk te doen.

Dat werkt helaas niet altijd. Soms is de darmflora niet optimaal. Dat kan omdat je bijvoorbeeld veel zetmeelrijke voeding eet. Of omdat je ziek bent en antibiotica hebt geslikt.  Er zijn veel situaties voor te stellen waarin je a) besmet kunt worden en b) de parasiet in afwachting van een goed moment actiever wordt.

Het is een kwestie van oorlogsvoering in de darm. Soms zijn de goede troepen verzwakt en op dat moment komen de slechteriken in actie. Soms heel subtiel. Je merkt weinig, wellicht wat hoofdpijn of vermoeidheid. Maar soms acuut: heftige buikpijn en diarree. Je kunt al jaren vage klachten hebben die ineens escaleren. Het kan allemaal.

Dus terugkomend op de vraag: hoe ben ik er aan gekomen? Nou, dat kan op heel veel momenten zijn. De kans dat je besmet raakt is groter dan de kans dat je niet besmet raakt. Ik heb zo lang als ik mij kan herinneren katten gehad. Ik heb een kind. Ik ben in de tropen geweest. Ik heb 12 jaar geleden in één winter geloof ik iets van 6 keer een antibioticakuur gehad. Mijn immuunsysteem is al jaren slecht.

Het kan dus allemaal. De vraag hoe je er aan komt is voor mij dus niet zo heel relevant. Hoe ik ervan af kom des te meer 😉 .

Gebruikte bronnen:

  • ‘Voed je bacteriën. Het microbioom dieet’, Saskia van As.
  • ‘Darmklachten’, Saskia van As

Hoe is het met de parasiet?

Met de parasiet gaat het goed! Maar met ons wat minder. Vanmorgen kregen we de uitslag van het ontlastingsonderzoek en we blijken helaas alle drie gastheer te zijn van een parasiet. Heel erg verbaasd ben ik niet. Ondanks al mijn inspanningen van de afgelopen 6 weken, voelde ik de laatste 2 weken al weer dat het ding er nog zit. Ik heb  een hele stereotiepe pijn in mijn buik en lies die ik hiervoor nooit eerder had.

De mannen hebben geen klachten. Maar wat niet is, kan nog komen. Feit is wel dat zij ook besmet zijn en ook klachten kunnen ontwikkelen of mij juist weer kunnen besmetten als ik er van af ben. Gezien het feit dat ik wel al flinke klachten heb, is het wel zaak dat we er dus allemaal van af komen.

Maandag heb ik een telefonische afspraak met de huisarts die mijn eigen huisarts vervangt. Ik hoop dat ik dit keer zonder drama’s en ruzie afspraken kan maken over de medicatie. Ik heb namelijk twee weken geleden met mijn eigen huisarts afgesproken dat we alle drie aan de clioquinol gaan als we besmet blijken te zijn. Hij heeft met de hand op zijn hart beloofd dat hij hiervan een aantekening zou maken in ons dossier.

Tijdens deze kuur is het zaak extra zink te nemen omdat dit medicijn zink afbreekt in het lichaam. Daarnaast zetmeelarm eten, geen suiker en geen alcohol. Dat is wel even heftig want de puber leeft op brood, grote hoeveelheden brood. We hebben net dus een goed gesprek gehad over hoe we dit gaan aanpakken en wat hij dan kan gaan eten. Voor de man is het niet zo’n probleem, die eet alles, lust alles en at ook al vaak met mijn zetmeelarme maaltijden mee.

Zo dus. Een beetje een tegenvaller natuurlijk, maar niet onverwacht.

Bijsturen en flexibiliteit

Als ik iets heb geleerd de afgelopen jaren dan is het dat plannen en planningen er zijn om bij te sturen. Heel leuk dat je iets bedenkt, maar onderweg is het zaak om in contact te blijven, of dat nu met jezelf, je onderbuik of je portemonnee is. En dan bijsturen.

Vroeger hield ik koste wat kost vast aan een afspraak. Zeker als het om een afspraak met een behandelaar ging. Ik vind nog steeds dat het niet netjes is om kort van te voren af te zeggen dus houd ik me netjes aan de door de behandelaar aangegeven tijd. En zo verzette ik de tandartsafspraak voor morgen. Omdat ik vandaag voel dat deze afspraak morgen nakomen me net een zet de verkeerde kant op gaat geven.

Dat ik dat beter kan, komt ook zeker doordat ik meer voel en meer signalen herken. Ik redeneer nu meer vanuit mezelf (hoe het lijf er bij hangt). Lukt iets niet, dan komt het wel een andere keer. Ik heb geleerd hoe veel ruimte je kunt voelen door iets te verzetten. En hoe prettig het is mijn lijf niet te forceren maar de tijd te geven om te herstellen.

De darmspoeling van gisteren hakte er minder in dan de eerste keer. Maar ik ben wel moe. Een paar keer door de sneeuw lopen deze week omdat er door de gladheid niet gefietst kon worden, heeft ook best veel van mijn lijf gevraagd. Hoewel ik het wel geweldig vond! Echt waar, ik word blij van een paar meter sneeuw. De wereld is zo stil en mooi en wit, en ik krijg er op de één of andere manier een energiekick van die totaal niet strookt met de staat van mijn lichaam.

Morgen hoef ik dus alleen even naar de huisarts voor de B12 injectie en kan ik verder gaan bijtanken. Er staat alleen nog een kerstige lunch met schoonfamilie op de agenda. En maandag de derde darmspoeling. Ik hoop ook ergens volgende week de resultaten van de ontlastingstest te krijgen en dan weet ik of al mijn inspanningen van de afgelopen tijd effect hebben gehad.

Zo ja, dan ga ik verder met het dieet en begin ik met herstel van de darmflora. Zo nee, dan ga ik aan de medicatie. Dit is reeds overlegd met de huisarts. De poep van de huisgenoten is ook ter controle ingestuurd en het is best spannend wat er uit komt. Ook dit is een kwestie dus van bijsturen afhankelijk van wat er uit de uitslagen komt.

Waarom verder gaan met het dieet? Omdat er wordt aangeraden als je last hebt van parasieten, chronische vermoeidheid én voedselintoleranties, dit dieet langere tijd, minimaal een half jaar, vol te houden. Het dieet stimuleert de darmflora. En parasieten zijn dol op zetmeelrijke voeding. Door die voeding te beperken maak je het milieu in de darm minder geschikt voor parasieten en schimmels. Zo krijgen de goede darmflora kans zich te vermenigvuldigen en de strijd aan te gaan met de indringers. Ik zie het maar als een oorlog, waarbij ik de ene partij van munitie voorzie om de andere partij uit te roeien.

Maar ook hier moet ik veel bijsturen. Het ene lijf is het andere niet en ik kijk goed hoe ik reageer op bepaalde voeding. Ik merk wel dat ik soms toch meer koolhydraten nodig heb dan wordt voorgeschreven in dit dieet dus ik denk dat ik af en toe gewoon een bak havermoutpap naar binnen ga werken. Ook hierin merk ik dat ik ben veranderd. Ik ga meer uit van mezelf en minder van wat een ander voorschrijft.

Plannen zat dus met aandacht voor mitsen en maren en obstakels. Want plannen zijn er om me ergens te brengen en niet om uitgevoerd te worden omdat dit ooit zo is bedacht.

Zwemmen of verzuipen voor het goede doel

Ken je dat gevoel van vroeger nog, tijdens zwemles. Aan het eind van elke les moesten we watertrappelen. Deed je dat niet goed dan zonk je, tot de haak van de badjuf je nét op tijd ving. Zo voel ik me nu. Ik ga een paar keer per dag koppie onder en ik doe heel erg mijn best weer boven te komen.

Schreef ik een paar dagen geleden nog dat ik me goed voelde, nu bepaald niet. Ik denk dat ik last heb van een ‘die off’. Een reactie van mijn lichaam op het afkicken van zetmeelproducten/koolhydraten/suikers en het uithongeren van de parasiet. In feit is het een detox waar ik bezig mee ben. Ik ontdoe mijn lijf van ongewenste indringers,  dat kán soms tot heftige reacties leiden.

Toen ik 9 jaar geleden met suiker eten stopte, had ik vrijwel meteen een hele heftige reactie. Knallende hoofdpijn, misselijk, duizelig. Dit keer had ik de eerste week geen enkele reactie. Ik moet daarbij zeggen dat ik sinds ik 9 jaar geleden suiker voor het eerst heb geschrapt, daarna nooit meer over ben gegaan op veel suiker eten. Een enkele keer suiker in baksels of soms wat honing. Soms een broodje jam. Maar echt minimaal. Bij alles wat ik koop, let ik op de suikers en ik koop bij voorkeur dus suikervrij tot aan de tomatenketchup aan toe. Ik kook niet uit pakjes en zakjes, eet geen vleeswaren met toegevoegde suikers dus wat ik naar binnen kreeg, was minimaal.

Dus toen ik het anti-parasietendieet begon, nu 3 weken geleden, waarbij ik zetmeelarm, geen fruit, geen suikers mag eten, was ik niet verbaasd dat de hoofdpijn uitbleef. En toen ik van de week me slechter ging voelen, dacht ik eerlijk gezegd dat ik griep kreeg. Pas gisteravond drong het tot me door dat ik in een ‘die off’ zit. Er gebeurt dus van alles.

Tot die tijd handel ik op energie die er niet is. Ik ging gisteren naar Yoga Nidra met mijn tong op mijn knieën. Mijn brein vond het fijn, mijn lijf niet maar ik ben wel blij dat ik ging. Het doet me mentaal heel goed. Ik kook ook twee keer per dag met energie die er niet is. Bij voorkeur in grotere hoeveelheden zodat ik bij elke maaltijd veel keus en variatie heb. Mijn lijf vindt dat hopelijk straks fijn, mijn brein nu niet, dat draait er alleen maar van door.

Dus probeer ik te compenseren. Ik kook, kook en nou ja, ik kook. Tussendoor lig ik op de bank. De schone was ligt in een grote stapel op het logeerbed en wie iets nodig heeft plukt er maar iets uit. De man heeft zich dit weekend op het huishouden gestort en neemt daarbij dit keer ook mijn taakjes over. In ruil bied ik hem heerlijke zetmeelarme vegetarische parasietendodende voeding aan. Jullie begrijpen dat hij staat te juichen.

Nou, tot zover dan maar weer. Ik ga een knolselderijsoepje maken.