Jaag jij jouw droom na of die van een ander?

Durven dromen maakt dat we vleugels krijgen en geeft ons motivatie om vooruit te kijken, doelen te stellen en plannen te maken. Als je chronisch ziek bent is dat moeilijk en soms ook pijnlijk en confronterend. Ik kan wel dromen maar heb niet goed in de hand hoe mijn lijf reageert dus ik weet niet of ik mijn dromen ooit kan waarmaken. Toch hoop ik ooit weer gezond te zijn en mijn eigen geld te kunnen verdienen. Ik zou willen dat ik de nieuwe Jamie Oliver was of Nigella en dat iedereen juichend mijn recepten uitprobeert en dat ik dan net zo lach als Nigella in de camera als ik uitleg wat voor heerlijks je allemaal met pastinaak kunt doen en wat we kunnen maken met knolselderij en dan laat ik zien wat ik allemaal in mijn supervriezer heb zitten …dat doe ik dan vanuit zo’n geweldig grote keuken met een gigantische tafel in het midden, waar je uren aan kan zitten en eindeloos hapjes kunt proeven zonder een gram aan te komen..en daar verdien ik dan mijn geld mee……

Zoiets dus, maar of dat haalbaar is? Ik sta al zo lang buiten het werkzame leven dat ik soms helemaal vergeet hoe het er aan toe gaat in de buitenwereld. En ik ben zeker vergeten hoe ik was toen ik werkte.

Ik vrees dat ik aan het eind van de werkdag eruit zag als Garfield in een ontplofte keuken. Waarbij ik bijzonder zelfingenomen was en niet door had dat ik vaak de verborgen agenda van een ander uitvoerde en regelmatig het gevoel had dat ik helemaal leeggezogen werd. Dat is me in al mijn banen tot nu toe gebeurd, ik heb in de uitgeverijwereld gewerkt, ben kok geweest, klantenservicemedewerker, klachtenbehandelaar, kwaliteitsmedewerker (wat dat dan ook in godsnaam mag zijn!) en procesmanager (nog zoiets ongrijpbaars). Het merendeel van deze banen is me ‘overkomen’ (behalve die van kok) en niet het gevolg van een bewuste keuze (Ja! Nu word ik kwaliteitsmedewerker!). De functies werden me aangeboden en ik stapte in op de trein, gevleid door de vraag. En zo rolde het werkende bestaan zich uit, steeds verder verwijderd van waar ik voor sta en wat ik belangrijk vind in het leven.

Het kunnen rondkomen van minder inkomen en het consuminderen hebben mij geleerd om anders naar werk en geld te kijken. Ten eerste kunnen we met veel minder toe dan we dachten en ten tweede merken we dat we ons ook rijk kunnen voelen terwijl er minder geld binnenstroomt. Deze kennis heeft gevolgen voor eventuele toekomstplannen. Zo aan de zijlijn staand, zie ik mensen bij bosjes omvallen van de stress, ondertussen geld uitgevend alsof er niets anders te doen is. Geld maakt afhankelijk, want je went aan een niveau van bestedingen en je bent -lijkt wel – continue bezig dat niveau in stand te houden. Als je uit die ratrace stapt, zie je dat geld er weliswaar toe doet (je moet immer je huis betalen) maar dat geld ook erg verbonden is met emotie, frustratie en stress. En dat wil ik niet meer.

Mijn droom is daarom meer zelfkennis bij het uitvoeren van plannen die matchen met mijn kwaliteiten en mogelijkheden. Mijn droom is ook dat ik iets doe waarbij ik niet mezelf volledig sloop om maar geld te verdienen. Want van geld word ik niet gelukkig. Ik hoop dat ik ditmaal keuzes maak met meer besef van realiteit en zelfvertrouwen. Dat ik ga doen waar ik blij van word en wat binnen mijn mogelijkheden ligt en niet waar ik het meeste geld mee verdien. Dat ik de kans grijp om te schrijven en iets met voeding te gaan doen, eindelijk een kookboek te gaan schrijven. Dat ik door me te focussen op mezelf en mijn eigen kwaliteiten, eindelijk eens ergens kom in plaats van dat ik blijf steken in de plannen van anderen. Als ik  later groot ben en beter…

En jij, waar droom jij van?

Advertenties