Saldo bankrekening

sparen

(bron afbeelding Pixabay)

Onze financiële administratie werk ik regelmatig bij. En daarmee bedoel ik dat ik toch zeker wel één keer per dag of om de dag  inlog op de site van internetbankieren en dan die af- en bijschrijvingen die er zijn, bijwerk. Omdat ik vorige week nogal werd opgeslokt door het omzetten van mijn blog naar WordPress en het onder de knie krijgen van  een heel nieuwe sitehosting (noem je dat zo?), had ik 5 dagen niet gekeken op onze rekening.

Dat was even schrikken. De laatste keer dat ik keek was het saldo €2550 en ‘ineens’ was het nog maar €750. Gelukkig was het allemaal goed te verklaren. Veel afschrijvingen zijn zo gepland dat ze na uitbetaling van de uitkering en het salaris vallen. Ook was de hypotheek afgeschreven, dat alleen slaat een gat van €980. Als ik net als normaal alle dagen had gekeken, zou de schrik veel minder zijn geweest.

Vorige maand konden we niet veel sparen door een heleboel extra kosten maar deze maand hoopte ik wel flink geld opzij te zetten. Ik heb daarom in ieder geval na de uitbetaaldagen meteen €900 naar de spaarrekening voor de dakkapel en renovatie keuken overgemaakt. Want zodra het daar staat geparkeerd word ik meestal toch wat voorzichtiger met geld uitgeven is mijn ervaring. Ik heb namelijk weinig zin om het terug te boeken. Maar  nadat ik dat geld naar de spaarrekening had overgemaakt, deed M. de mededeling dat de auto voor onderhoud naar de garage gaat komende vrijdag dus grote kans dat ik het toch weer moet terug boeken. Zoals jullie merken is de communicatie hier optimaal 😉

Qua verkopen verwacht ik niet heel veel deze maand, ik ben bijna door mijn te verkopen dvd-series heen. Er staat nu nog voor €26 aan betalingen uit. Dat is niet heel veel natuurlijk, maar alle beetjes zijn meegenomen. Dat geld maak ik ook over naar de spaarrekening voor de dakkapel/keuken. Doe ik dat niet dan verdwijnt het op de grote hoop en dat vind ik zonde. Er staat nu € 3865 op deze spaarrekening. Het doelsaldo is  €6500, dus we moeten nog even flink door sparen.

Hoe vaak controleer jij het saldo van je bankrekening?

Advertenties

Uitgaven juni en verwachting juli

Deze maand gaven we behoorlijk veel geld uit. We betaalden de vakantie, kochten wat spullen voor onderhoud in huis zodat kind nu boven ook TV kan kijken. Niet dat hij ooit TV keek. Maar nu er een kabel is doorgetrokken naar zijn eigen kamer doet hij het wel. In afzondering van de ouders, het wordt net een echte puber. Er zijn nu helaas wat meer gaten dan nodig en het huiselijk geluk had zodoende wat te leiden onder de kluswoede van de man aangezien ik niet heel erg gecharmeerd was van de boor die ik door het plafond zag komen (zoals gepland) en toen uitschoot en deels door de buitenmuur ging (niet gepland). Ik weet nu dat ik heel hard kan gillen en dat de man mij dan niet hoort als hij een verdieping hoger staat te boren. Dus de instructie: ‘roep maar als het niet goed gaat’ behoefte enige aanpassing….

Maar goed, eigenlijk ging ik over uitgaven schrijven. Buiten de kabel en zo gaven we ook extra geld uit aan badhanddoeken en een nieuwe afvalbak voor in de keuken, alles bij elkaar was het al snel  zo’n € 300. Hadden we ook nog een (gepland) dierenartsbezoek van € 49 en vlooienpillen van € 48. En toen bleef er nog een beetje geld over. De 23e wordt de rekening weer volgegooid en ik geloof niet dat ik voor die tijd nog iets nodig heb. Ik schreef al eerder dat sparen bij ons is: wat er overblijft na het betalen van alles en zo. Met uitzondering van het sparen voor de studie van S en voor een andere auto, dat zijn vaste afschrijvingen aan het begin van de maand. Er bleef na aftrek van alles nog €300 over. Eigenlijk wilde ik die apart gaan zetten op de hypotheekspaarrekening. Maar toen kwam er een acceptgiro van de belastingdienst van € 189 en een rekening van de tandarts van €107,20 en toen was het alsnog op. Ik heb het maar meteen betaald, hebben we dat ook weer gehad.

Het bedrag van de Belastingdienst was geen verrassing, dat van de tandarts wel. Op zich was het een reguliere controle voor de man maar er moesten ook foto’s worden gemaakt en dat wisten we niet van te voren. Nou ja, nu is de rekening leeg en ik heb nog 2 euro in mijn portemonnee.

Volgende maand verwacht ik ook niet dat sparen gaat lukken, buiten de afschrijvingen voor de auto en de studie. We krijgen een rekening als gevolg van de schilderbeurt van de voorkant van het huis (daar wordt volgende week mee begonnen, we laten het doen) en we gaan de tweede helft van juli op vakantie, ook bepaald geen activiteit die gunstig is voor de hoogte van je rekening ;-).

Wat wel opvalt is dat ik de gewone buffer niet heb hoeven te plunderen. Alle uitgaven zijn van de lopende rekening betaald. En ik merk dat ik het veel prettiger vind minder te sparen en alles van de lopende rekening te betalen dan maximaal te sparen en dan toch alsnog moeten terugboeken. Precies hetzelfde resultaat in getallen, maar niet in gevoel.
 

Nibud zoekt deelnemers voor spaaronderzoek

Sinds een aantal jaren sparen wij. Eerst gewoon alleen een beetje sparen zonder doel. En dus werd er vooral een beetje gespaard maar meestal niet. En in een later stadium werden we concreter. We sparen voor concrete doelen en hangen daar ook een bedrag aan vast. Onze spaardoelen zijn ter vervanging van de auto (€15.000), voor de studie van kind (€25.000), de buffer ter vervanging van huis/tuin/keuken dingen en bij pech (variabel maar meestal tussen de € 7.000 en €10.000). Daarnaast zetten we geld opzij voor de hypotheekaflossingen waarbij we meestal aan het begin van het jaar een bedrag bepalen. Voor dit jaar is dat €5.000.

Nadenken over wat we nodig hebben per spaardoel werkt stimulerend. Natuurlijk komt het leven er af en toe tussendoor en besluiten we ineens linksom in plaats van rechtsom te gaan en wijzigen plannen en spaardoelen. Dat is prima, het doel is er om ons te helpen en niet andersom.

Zo veel mensen, zoveel manieren om te sparen. Het Nibud (*) gaat onderzoeken hoe mensen omgaan met hun spaardoelen En nog belangrijker: of er manieren zijn waarop het Nibud zou kunnen helpen om deze doelen te bereiken. Het is een onderzoek naar spaargedrag van consumenten en – je voelt hem al aankomen – er worden deelnemers gezocht.

Dus, ben jij die consument die spaart en die het leuk vindt om

  • mee te doen aan een onderzoek naar spaargedrag?
  • tijdens dit onderzoek in een periode van 5 maanden 6 keer een vragenlijst in te vullen?
  • door deelname kans te maken op leuke prijzen?
  • na afloop van het onderzoek inzicht te krijgen in de resultaten?

Dan is het misschien handig om je nu aan te melden! Dat kan tot en met 26 juni via de site van het Nibud! Kijk voor meer informatie hier: consumenten spaaronderzoek. Hier vind je ook de informatie over hoe jij je kunt aanmelden.

(*) Het Nibud is een onafhankelijk voorlichtingsinstituut over geldzaken in de praktijk. Op hun site vind je veel tips over omgaan met geld, verwijzingen naar boeken en testjes waarmee je bijvoorbeeld kunt nagaan of je voldoende spaargeld heb voor jouw leefstijl maar ook info  over wat een normaal uitgavenpatroon is dat past bij jouw inkomsten of wat een mooi bedrag aan zakgeld is voor kinderen in verschillende leeftijdsfasen…

Vernieuwde bufferberekenaar

Het Nibud kondigde laatst aan dat het de bufferberekenaar heeft aangepast, zodat er een ‘nog beter advies op maat over een gewenste buffer kan geven’. Nu ben ik nooit zo van de bufferberekenaar (ik vind het te algemeen) maar ik ben natuurlijk nooit te beroerd om iets uit te proberen. Dus voerde ik onze gegevens in. De uitkomst was dat wij volgens het Nibud €18.000 te weinig buffer hebben. Hoe kan dat?

Het is maar wat je onder buffer verstaat. Ik reken de spaarrekening van kind bijvoorbeeld niet mee als beschikbaar geld achter de hand. Doe ik dat wel, dan is het tekort minimaal. Het tekort wordt bovendien vooral veroorzaakt doordat ik aangaf dat wij een auto hebben, die dus op zeker moment moet worden vervangen. Dat geld wordt als meteen noodzakelijk geacht. Buiten die auto hebben we volgens het Nibud wel voldoende buffer.

Wat ik mis in de rekentool is per wanneer je denkt de auto te moeten vervangen. En of je wil sparen voor eventuele studies. Want er wordt wel gevraagd naar thuiswonende kinderen. Maar ach, het is zoals met alles: het ligt aan je persoonlijke leefstijl en wensen hoe hoog de buffer moet zijn. Wij zijn met ingang van dit jaar gaan sparen voor de autovervanging. Natuurlijk kunnen we pech hebben en misschien gaat de auto eerder hemelen. Tja, dan kopen we een goedkopere auto of geen auto als het geld er niet is. Dat zien we dan wel als het zover is.

Voor dit moment kiezen we ervoor om de buffer minder hoog dan andere jaren te houden. Het geld gaat vooral naar de aflossing van de hypotheek. Dat levert ons nu meer op, want lagere lasten. Ik trek me dus niet veel van een bufferadvies aan. Zou jij ook niet moeten doen. Wat je wél moet doen is weten wat je financiële plaatje is. Wat komt erin, wat gaat eruit, wat is noodzaak en wat niet? Wat kun en wil je sparen en met welk doel? Als er spullen vervangen moeten worden ga je dan voor de hoofdprijs of ren je naar de Kringloop en kijk je op Marktplaats? Of doe je voortaan zonder? Weet jij waar je op kunt bezuinigen als de nood aan de man is?  Wie het antwoord op deze vragen heeft, heeft voldoende kennis om voor zichzelf te bepalen hoe hoog een buffer zou moeten zijn.

Wat geeft jou rust?

Onlangs schreef ik dat het hebben van een buffer rust geeft. Mij wel in ieder geval. Tegenslag kunnen we tegenwoordig makkelijker oplossen door wat geld achter de hand te hebben. Natuurlijk is dat niet alleen prettig in geval van pech maar ook bij vervanging van apparaten of noodzakelijk onderhoud aan je huis. Wat de hoogte van je buffer zou moeten zijn, daarover zijn de meningen verdeeld. Het is natuurlijk geheel afhankelijk van je leefstijl en wensen en van je situatie. En soms heb je geen buffer omdat er bijna niets meer binnenkomt. In dat geval pas je je leefstijl nog meer aan dan je waarschijnlijk al deed en hoop je dat het er ooit wel weer van komt.

Dat de hoogte van een buffer weinig zegt over de gemoedsrust bleek uit één van de reacties die ik kreeg. Een bloglezer schreef:

‘>300.000 euro…dus dat zit goed…maar weet je dat dit echt niet meer rust geeft.
bij ontslag kun je het inderdaad even uitzingen maar of het echt voldoende is ???’

In een toelichting werd het feit dat er niet meer rust is, toegelicht met de uitleg dat het geld in principe bedoeld is om eerder te kunnen stoppen met werken, maar dat ontslag een kink in de kabel kan zijn. Het is dus ook bedoeld om eventueel een verlaging van inkomsten op te vangen:

‘Zitten wel beide in een markt te werken waarvan we ons afvragen of we dat tot ons 67 vol gaan houden. Kortom de buffer moet het mogelijk maken om voor ons 60ste te kunnen stoppen.’

Héél interessant is dit! Ik zou me met meer dan €300.000 op de bank namelijk echt héél rijk voelen maar deze bloglezer ziet dat niet zo. Of je rijk bent of niet hangt natuurlijk geheel af van de vaste lasten, die zouden bij ons dan heel makkelijk te dragen zijn, ook bij het lager worden van inkomens. Maar onze vaste lasten zijn al omlaag gebracht, vanwege denk ik precies de onrust die deze bloglezer bedoelt. Alleen ik heb die onrust nooit omgezet in een neiging tot sparen. Want spaargeld kan verdampen, zeker als je vaste inkomsten zo dalen dat je van je buffer de vaste lasten moet gaan betalen.

Daarbij kom ik op een niet onbelangrijk punt. Heb je iets (geld, bezit) dan is er al snel de angst voor verlies. Verlies wordt bovendien sterker gevoeld dan winst. Daarbij komt dat het doel dat je aan geld geeft, bepaalt of je het makkelijk uitgeeft of niet en welke mate van verlies je voelt als het er niet meer is. Laten we bijvoorbeeld eens kijken naar de Geldpiramide van Thaler en Shefrin die genoemd wordt in het razend interessante boek Psychologeld van Anna Dijkman & Chris Zadeh. De plek in de piramide bepaalt de mate waarin het geld makkelijk wordt uitgegeven. Hoe hoger in de piramide, hoe minder makkelijk het wordt uitgegeven:

pensioen
waarde huis
beleggingen
spaarrekening
betaalrekening
portemonnee


Het bedrag van meer dan €300.000 dient volgens deze lezer vooral als doel: eerder kunnen stoppen met werken, dus een vervroegd pensioen, nr 1 in de piramide. Als door een ontslag dát geld moet worden gebruikt om achteruitgang in inkomsten op te vangen, komt het psychologisch gezien harder aan dan als ze het zouden zien als verlies van ‘gewoon’ spaargeld bedoeld om tegenslag op te vangen, nr. 4 in de piramide.

Bij ons hoeft een verlaging van inkomsten niet te worden opgelost door middel van spaargeld dat eigenlijk een ander doel dient. Wij maakten andere keuzes, waarbij ik eerlijk moet zeggen dat het niet eens in me op zou komen om meer dan €300.000 bij elkaar te sparen (ook weinig realistisch met ons inkomen). Dat zegt natuurlijk veel over mijn relatie met geld.

Onze oplossing is om onze leefstijl aan te passen én onze vaste lasten omlaag te brengen door middel van hypotheekaflossingen. Dat is goed gelukt. Ik weet nu dat we op dit moment zouden kunnen rondkomen als mijn inkomen helemaal zou wegvallen. Nog even doorgaan met aflossen en we kunnen ook rondkomen als mijn inkomen is weg gevallen en M. minder gaat verdienen. Dat wil niet zeggen dat we dan onze huidige leefstijl zouden kunnen voortzetten. Waarschijnlijk zijn er dan wel weer aanpassingen nodig, bijvoorbeeld de auto weg doen. Maar op zich vind ik het logisch dat je aanpassingen doorvoert als er minder inkomsten binnen komen. Als je dat niet doet, ga je interen op spaargeld en dat is op een gegeven moment ook einde verhaal.

Ik besef dat niet iedereen zo is en dat elke aanpak voorts en tegens heeft. Uiteindelijk is het belangrijk dát er een plan is om tegenslag op te vangen, hoe je dat doet moet je zelf weten. Sommigen willen nu eenmaal sparen om eerder te stoppen met werken. Zelf ben ik tegenwoordig meer geneigd om niet te ver vooruit te kijken. Als het werk zodanig is dat je twijfelt of je dat volhoudt tot je 67e, zou ik kijken of ik nu wat zou kunnen veranderen aan mijn arbeidsomstandigheden. Of wellicht nu minder werken zodat de kans groter wordt dat ik het red om een beetje prettig te werken tot mijn 67e .

Dat zeg ik nu, met de kennis en wijsheid van een lijf dat niet gezond is. Door onze situatie voelen wij ons prettiger als we minder afhankelijk zijn van de hoogte van ons inkomen en daarom voerden we een flinke financiële reorganisatie door. En als we zo doorgaan – leven onder ons inkomen en aflossen op de hypotheek – kan M. straks ook er misschien ook voor kiezen een paar jaar voor zijn pensioen te stoppen met werken. Dat geeft mij rust. Blijkbaar is voor mij niet zozeer de hoogte van een buffer relevant,  maar vooral het feit dat onze lasten niet te hoog zijn en steeds minder worden.

Wat geeft jou meer rust in je hoofd, meer geld of lagere lasten?

De bodem in zicht

We gingen het jaar 2015 in met een mooie buffer. Er stonden dit jaar verschillende grotere uitgaven op stapel dus de verwachting was niet dat de buffer flink zou groeien. Maar dat ie zó zou dalen was nou ook weer niet de bedoeling. Maar ja, zoals het altijd gaat: je doet een aantal geplande uitgaven zoals het opknappen van de tuin en ‘ineens’ gaan er ook allerlei telefoons en computers stuk die nog een paar jaar mee hadden gemoeten. Of er is, zoals gisteravond, een zieke kat die naar de dierenarts moet, wegens ineens enorm dikke wang (kat Smoes). De details zal ik jullie besparen, maar het kernwoord is abces.

Natuurlijk vind ik het jammer dat de buffer zo is gedaald, soms vergeet ik wel eens dat dit soort pech nu precies de reden is dát de buffer er is. Niet om zomaar een fijn bedrag op de spaarrekening te hebben staan, eerlijk is eerlijk, dat voelt best prettig. Maar het is toch vooral om onrust op te vangen. Om apparaten te vervangen die gaan hemelen, het huis te onderhouden en pech op te vangen. Nu we dit jaar ook een vrij hoog gegrepen aflosdoel hebben, namelijk €10.000 aflossen op de hypotheek, merk ik wel dat waar we normaal telkens flink bijsparen om het van de buffer gehaalde geld weer aan te vullen, dit nu niet is gebeurd en dat we dat toch echt snel weer moeten gaan doen.

Volgende maand gaat er nog €2000 naar de aflossing en daarmee hebben we de €10.000 gehaald. Ons aflosdoel van volgend jaar ligt een stuk lager (en realistischer) en dat geeft ons de kans de buffer weer echt goed aan te vullen. Want een beetje onrust geeft het wel als het geld er zo uitvliegt.

Toch overheerst vooral een heel goed gevoel. Het is zo fijn dat we tegenwoordig pech relatief makkelijk kunnen opvangen. Dat is niet altijd zo geweest. Het vervelende van pech is dat het altijd onverwacht komt en dat het meestal wel wat kost. Als je je dan ook zorgen moet maken hoe je de pech financieel moet opvangen, komt dat er nog eens bovenop. Het wordt helemaal vervelend als je geld moet gaan lenen om je pech te kunnen betalen. Want dat zit je nog maanden zo niet jaren aan je pech plus rente vast. Dat geld kun je dan niet gebruiken om te sparen voor nood.

Hoe hoog je buffer moet zijn is geheel afhankelijk van hoe je leeft. Je kunt natuurlijk op de site van het Nibud een testje doen wat met jouw inkomen en leefwijze een goede buffer zou zijn. Je kunt je ook houden aan de norm van minimaal 10% van je inkomen sparen. Óf je gaat zelf nadenken want misschien heb jij door jouw omstandigheden wel veel meer of minder nodig. Zet gewoon eens op een rij waar jouw buffer voor is. Alleen voor pech of ook om grootse verbouwingen aan je huis te realiseren of om een mooie reis te maken? Wat zou je betalen voor je apparaten als je ze moet vervangen? Hoe lang kan wat er nu staat nog mee? Ga je bij vervanging voor nieuwkoop of is Marktplaats je beste vriend? Natuurlijk schrik je enorm als je de nieuwkoopprijs van je hele boedel plus pech opgeteld ziet staan. Maar heus niet alles gaat tegelijk kapot en alle pech komt vaak in 3-en maar niet met zijn 10-en tegelijk.

Ikzelf werk met verschillende spaarpotten. Dit om het voor mezelf overzichtelijk te houden. Als bij mij het geld fysiek op één hoop wordt gegooid, ga ik me rijker voelen dan ik ben. Maar globaal hebben we drie soorten geldpotten

  • reserveringen: voor kleding, abonnementen, dierenartskosten en eigenlijk alle periodieke uitgaven. We zetten elke maand een vast bedrag opzij. Komt er een rekening voor een van de genoemde posten, dan halen we het uit deze pot. Deze pot is bij ons verdeeld over diverse kleinere potten als kleding, school, huishouden/huisdieren, etc. 
  • buffer: voor pech en onverwachte uitgaven, onderhoud huis, vervanging apparaten (onder meer de auto). Ook deze pot is bij ons verdeeld over meerdere potten. We hebben nu naast een algemene pot (die niet onder een bepaald niveau mag zakken, gebeurt dat wel dan stoppen we even met aflossen en gaan we aanvullen) ook een spaarpot voor een andere auto en pot voor een dakkapel. De algemene buffer en de autospaarpot worden maandelijks bijgevuld met een vast spaarbedrag, de dakkapel wordt gevuld met extraatjes en meevallers. Dit geeft ook aan wat de prioriteit is. We rijden de huidige auto op maar er moet op termijn wel een andere komen omdat het M. heel veel reistijd scheelt als hij met een auto naar het werk kan. De dakkapel is luxe, bedoeld ter vergroting van de kamer van kind. Het heeft geen verschrikkelijke haast en we zien wel wanneer de pot vol genoeg is.
  • studie: sinds een aantal jaar sparen we een vast bedrag per maand voor een eventuele studie van S. We zitten inmiddels op een kleine €10.000 en hebben nog ca. 4,5 spaarjaren te gaan. Als we kunnen blijven sparen zoals nu, moeten we tegen de tijd dat hij gaat studeren (als hij gaat studeren, hij wil op dit moment het liefst een ijssalon beginnen) voldoende hebben om hem goed te kunnen helpen met de studiekosten. Mocht het allemaal véél duurder zijn dan verwacht (zou zomaar kunnen) dan kunnen we altijd nog tijdelijk stoppen met extra aflossen om wat meer ruimte te hebben. 

Het geeft mij veel rust om het zo te doen. Je kunt natuurlijk ook alles op een rekening zetten en werken met virtuele spaarpotten. Of overwegen om geld dat voor lange termijn doelen bestemd is, zoals studie, weg te zetten in een deposito. Wij doen dat laatste niet. Eerst niet omdat we geen geld hadden om weg te zetten en we het nog niet konden missen en nu vooral omdat een deposito vanwege de rente nauwelijks iets oplevert.

Het kan ook zomaar zijn dat je bepaalde keuzes gaat maken. Zaken veranderen van perspectief als je meer gaat kijken naar de lange termijn. Misschien schrik je wel enorm van de bedragen die je opzij moet zetten om je leefwijze in stand te houden. Of tegenovergesteld. Ik ging vroeger vaak voor het goedkoopste ter vervanging als iets kapot ging. Nu merk ik dat ik het fijn vind om meer aandacht te besteden aan kwaliteit en geef daar meer aan uit dan vroeger. Ik ben me er meer van bewust wat ik belangrijk vind. Dus geef ik daar geld aan uit en spaar daarvoor in plaats van dat ik het laat weglekken. Ik voel me hierdoor ook minder een slachtoffer van pech. Dingen overkomen ons weliswaar maar de gevolgen zijn makkelijker te dragen omdat we die gevolgen al hadden voorzien.

Dus is het nu wachten op welke pech deze maand nog komt (al is het natuurlijk vragen om moeilijkheden door dit zo op te schrijven). De kapotte laptop is vervangen, kat Smoes is weer opgelapt. Meestal komt alles in 3-voud en zo niet dan hebben we ook de wet van Murphy nog, dus, er komt vast nog iets aan…

Ben jij voorbereid op pech? Weet jij wat jouw minimale buffer moet zijn om dat op te vangen? Lukt het je daarvoor te sparen?

De mentale boekkhouder over sparen: wat is spaargeld en wat niet?

Op mijn stuk over ons aflosplan van volgend jaar kreeg ik veel reacties. Over ons bovenmodale inkomen en tóch willen besparen/zuinig leven, schrijf ik morgen. Vandaag heb ik het over sparen. Ik liet een klein staatje zien hoe wij het vanaf 2016 willen doen.


aflossen
660,00
sparen 
285,00
studie
100,00
totaal
1.045,00

Anne reageerde daarop met onder meer de volgende opmerking:
‘Ik vind het daarom leuk dat Martine verteld heeft hoeveel er binnenkomt,
Ik zag haar als voorbeeld van iemand die goed spaarde ,
Nu blijkt dat wij het in verhouding stukken beter doen ( er komt elke maand 100 euro meer binnen, maar we sparen meer dan het dubbele per jaar met vergelijkbare hypotheeklasten als Martine)
Dat zegt niet dat Martine het slecht doet, verre van dat, maar was voor mij wel een tsjakka momentje, vergelijken is altijd leuk daarom lazen ik ( en ook andere mensen) zo graag die hypotheek en de portemonee verhalen. Wij hebben niet zoveel katten dat scheelt natuurlijk’

Naast het feit dat ik natuurlijk onmiddellijk nieuwsgierig werd naar hoe Anne dat dan doet en hoe haar financiële plaatje eruit ziet, trof het me weer eens hoe weinig inkomsten zeggen. Want het gaat uiteindelijk altijd om wat je ermee doet. Anne heeft bijvoorbeeld geen 4 katten zoals ze zegt. Niet duidelijk blijkt uit haar opmerkingen of Anne haar hypotheek aflost. Of ze kinderen heeft. En of er veel andere bijkomende kosten zijn. Wij hebben bijvoorbeeld dit jaar tot nu toe gemiddeld € 270 medische kosten per maand. Dát is geld dat ik natuurlijk ook best graag zou inzetten om te sparen. En wij geven bijvoorbeeld best veel geld uit aan biologische boodschappen, M. gaat elk jaar naar North Sea Jazz (tegenwoordig samen met kind). Dus ja, we sparen en aflossen wel maar weten het ook goed uit te geven en leven er goed van. Dat zijn de keuzes die we kunnen en willen maken. Dat raakt ook precies de kern van waar ik altijd over schrijf: sparen op zich is geen doel voor ons. Wij begonnen ooit met (be)sparen om de voor ons belangrijke zaken door te laten gaan. Ik ben op zich ook niet geïnteresseerd in een hoge spaarrekening. Ik wil wel lagere lasten zodat we eventuele klappen in de toekomst makkelijker kunnen opvangen.

Maar er is meer aan de hand. Als ik het heb over sparen, wat bedoel ik dan? Mijn mentale boekhouder werkt zo – ontdek ik net – dat ik blijkbaar alleen geld wat we op de buffer zetten, beschouw als spaargeld. Ik schreef er al vaker over: een mentale boekhouder werkt meer op gevoel dan op ratio. € 20 verlies wordt meer gevoeld dan € 20 winst. En zo wordt spaargeld in de ene pot wel meegeteld en spaargeld in de andere pot niet….
De buffer is bij voor onderhoud van huis en tuin en vervanging van apparaten. Of in geval van pech, als één van de katten onverwachts moet worden geopereerd. Of als het kind zijn matras heeft ondergekotst zoals vorige week, en er onverwacht een ander matras moet komen. Die buffer staat meestal op een minimum van € 10.000,- . Eigenlijk is alles daarboven bedoeld om af te lossen. Omdat er toch wel regelmatig iets van de buffer wordt gehaald, hebben we wel een minimaal spaarbedrag. Zo schreef ik gisteren dus over ons plan van 2016: 
Wat overblijft is de buffer. Die wordt door het jaar heen gevuld met maandelijkse bedragen van minimaal €285,-  plus de extra’s van die maanden dat er meer inkomsten zijn (kinderbijslag, vakantiegeld). 
De rest (autospaarrekening/reserveringen) noemde ik niet want die bestaan niet echt voor mij. Ik kom er niet aan en ik beschouw het ook niet echt als spaargeld waar ik over kan beschikken. Zo werkt mijn mentale boekhouder blijkbaar. Nu heb ik sowieso erg de neiging in potjes te denken om het overzichtelijk te houden voor mezelf. En het ene potje tel ik dus wel mee en het andere potje niet.

Zou ik wel alle potjes meetellen dan zien de plaatjes van dit jaar en volgend jaar er zo uit omgerekend naar maandbedragen:

2015
2016
aflossen
833,00
660,00
sparen buffer
100,00
285,00
sparen studie
150,00
100,00
reserveringen
185,00
185,00
auto
360,00
totaal 
1268
1.590,00

Wat we dus vanaf 2016 buiten het aflossen sparen, is grof gezegd in totaal iets meer dan €1000,- per maand. Die verdelen we over potjes als auto, studie, reservering en buffer. Zie je ook meteen het verschil tussen waarom we dit jaar € 10.000 kunnen aflossen en volgend jaar niet. Vanaf volgend jaar gaan we geld opzij zetten voor een andere auto. Maar door dit zo uit te werken merk ik nu dat ik eigenlijk alleen de buffer meetel als spaargeld. Ik ben er nu niet helemaal over uit of dit nu een blinde vlek van mij is of juist getuigt van gezond verstand.

Op mijn ontboezeming dat wij per maand €3600,- binnen krijgen, wilde Mark graag het volgende weten:
Ik ben nu wel nieuwsgierig geworden naar hoe die 3600 euro is opgebouwd. Is dit bv incl vakantiegeld, kinderbijslag etc? Wat is het aandeel van jouw uitkering (en ga je die ook behouden??). Als je dit te ver vindt gaan, ook alle begrip, maar aangezien je zo open bent..
Nou vooruit, daar komt ie dan….het is exclusief. Tellen we alles (HRA, vakantiegeld, 13e maand, kinderbijslag, UWV medische toeslag) erbij op, dan komen wij per maand aan een inkomen van € €4400,-.  M. haalt 68,48 % binnen van het inkomen en ik met mijn uitkering 31,52%. 
Of ik mijn WIA-uitkering behoud weet ik natuurlijk niet, dat hangt af van de politiek én van mijn gezondheid.  Maar ik houd er rekening mee dat de WIA-uitkering eindig is, gezien de politieke ontwikkelingen. Dat is dus voor ons een grote motivatie om af te lossen.
Om dus even in de cijfers te blijven: Wij zetten vanaf 2016 bijna 36 % van onze inkomsten per maand opzij voor aflossen, reserveringen en sparen. Eigenlijk vind ik dat best wel veel. Ik had dat nooit eerder zo uitgerekend. Onze hypotheeklasten bedragen nu 23 % van ons inkomen, dat was voorheen 30 %. Om dat zo eens uit te rekenen werkt heel motiverend!
Anne, hopelijk vind je het niet erg dat ik je opmerking van gisteren gebruikte. Ik vond het juist leuk om te lezen, zoals je zelf ook zegt intrigeert het hoe het kan dat de ene persoon met hetzelfde bedrag aan geld veel meer weet te sparen dan de ander. 
Is dit herkenbaar voor jullie? Telt bij jullie ook het ene potje wel mee en het andere niet of denk je altijd in totaalbedragen?
Meer weten over die mentale boekhouder? Lees eens het boek Psychologeld. Ik schreef er een paar jaar geleden een recensie over.






Aflossen

Dit jaar lossen wij €10.000.- af op de hypotheek. De stand staat nu op € 5000,- dus de helft zit erop, niet alleen van wat we willen aflossen maar ook het jaar. Dus ik heb een gevoel dat het wel gaat lukken dit jaar ;-).

Natuurlijk hebben we al nagedacht hoe we hierna verder willen met aflossen. We kiezen er vanaf volgend jaar voor om weer met maandelijkse aflossingen te gaan werken. Dit motiveert ook. We gaan met ingang van 2016 €660,- per maand aflossen, bij elkaar is dat een bedrag van € 7920,-.

In eerste instantie was het plan om ook dit bedrag te gaan aflossen maar dan met geld wat overblijft. Dus los je de ene maand €300,- af en de andere maand €1500,- omdat er een 13 e maand wordt uitgekeerd. Maar wat nu als we het totaal af te lossen bedrag gelijk over de maanden verdelen? Ik weet, het maakt geen klap uit maar het voelt gewoon fijn om elke maand te kunnen aflossen.

Dus schoof ik maar weer eens met bedragen en plannen. Aan het begin van het jaar zetten we voortaan (is het plan) het geld voor de reserveringen meteen voor het hele jaar apart op de reserveringsrekening. Dat doen we ook met het geld wat we jaarlijks willen gaan sparen voor een andere auto ( nou ja willen, willen, wil ik helemaal niet maar het huidige kreng zal toch ooit door zijn hoeven zakken). Dat zetten we begin van het jaar ook apart op een andere rekening. Wat overblijft is de buffer. Die wordt door het jaar heen gevuld met maandelijkse bedragen van minimaal €285,-  plus de extra’s van die maanden dat er meer inkomsten zijn (kinderbijslag, vakantiegeld). Door zo te schuiven blijft er vervolgens een bedrag van € 660,- per maand over om extra af te lossen. Het jaar erop lossen we dan € 660,-  per maand af plus de uitgespaarde rente, dan zitten we op een totaalbedrag van rond de € 700,-. Toekomstige meevallers worden voortaan dan één keer per jaar verdeeld over aflossen – autospaarrekening – buffer, ook afhankelijk  van waar de nood het hoogst is.

Ons spaar- en aflosplaatje ziet er dan met ingang van 2016 zo uit:
aflossen
660
sparen
285
studie kind
100
totaal
1045

De autorekening wordt dan elk jaar aangevuld met €3600 en de reserveringsrekening (voor alle niet-maandelijkse kosten) met €2200. Wij hebben er voor gekozen om de komende tijd wat minder in te leggen in de studierekening van S. (het bedrag was tot nu toe €150,- per maand)  en dat uitgespaarde geld te gebruiken voor aflossingen. De reden is dat de rekening inmiddels goed gevuld is met een mooie basis. Hoe meer we nu aflossen, hoe lager de lasten straks zijn tegen de tijd dat hij gaat studeren. Zo kunnen we eventuele extra studiekosten dan door lagere maandlasten makkelijker opvangen.

Op zich maakt het allemaal geen klap uit, het is gewoon weer een manier van geldstromen organiseren. Maar ik heb echt gemerkt dat regelmatig (in de zin van maandelijks) aflossen het motivatievuurtje goed brandende houdt, dus is het ook fijn de geldstromen zo te organiseren dat het aflossen ook echt maandelijks kan gebeuren. En heb ik weer veel zin in de volgende aflossing. Nog een kleine 2 weken en we ‘mogen’ weer….
 
Ik wil trouwens niemand voor het hoofd stoten met de genoemde bedragen maar hoop ook niet dat je denkt: ‘ja, lekker makkelijk aflossen, dat gaat makkelijk met zulke bedragen….’ We hebben hypotheeklasten die niet goed in verhouding staat tot de inkomsten. Dát we zo veel kunnen sparen en aflossen is een gevolg van al jaren lang bewust met geld omgaan. We leven behoorlijk zuinig en hoewel we heus ook nog wel eens op een terrasje zitten heb ik ook net toch weer mijn kledinggeld verlaagd van € 25 naar € 15 per maand, dat was vorig jaar nog € 50 per maand. Zo blijf ik steeds zoeken naar een balans tussen zaken schrappen die ik minder belangrijk vind (ik geef blijkbaar niet zo veel om kleding), dingen doen waar we gelukkig van worden én afkomen van de hypotheekschuld.

Maar misschien vind je het helemaal geen grote bedragen, dat kan natuurlijk ook 😉

Verander jij ook wel eens de geldstromen en manier van sparen? Of doe je gewoon jaar in jaar uit hetzelfde?

Dat verhaal van die kleine beetjes

Wie hier vaker leest, weet dat ik van de potjes ben. Ik heb overal potjes voor en zo houd ik het voor mezelf overzichtelijk. Een ander wordt waarschijnlijk gillend gek van al mijn potjes. Maar dat zou ik hebben als ik al het geld op één hoop zou gooien, dan raak ik de kluts kwijt.

Ik ben niet alleen van de potjes maar ook van ‘de kleine bedragen maken het verschil’. Nooit ben ik te beroerd om bijvoorbeeld de €3,69 die ik verdien aan een boek, over te maken naar de hypotheekspaarrekening. Want ‘ineens’ is het saldo weer €1000 (omdat we ook sparen natuurlijk) en kunnen we weer een aflossing doen.

Die aflossingen daar gaat het om, dit jaar. Dus gaan we deze zomer niet weg. Omdat we al eerder bedachten dat we dit jaar een aflosklapper gaan maken en dus niet weg gaan in de zomervakantie, maakte ik vorig jaar eind zomer al een stiekem ‘toch-even-weg-plan’. Ik besloot mijn zakgeld apart te gaan zetten. Per week keer ik aan mezelf €10 uit. Dat deed ik dus een paar maanden, wekelijks een tientje opzij zetten. En ook roomde ik soms wat geld van de betaalrekening, door het saldo naar hele bedragen te veranderen. Dus ging er dan €1,35 of €2,10 naar de ‘toch-even-weg-rekening’. We kregen geld van de energieleverancier terug en ook daarvan deed ik een deel naar deze rekening.

En nu is de rekening vol. Voldoende voor een weekje Frankrijk in het voorjaar. Voldoende als in geld genoeg voor de huur, benzine en daar leuke dingen doen. Een vakantie die buiten alle begrotingen valt, want bekostigt met zakgeld dat al is afgeschreven. Kijk, daar word ik blij van! We gaan naar ons favoriete plekje in de Auvergne, ik ben heel benieuwd hoe het daar in het voorjaar is!

Vroeger was ik vooral van de fysieke potjes. Ik haalde bijvoorbeeld elke week mijn zakgeld van de rekening en stopte het in mijn zakgeldpotje. En elke week kocht ik dan voor bijna precies €10 onzinnige dingen. Een tijdschrift of iets anders nutteloos, waarvan ik me na een maand niet meer kon herinneren wat het nu ook al weer was. Als ik bovendien iets wilde kopen voor een wat groter bedrag, dan had ik er nooit het geld voor. Dus besloot ik mijn fysieke potje te veranderen in een moneyou spaarrekening. Ik kocht een paar keer een mooie tas (oké, ook niet echt nuttig want totaal onnodig maar ik werd er wél blij van) en ik spaarde voor 3 dagen in een huisje op de Veluwe, als verrassing voor de verjaardag van M. vorig jaar. Zo kreeg ik door dat digitaal sparen voor mij beter werkt.

Inmiddels ken ik mezelf best goed en weet ik hoe ik financieel beter presteer. Bovendien heb ik het idee dat de geldstromen beter beheersbaar zijn en vooral beter stromen. Gewoon door er mee bezig te zijn. Wat je aandacht geeft, groeit, dat blijkt.

Aflossen en sparen

Waarschuwing: droog stukje met veel cijfers met om het goed te maken een foto….

Zo vaak schrijf ik er niet meer over, maar ook deze maand losten wij extra af op de hypotheek. Zoals ik eerder schreef gaat het helaas dit jaar sinds het voorjaar met kleinere bedragen dan vorige jaren, maar toch lukte het tot nu toe wel om bijna elke maand een aflossing te doen. Daarbij worden we geholpen door de dalende rente, door onze variabele rente op 2 van de 3 leningdelen sparen we ineens € 30 uit ten opzichte van het begin van het jaar.

Begin oktober maakte ik € 282,76 over naar de hypotheekverstrekker. Daarmee zakt het te betalen rentebedrag met € 1,34. Zo rolt die sneeuwbal lekker door, ook al heeft hij nu nog het formaat van een sneeuwvlok.

In totaal losten wij dit jaar tot nu toe € 4499 af. € 2170,41 bedraagt de reguliere aflossing van de annuïteitenhypotheek maar de rest – € 2323,50 – betreft extra aflossingen. Het totale maandbedrag zakte van € 1104,97 naar € 1065,82, dat is bijna € 40 (waarbij we dus wel geholpen zijn de variabele rentestand).

Sinds september vorig jaar (toen we € 1500 ineens aflosten en daarmee het streefsaldo van € 5000 van dat jaar bereikten) plaatste ik geen foto’s meer van een stukje huis dat nu dan eigen bezit is in plaats van bezit van de bank.

Wat in huis is € 2323,50 waard? Ach, het slaat natuurlijk nergens op en de rekensom klopt van geen kanten maar je moet ergens beginnen toch? In gedachten wijs ik het plafond van de zolderkamer als eigen bezit aan. Met trots presenteer ik een stuk van ons balkenplafond:

Voorlopig was dit jammer genoeg de laatste aflossing van dit jaar. Hoewel ik graag door zou gaan, vragen andere zaken onze aandacht. Er komt een grote uitgave voor de auto aan – distributieriem en banden vervangen – en de keuken moet worden opgeknapt. Op zich hebben we natuurlijk een buffer maar dit gaat er wel een gat inslaan. Dus kiezen we de komende maanden voor sparen in plaats van aflossen.

De keuken moet echt gerenoveerd gaan worden en snel, anders valt er überhaupt niets meer te renoveren. Er zitten gaten in het aanrecht, de kant van de wasmachine is doorgezakt waardoor alle deuren aan die kant niet meer goed sluiten, het folie laat los, een deurtje is volledig overleden….

We willen geen nieuwe keuken plaatsen maar de bestaande opknappen, zoals de keukenfrontjes en het aanrecht vervangen en de boel wat verstevigen. Wie heeft er goede ervaringen met een keukenopknapper? Of andere tips?