10 jaar Moos

Vandaag 10 jaar geleden koos Moos ons huis uit om aan te lopen. En wat was het een schot in de roos. Twee dagen daarvoor was mijn vader overleden en wat bracht dit kleine katertje een pret in ons huis vol verdriet. Net als al onze katten, kwam Moos ook met wat bagage. Dit keer in de vorm van een zeer ernstige navelbreuk. Natuurlijk hingen we in de buurt overal foto’s van hem op en meldden hem bij Amivedi aan en maar niemand belde op of aan om deze kleine zwarte kat met een overduidelijk probleem op te eisen..

Op de dag van de crematie van mijn vader brachten we hem voor de plechtigheid naar de dierenarts en erna haalden wij hem geopereerd, gechipt en gecastreerd weer op en kon zijn leven als huiskat beginnen. Was hij in het begin nogal dominant en had hij last van mood swings, de laatste jaren is hij steeds liever en zachter geworden, ook naar andere katten toe. De zwervers werden getolereerd en opgenomen. Zolang hij lekker eten en een aai op zijn tijd krijgt is het goed voor Moos.

Advertenties

Kleding kopen


Jarenlang had ik kleding in minstens drie maten: voor de nieuwe harde werkelijkheid (na kerst), voor als het best meeviel en ik redelijk constant bleef (de rest van het jaar) en voor ‘ooit’ (voor als ik 15 kilo zou afvallen). Ik denk dat ik daarin niet de enige ben.

Omdat het me uiteindelijk verschrikkelijk stoorde dat zeker 3/4 van wat in de kast ligt bedoeld is voor een situatie die misschien nooit (meer) komt, hield ik een enorme opruiming. Al zeker 8 jaar schommelde mijn gewicht bijna niet meer. Ik zat op een constant en stabiel plateau van overgewicht. De kringloop was vast blij met mij, want daar ging al het overtollige heen.

Dat was natuurlijk de goden verzoeken, want ‘prompt’ viel ik af. Dat gebeurde niet zomaar en niet van de ene op de andere dag. Het was bovendien hard nodig. Maar wel onhandig dat ik al die kleinere kleding had weggebracht. Vorig jaar om deze tijd stopte ik met het eten van gluten en daar knapte ik enorm van op. Ook viel ik af. Sinds mei eet ik paleo, daar knapte ik nog meer van op en viel ik nog meer af.

In het voorjaar kreeg ik flink wat kleding van zus die dat weer had gekregen van haar schoonzus. Daar ben ik de zomer goed mee doorgekomen maar ook daarvan heb ik de eerste kledingstukken weer weggebracht. En die leuke wollen lange winterjas die ik vorig jaar voor € 12,50 bij de kringloop kocht, is inmiddels zo veel te groot dat het er gewoon lachwekkend uitziet.

Dus ging ik weer naar de Noppes kringloop, voor weer € 12,50 kocht ik opnieuw een mooie lange wollen jas maar dan 2 maten kleiner en bovendien een nog zo goed als nieuwe Calvin Klein spijkerbroek (met rechte pijpen!) voor € 4,50. Later bedacht ik me dat ik misschien nog even terug moest gaan voor een gekleurde sjaal die bij de zwarte jas past. Want om daar nu wel weer € 15 aan uit te geven…bij de kringloop ligt het voor € 2 in een grote bak voor het uitzoeken. Maar uiteindelijk pakte ik breipennen en een bol wol en ging zelf aan de slag.

Op de terugweg merkte M. op dat wij niet doen aan scheefhuren, maar wel aan scheefkopen. Of dat erg is. Ik vind van niet. Met wat we er mee uitsparen lossen we onze hypotheekschuld af, zo zie ik dat. Nou ja natuurlijk niet de volledige schuld, maar jullie begrijpen het wel. Sinds ik door heb dat ik ook tweedehands mooie en goede spullen kan kopen heb ik gewoon geen zin meer om daarvoor naar een winkel te gaan waar hetzelfde ligt maar dan voor 10 keer meer. M. denkt daar inmiddels ook zo over. Bij onze kringloop in Hoorn scoort hij zelden wat, maar in Amsterdam heeft hij een tweedehands winkel waar hij tegenwoordig bijna alles koopt, van een net pak tot spijkerbroeken, shirts, overhemden, truien.

Ik ben inmiddels wat kleding betreft al weer klaar voor de herfst en de winter. Ook kind heeft nu al voor de winter alles bij elkaar gescharreld binnen zijn kledingbudget van € 50 per maand. Het is ook voor hem zaak vooruit te kijken en slim te kopen. Dus kochten we aan het begin van de lente al schoenen in de uitverkoop voor deze winter, is er al een nieuwe winterjas in huis voor als de oude te klein wordt en laat ik hem regelmatig zijn kast inventariseren om conclusies te trekken als ‘meer onderbroeken, sokken, etc’. Uiteindelijk draait het leren omgaan met een kledingbudget ook voor hem allemaal om keuzes maken. Wel is dat soms een uitdaging want bijna al zijn sportkleding is ‘ineens’ aan vervanging toe. Wat is meer nodig: keepershandschoenen, een judopak of nieuwe voetbalschoenen? Het werden schoenen aangezien drie trainingen per week en een wedstrijd toch wel vragen om goede passende schoenen. En judo-en kan je ook met een broek die iets hoog water staat. Daar is hij niet de enige in als ik naar de rest van zijn judoklas kijk.

Sinds een paar jaar werk ik met kledingbudgetten, €50 per persoon in dit gezin. Aangezien ik het laatste jaar eigenlijk maar bij de kringloop kocht, heb ik besloten dat mijn eigen kledingbudget wel gehalveerd kan worden. Dat scheelt toch weer € 300 per jaar, dat is een mooie hypotheekaflossing….

Moet jij nog veel aanschaffen of ben je klaar voor de winter?

Hergebruik

Buurvrouw kwam de tuin in met een tasje. Daar kwam een katoenen onderbroekje, bloesje en rokje uit, nog gedragen door de dochter van buurvrouw. Die dochter is nu zwanger van een meisje, het eerste kleinkind. Een mooie gelegenheid om oude kleertjes op te snorren en een beetje op te pimpen. Daar had ze het immers al die jaren voor bewaard.

‘Wat vind je, mooi hè?’ zei ze stralend. Ik keek naar de kleertjes. Zowel het broekje als het shirt bezat van dat strakke elastiek bij de pofmouwtjes en de broekspijpen en dat zag ik in gedachten al vreselijk knellen om dikke baby-armpjes. Ik kan me nog goed het geworstel herinneren met rompertjes – en daar zat dan tenminste nog rek in. Arme dochter die haar kindje straks in dit broekje moet zien te wurmen. Niet heel comfortabel en zeker niet mijn smaak. Nu kwam het aan op een beetje tact, ik wilde haar niet kwetsen.

‘Wat bijzonder dat je dat al die tijd hebt bewaard, heel speciaal’ wist ik uit te brengen. Dat meen ik ook en er is geen woord gelogen in deze zin. Ik vind het een leuk idee dat spullen of het nu om meubels, boeken, platen of babykleding gaat, een tweede kans krijgen. Iedereen die hier wel eens leest, weet dat van mij. Maar als je het weggeeft heb je natuurlijk wel kans dat de ontvanger er geen prijs opstelt.

Mijn gehuichel werd gelukkig niet opgemerkt en na nog wat oh! en ahs! en het mogen bevoelen van de stof liep buurvrouw op omawolkjes de tuin weer uit. Ik maakte acuut een mentale notitie dat ik er niet van uit moet gaan over pak ‘m beet 15 jaar dat mijn schoondochter prijs stelt op het schattige rode ribfluwelen jasje dat S. zo snoezig stond en ook nog daarvoor van M. is geweest. Als dat kleinkind er ooit komt, eerst de aanstaande vader maar eens door zijn middelbare schooltijd zien te krijgen.

Ben jij  altijd eerlijk tegen mensen?

Andere eisen

Sinds ik veel tweedehands kleding koop (en krijg) is er iets interessants gebeurd met mijn smaak. Die wordt ineens veel ruimer. Waar ik al jaren in hetzelfde liep, met een voorkeur voor bruin/grijs/aarde tinten en dat dus ook altijd kocht, stel ik ineens andere eisen aan kleding die ik tweedehands koop of krijg. Hee, dit is schoon-heel-ziet er nog goed uit-en het past. Dat het hemelsblauw is of appelgroen, neem ik tot mijn grote verwondering op de koop toe. En zo ligt mijn kast de laatste tijd vol met kleuren en kleding die ik vroeger nooit zou hebben gekocht maar waar ik nu wel heel blij mee ben. Want andere kleuren en modellen staan ook goed of leuk, ontdek ik nu. In die zin heeft tweedehands kleding dragen letterlijk mijn blik verruimd.

Heb jij dat ook?

Zomergarderobe

Met de zon aan de hemel besloot ik de kledingkast eens te inspecteren. Dat viel best tegen. Omdat ik sinds de zomer flink ben afgevallen, paste een groot deel van de zomerbroeken me niet meer. Er moest dus wat nieuws komen. Maar ik heb geen zin om daar veel geld aan uit te geven. Ten eerste omdat ik nog steeds afval en het dus zinloos is om een mooie dure broek te kopen. Ten tweede omdat ik nog maar € 43 op mijn kledingrekening heb staan en deze pas in november weer wordt aangevuld. En ten derde omdat ik wel een mooie maar geen dure broek wil kopen.

De mode van dit seizoen spreekt me niet aan. Ik wilde graag weer een cargobroek hebben. Voor wie niet weet wat dat is: een sportieve broek met zakken (meestal met een klep) op de zijkant. Die broeken zitten vaak bij de pijpen wijd en zijn ook te koop in een model dat lager op de heup ligt, waarmee ik onder de navel bedoel. Voor een mollige vrouw biedt dat bedrogs optische mogelijkheden: mijn benen lijken slanker en mijn kont niet zo groot. Tot mijn grote afschuw was het enige wat ik zag skinny cargobroeken: met zulke smalle pijpen dat je die broek één keer aandoet en er vervolgens alles mee moet doen: slapen, douchen, sporten, want zie er maar weer eens uit te komen. Bovendien zie ik er in zo’n broek uit als een knakworst die uit haar velletje gaat knappen. Ik word héél ongelukkig als ik dan in de spiegel kijk.

De kringloop dus! M. was onverwacht vrij om van de zon te genieten maar ik vond dat hij best wel even met mij naar de kringloop kon rijden. Doordeweeks is het niet zo druk en het leek me slim nu mijn slag te gaan. Als het straks echt voorjaar is, is er nog moois weinig te vinden, zo leerde de ervaring vorig jaar. Omdat er ook platen worden verkocht bij de kringloop, was M. makkelijk over te halen.

Voor € 23 kocht ik een grijze en een bruine cargobroek, een wijde linnen grijs-witte broek, een zachtgroene linnen lange rok, een bloes en een t-shirt. De broeken en de rok zagen er compleet nieuw uit, in de zin van nooit gewassen/gedragen. Het shirt en de bloes waren wel duidelijk gewassen/gedragen maar zagen er nog goed uit. In ieder geval goed genoeg om nog één seizoen mee te gaan, misschien zelfs wel twee. M. was ook blij met zijn LP’s van Fleetwood Mac en Robert Palmer. De kleding werd thuis in de wasmachine gegooid en onder het genot van het luisteren naar de gescoorde platen doken wij de zon weer in. Tot november heb ik nog € 20 euro te besteden. In de wetenschap dat ik keer op keer slaag bij de kringloop en andere tweedehands kledingwinkels, moet dat ruim voldoende zijn.

Geef jij veel geld uit aan kleding? Zou jij overwegen om tweedehands kleding te kopen?

Tweedehands

Omdat ik tegenwoordig veel, heel veel, via internet in bulk inkoop, had ik ook ‘ineens’ twee dozen met rode wijn staan.   ‘Het wordt tijd voor een wijnrek’ zei ik tegen M. en dook het net op. Dat was toch even slikken. Ik zag prachtige wijnrekken voor prijzen waar je u tegen zegt. Dan maar op marktplaats kijken. Henk uit dezelfde woonplaats als waarin wij wonen, bood twee wijnrekken aan. De gevraagde prijs van rond de € 20 per rek doet sympathiek aan en ook de foto maakt enthousiast. Alleen Henk reageert niet op ons mailtje. Jet die we ook mailen met de vraag hoe breed het door haar aangeboden wijnrek is, neemt ook niet de moeite om te reageren. Ik verbaas me daar toch telkens weer over.

Dan maar naar de kringloop. Voor € 2,50 kwamen we in het bezit van een prima houten wijnrek. M. schuurde en lakte het en het staat nu onder de trap. Ook scoorden we bij de kringloop wat bierglazen, een flinke stapel LP’s van onder meer Duke Ellington, Count Basie, Lionel Hampton, Louis Armstrong,  Paul McCartney en Peter Gabriel en voor 30 cent een lekkere foute bril voor S. voor carnaval. Daarmee waren we nog niet klaar: we vonden ook 4 eetkamerstoelen ter vervanging van wat er tot nu toe om de tafel stond, namelijk 4 niet bij elkaar passende stoelen, waarvan er twee op instorten stonden.

Omdat we eerder deze maand een kortingsbon hadden gekregen voor het geven van spullen aan de kringloop, kregen we 20 % korting. Na € 53 te hebben afgerekend werd de auto echt propvol geladen. Het is bijna gênant zoveel moois als je bij de kringloop kunt vinden en zo weinig als je ervoor betaalt. Ik riep het al vaker en blijf het herhalen: lang leve de kringloop!