Vuilnisbak

Mijn vuilnisbak is oud, heel oud. Ik sleep hem al bijna 30 jaar met mee mee. Maar ook vóór mij had hij een eigen leven, zo oud is hij immers. De vuilnisbak kwam in mijn leven toen ik het huis uitging. Ik ging op 2 piepkleine kamertjes wonen, 4-hoog achter in Amsterdam. De wereld lag aan mijn voeten en de vuilnisbak stond op het dak. Daar stond hij te wachten, op mij. Ik maakte hem schoon en nam hem in gebruik. Toen ik een andere kamer kreeg, eentje met wel 1 vierkante meter meer ruimte, nam ik de bak mee. Geen denken aan dat ik hem achterliet.

En zo sleepte ik de vuilnisbak mee. Van de Schinkelkade naar de Kanaalstraat, naar de Molenbeekstraat, even Amsterdam uit naar Wormerveer, toen weer terug naar Amsterdam, de Paleisstraat, de Czaar Peterstraat, de Marnixkade, de Egelantiersgracht, de Palmstraat, de Jan Lievenstraat en dan Amsterdam weer uit, richting Hoorn naar ons eerste adres daar en nu al weer 7 jaar op ons huidige adres.

De bak is net zo oud als ik en dat is één van de redenen dat ik hem zo leuk vind. Mijn geboortejaar staat op de deksel. En ik vind hem ook gewoon mooi, heel mooi. Een mooie robuuste bak met een verhaal voor dat ik hem kreeg. Voor mij stond hij bij anderen en nu staat hij te pronken in mijn keuken. Niet iedereen kan deze bak waarderen, ik heb wel eens opmerkingen gekregen waarom ik nou zo’n oude vuilnisbak in de keuken had staan. Ook had ik heel even een andere bak, zo’n moderne hoge smalle maar daar kwam ik snel van terug. Die vergissing maak ik niet meer. En deze bak gaat niet meer weg en verhuist gewoon met me mee tot het eind aan toe.


 Sleep jij ook al jaren iets mee van huis naar huis omdat je er aan gehecht bent (buiten je partner)?
Advertenties